Meest Recente Evenementen Updates

In hoeverre (ver)draag jij jezelf?

Geplaatst op Geupdate op

We maken ons allemaal wel eens schuldig om de ander te (ver)oordelen of belachelijk te maken, we zijn ons vaak niet bewust wat we de ander aandoen en in zekere zin ook onszelf. Het is natuurlijk een utopie om te vragen aan de mensheid niet meer een oordeel te hebben, we blijven allemaal mens met onze persoonlijkheid.

Verdraagzaamheid is een hot topic in deze 21ste eeuw, maar op een of andere manier lukt het ons niet allemaal om dit te zijn. Wat heeft dit voor mij te maken met (ver)oordelen? Als simpele ziel vind ik het fijn om naar simpele situaties te kijken om de ander er bewust van te maken dat de een niet perfecter is dan de ander. Kijk bijvoorbeeld eens naar het rij gedrag van mensen. Heb je ooit getoetert voor een stoplicht omdat de auto voor je niet te snel optrok omdat het stoplicht op groen stond? Of commentaar op een rotonde had op je mede weggebruikers omdat zij met hun richting aanwijzer niet aan gaf of ze moesten afslaan of niet. Je op het fietspad bijna door een auto geschept werd omdat de beste heer of dame je niet had gezien?

Ik heb wel eens zo een baal dag gehad dat ik even met mijn hoofd ergens anders zat en mij niet bewust was van het groene stoplicht, jij niet dan?

Zo is het mij ook wel overkomen niet mijn richting aan te geven, jij niet dan?

Ook heb ik wel eens bijna een fietser geschept, jij niet dan?

Dit zijn simpele voorbeelden maar in het leven hebben we ook wel situaties meegemaakt die misschien veel zwaarder waren, waar je het eigenlijk met de ander niet over wil hebben omdat je je schuldig voelt, streng voor jezelf bent omdat je niet kan uitstaan dat je geen andere beslissing hebt gemaakt om het anders te doen, waar verdraagzaamheid om de hoek komt kijken, je deze ook in jezelf niet wilt toelaten, jezelf (ver)oordeelt er niet de verantwoording voor wilt nemen.

Bij elkaar in de keuken kijken is een mooie manier om elkaar te begrijpen. Niet iedereen beloopt de zelfde weg en soms is het niet te bevatten wat mensen allemaal meemaken. Hoe zou het zijn als je eens naar je eigen keuken gaat kijken? Door bij de ander in de keuken te kijken kan je alleen op rationeel niveau begrijpen wat de ander beweegt waarom de ander is. Door in je eigen keuken te kijken kan je niet aleen op rationeel niveau maar ook op emotioneel en geestelijk niveau naar jezelf kijken. Als dat er mag zijn en je vindt een weg om je te verbinden met de keuken van de ander zal er meer begrip komen, lees meer verdraagzaamheid. Ik heb geleerd en ik leer nog steeds om verdraagzaamheid toe te passen naar mijzelf.. Door dit te doen ben ik gelukkig minder gaan (ver)oordelen en als het wel gebeurt heb ik mijn innerlijke fluitje die mij direct weer terug fluit als dat nodig is..

Het is prachtig om te zien dat er in het woord verdraagzaamheid het woord dragen zit. In hoe(ver)re voel jij je gedragen? Woorden ontstaan niet voor niets, ook daar is verbondheid de sleutel..

Op het moment dat we ons zelf durven te dragen en wij daardoor ons gedragen voelen kunnen we elkaar (ver)dragen..

Onderstaande quote van Thich Nhat Hanh heeft voor mij alles te maken met … 💚

Through my love for you, I want to express my love for the whole cosmos, the whole of humanity, and all beings. By living with you, I want to learn to love everyone and all species. If I succeed in loving you, I will be able to love everyone and all species on Earth… This is the real message of love. ~ Thich Nhat Hanh

Advertenties

Weet jij wie je werkelijk bent?

Geplaatst op Geupdate op

Weet jij wie je werkelijk bent? Zelfkennis, een mooi gegeven, althans dat vind ik zelf. Zelfkennis zorgt ervoor om zo veel mogelijk “peaceful(ler” door het leven te gaan. Zelfkennis en de daarbij behorende kennis van het leven, is voor mij loslaten. Ik heb ervaren dat loslaten niet zonder deze kennis, volledig bereikt kan worden. Het was en is nog steeds, voor mij belangrijk om mijn rugzak leeg te maken in plaats van te parkeren. Je bewust worden waar deze rugzak vandaan komt, zonder daar een waardeoordeel aan te geven, het laatste is ook een weg, omdat wij geneigd zijn eerst de ander van ons lijden de schuld te geven. Jouw rugzak was waarschijnlijk iemands anders rugzak, die van je moeder, je vader, je broer of zus of misschien wel van je overgrootouders? Zij hadden, uit onwetendheid het beste met je voor en hebben waarschijnlijk niet anders geleerd dan hun rugzak te parkeren in plaats ervan mee om te gaan en er bewust van te worden.

Voor mij is het niet zo dat ik na 13 jaar bewustwording mijn ouderlijke rugzak volledig heb kunnen legen, ik denk dat daar geen tijd voor staat, dat het lichter wordt en aanvoelt is een ding wat zeker is. Ook het er anders mee omgaan als er weer een fase in je leven komt dat je weer even uitgenodigd word om er naar te kijken is anders als in het begin. Sterker nog, ik verwelkom het nog meer omdat ik weet dat er daarna altijd een moment komt van loslaten.

Je vrij voelen en weten waar je vandaan komt staat onlosmakelijk met elkaar verbonden. De balast die je draagt is niet alleen die van je ouders, het is ook belangrijk dat we ons bewust zijn van de genetische balast die wij dragen van onze voorouders. De informatie die wij meedragen van deze voorouders is ook belangrijk om te weten. Zo heb ik een aflevering van Het Verborgen verleden van Lucia Rijker gezien, en zij zei heel mooi ‘ik ben er nu achter dat ik een deel ben van de onderdrukking en diegene die de druk uitoefende,.

Ik heb zelf ervaren, met de kennis die ik van mijn betovergrootvader heb dat zijn grote overtuiging, wat onrechtvaardigheid was, zeker invloed had en soms nog wel heeft op wie ik ben, ook bij mijn nabije familieleden zie ik dat dit een struggel of beter gezegd een ( familie) les is die wij mogen veranderen. Familie karma, die bij ons voornamelijk te maken heeft, met hoe beweeg en sta ik in de relatie tot mijzelf en de ander. Mijn betovergrootvaders overtuiging is hier zeker van invloed. Dus ook in deze lijn is het belangrijk om te onderzoeken waar je vandaan komt, om te zien wie je bent en wat je beweegt.

Het is mooi om je bloedlijnen te kennen maar nog het allerbelangrijkste is dat je dit daarna kan loslaten, zodat je volledig vrij kan zijn..

Bron foto: https://dailyps.com/ups-and-downs-of-life/

Plan B

Geplaatst op Geupdate op

En daar zit je dan, met de gebakken peren, of zijn het zacht gekookte eieren? Want dat is zoals je je de laatste tijd voelt. Lekker zacht, dat als je er met een vork in prikt er alleen maar prut over blijft.? Dit zowel op mentaal als op fysiek niveau. Jaren had je de controle over de kooktijd kunnen houden, maar sinds vorig jaar september is langzaam het kookwekkertje op hol geslagen en nu heb je het gevoel dat deze niet meer doet wat je jaren lang van hem verwacht hebt.

Plan B is nu van toepassing en die is alleen te realiseren met je innerlijk kookwekker. Opnieuw leren de tijd te zetten is een belangrijk gegeven, als je dat niet doet is Humpty Dumpty al gauw de hoofdrol speler ..

Plan B zal tot mijn weg terug naar huis je beste vriend moeten worden. Een grote uitdaging als je geleerd hebt dat tijd geen isseu is.

Ze noemen het jaren lang een overbelasting van de stoppenkast. Een brandje herken je niet meer dus blussen moet opnieuw aangeleerd worden. Paradox is dat de “stoppen” juist het hele “eieren” eten is…

Bron foto: https://www.dreamstime.com/stock-photo-funny-egg-yogi-image10243180

In de ban van …

Geplaatst op

In de ban van de maansverduistering, kijken wij er naar uit om dit spektakel te aanschouwen. De zon is ons goed gezind, daar weten wij wel raad mee, of toch niet? Rood zal zij zijn. Het levens elixer ligt aan onze voeten. Grootmoeder weet wel raad. Blijven wij ons verblinden? Of mag de schaduw weergegeven worden. Onze God der oorlog zal roodgloeiend toekijken. Wie weet zal het spektakel met groot applaus Binnen worden gehaald .. Wie weet..

Bron foto: https://gfcnieuws.com/morgen-bloedmaan-einde-is-alweer-nabij/

Gedragen…

Geplaatst op Geupdate op

Als ons iets overkomt, of dit nu tijdelijk is of voor altijd, hebben wij de neiging om te kijken wat er fout is, we hebben de neiging ons zelf naar beneden te halen, ons af te vragen, waarom ik? In eerste instantie reageren wij natuurlijk ook zo, dit omdat dit ons is aangeleerd en omdat wij de kennis van het “leven” zelf niet in ons bezit hebben. Maar stel dat je deze kennis wel hebt en anders naar bepaalde situatie of gebeurtenissen in je leven kan en mag gaan kijken, zou dat niet een verademing of wel een vorm van vrijheid kunnen geven? Onlangs is mij wat overkomen, dit zal niet voor tijdelijke zijn, het is een leren mee leven dingetje, zeg maar.. Ik geeft toe dat ik dit even heb moeten laten indalen, dit zou niet anders moeten zijn, we zijn gelukkig mensen met gevoelens en emoties.

Na het indalen kwam wel het besef dat ik een enorme geluksvogel ben, dat ik een beetje kennis van het leven hoe ik dit Nu zie, zo langzaam aan tot mij heb mogen nemen in al die jaren van bewustwording, ik geleerd heb om naar situaties en gebeurtenissen in mijn leventje anders te mogen kijken en zo ook nu wat mij overkomen is.. Overkomen voor mij best een zwaar woord is, want na het verwerken van, vind ik niet dat ik een slachtoffer ben.

Ik mij voor nu gedragen voel, er voor mij gezorgd wordt. Al lopend met mijn bruinharige vriend zie, dat het tijd wordt om nog meer te genieten, mijzelf nog meer te gunnen, er voor mijzelf te mogen zijn, de zijne hare Maria van Calcutta nu voorgoed met vakantie mag gaan sturen. Mijn beperking ervoor zorgt en laat zien dat ik niet “gestraft” wordt maar laat zien dat er geen enkele excuses meer zijn om te leven zoals het bedoelt Is … 💞

Bron foto: http://theyogapeople.com/namaste-meaning/

De vaststelling..

Geplaatst op Geupdate op

Flashback, daar zat zij weer, op het stapelbed, jankend van de pijn. Haar fiets was niet haar beste vriend geweest en heeft haar nogmaals aan de pols gevoeld.. De pijn is snijdend, dit letterlijk en figuurlijk omdat het oor en het oog, dat niet willen horen en zien, waar zij zo een behoefte aan heeft. De overtuiging is geboren, luisteren naar wat dat kleine lichaampje te vertellen heeft staat niet in jouw book of life, maar die pijn? Die is er , zij weet niet hoe zij daar mee om moet gaan en besluit het horen en zien in zwijgen om te dopen. Terug in de tegenwoordige tijd zorgt een cyclus van 9 maanden ervoor het snijdende gevoel, letterlijk en figuurlijk, datgeen in het licht zetten wat zij decennia geleden in een ritueel had neergezet. Zie je wel, zij is niet gek. Eindelijk wordt zij op haar waar(de)heid gelooft. Mag alles wat zij diep van binnen al voelde er zijn, gezien en gehoord worden..

Weer een stap(je) verder naar vrijheid 💞

Bron foto: https://pixabay.com/nl/zand-strand-oceaan-water-937387/

HOE VER-ZET JIJ?

Geplaatst op Geupdate op

Door te zien, dat we, hoe dan ook, met elkaar verbonden zijn, in de breedste zin van het woord, kunnen we door dit inzicht een stap zetten, om in overgave los te laten.. We moeten beginnen met de strijd(bijl) te begraven. Het is niet meer nodig om boven iemand of een situatie te staan. We zijn hier omdat het zo bedoelt Is. Wij hebben een keuze om het verzet wat wij ervaren, de on-macht die daaruit voortvloeit te aanschouwen, een toeschouwer te worden ipv de hoofdrol speler, hierdoor hoeven wij geen deel meer van het spel te Zijn… De macht die we willen hebben, oude pijnen kunnen zijn, waardoor wij ons Nu superieur voelen, terwijl dit in essentie een herrinering is van onderdrukking en frustratie.. De wereld een chaos is maar zich eigenlijk reflecteert het zich op het kruis wat we allemaal dragen. Het pas collectief op-losT als we gezamenlijk de billenbloot leggen, het kruis van links naar rechts onder-handen nemen…

Micro kosmos – Macro kosmos …

Bron foto: http://www.abrightnewworld.nl/blog/verzet-overgave/obj3227100