Meest Recente Evenementen Updates

Inside out… 

Geplaatst op Geupdate op

Rood, groen, blauw, paars, oranje zijn de kleuren die je moet gebruiken.. Moet, ja moet, want dat is een manier om uit te vinden welke archjes continue roet in het eten gooien, waardoor jij arme ziel de kolen blijft pikken uit het vuur… Positieve affirmaties schijnt normaal een regel te zijn, maar ons kent ons, dus gaan we er natuurlijk dwars tegen in.. Wat voor toegevoegde waarde heeft het, positief tegen jezelf te lullen, als je, je niet eens bewust bent van je spelbrekers? Het is net Monopolie, als je niet goed oplet, beland je steeds in die verdomde gevangenis, niet eens wetende wat je gedaan hebt!

Dus pak die kleuren en laten we eens een potje “Mens erger je niet spelen” Niet vals spelen, is een regel, en laat je vooral niet beïnvloeden door al die ikjes die mee spelen..

Ben benieuwd…. Good luck!

Advertenties

In ere worden zij hersteld….

Geplaatst op Geupdate op

Al maanden, jaren, draag jij de last mee, het levenskruis die de allesomvattende opdracht, van boven, naar beneden en van binnen, naar buiten zijn weg beloopt. In den beginne daar alles op onbewust niveau, zij het gevecht is aangegaan, is de ver-lichting na ruim 3 decennia’s tot stand gekomen. Bij elke disharmonie, was en ben je nog steeds bereid om het evenwicht in stand te houden. Van de Atlas, die de verbinding in stand tracht te houden, samen met de Thoracic, de Lumbar tot aan het Sacrum die ervoor zorgen dat zij bewuste stappen kan ondernemen.

Al met al hebben de wegen des LevenS heel wat littekens achtergelaten en de 33 stappen van transformatie en manifestatie haar niet zonder kleer scheuren achtergelaten. De Pelvis, zij heeft volgens haar de grootste opdracht, het dragen van de  complete corpus, van de kosmos tot de onderwereld, daar waar Adam en Eva hun werk dagelijks zichzelf omhoog en naar beneden wenden om de doorstroom in goede banen te leiden.

Toch kon de boog niet altijd gespannen staan. De Pelvis kon het niet langer meer dragen, haar eer was teveel aangetast. Er moest weer licht in de duisternis komen om het geheel, opnieuw te erkennen, herkennen en te herzien zodat de levenskracht vrijelijk kan stromen, als het jonge kind die kris kras met haar fietsje door het grote grote mensen park rijd, zodat zij zich weer vrij mag voelen, als de wind die door het Lavendel veld waait, zodat de zon in haar mag schijnen om de liefde te mogen en te kunnen ervaren…..

In ere worden zij hersteld….

Bron foto : https://nl.pinterest.com/water_ashton/~kundalini~/

Slapstick… 

Geplaatst op Geupdate op

Op het moment dat je dit schrijft heb je al weerstand, je wilt het helemaal niet over hem hebben, eigenlijk verafschuw je hem, maar op het zelfde moment is hij ook diegene die je graag zou willen zijn. Ook realiseer je NU dat er nog een is die roet in het eten gooit, je kent hem al een tijdje, je dacht hem te hebben verbannen, maar dat is juist de grootste aantrekking kracht om hem juist in de buurt te houden.. Gezellig zo een relatie met jullie tweetjes, want jup! Je geeft toe, een relatie heb je met hun, en hoe ook! Ook besef je nu dat zij elkaar heerlijk voeden, eigenlijk zijn zij grote bondgenoten van elkaar. Zoals, een wolkendek en de regen.. een aardbeving en een tsunami.. De storm en de orkaan.. Gezellig hè, ja echt een feestje…!!!

Het leuke van deze relatie is, dat zij jou vaak mee naar de film nemen en jou dingen laten zien en laten voelen waar jij helemaal niet blij van wordt. De scènes die daar in voorkomen worden voornamelijk gespeeld door mensen in jou nabije omgeving. En uiteraard heb jij daar ook een rolletje in toebedeeld gekregen, wat dacht je!

Deze projector, je weet, die van het eerste uur, waar je de filmrol nog hoort glijden, ratelen en tikken om het apparaat ziet draaien zijn de laatste tijd onuitstaanbaar.. Zo oud en grijs is deze film al gedraaid, en nog steeds ben je niet van plan om dat oude rot ding los te laten om hem voor zo een mooi digitaal ding in te ruilen.. Op een of andere manier blijf je de overtuiging hebben dat dit vertrouwde ding je een lang leven zal geven, dat is natuurlijk zo, maar zal je daar blij van worden..?

Maar toch… sinds gisteren, na een bezoek aan jouw tweemaandelijkse projector reperateur, heeft hij jou weer  ( ja weer, je bent helemaal niet Hard-leers) toch kunnen overtuigen dat je stappen moet, ja, moet gaan ondernemen.. Als advies dat je dat oude ding helemaal niet hoeft weg te gooien (gelukkig) maar gewoon te accepteren dat hij is zoals hij is, en zodra je dit accepteer de film vanzelf wel plezanter gaat worden met de tijd…

Dus.. alle tegenspelers van het doek der tijden! Laten we het spel opnieuw spelen, laten we een dansje maken, en wie weet, ga je hun met de tijd een knuffel geven en is alles Ver-geven en vergeten…

Bron foto: https://nl.123rf.com/photo_29344542_grunge-oude-cinefilm-haspel-met-film-strip-vintage-achtergrond.html

De sigaar…

Geplaatst op Geupdate op

Daar zit je dan weer, de sigaar te zijn, een ander de schuld geven is geen optie en is uiteraard ook niet je intentie. Zo langzaam aan was het weer die sluip moordenaar die jouw grootste valkuil heeft neergezet. Slim is hij, dit keer zette hij de route anders uit, of toch niet? Als je de revue laat passeren heeft de (pak) ezel zich niet anders gedragen dan normaal. Tussentijds wist je goed de ander te vertellen dat de pak ezel niet meer dan 500 kilo aan kan, anders zou hij door zijn voegen gaan, zei je nog.. 

Toch liet je tempeltje je meerdere malen weten dat er een grens was bereikt, maar aangezien de last die je draagt van dagelijkse orde is, vind je het niet nodig om daar naar te luisteren. ‘Je bent toch geen watje.?’ Wat verandert het als ik er aan ga toegeven? Er mee leren leven en accepteren, dat is wat het is.. 

Stijfjes ben je, werd je gisteren gezegd, ik zal wat ruimte creëren.. Holistisch gezien zag je direct waar de knijppunten liggen, waardoor je ook kon zien dat die innerlijke ezel erweer voor gezorgd heeft, alles letterlijk strak te trekken zodat er geen beweging meer in zit. Je rug recht houden is niet altijd een optie. Alles wat van de ander is geef ik in liefde terug.. Je zou dat eens aan die ezel moeten geven en hem direct naar de ezel opvang moeten sturen voor onbepaalde tijd, vind je ook niet? 

Een ezel stoot zich niet tweemaal aan de zelfde steen? Klopt.. ! Maar jouw ezel is hard-leers 😦

Toch ben je dankbaar op het ezeltje … Want alleen hij heeft je weer laten zien dat je invervolg hard-leers met een dikke vette T mag schrijven…                                                                                                             





Bron foto : http://www.dierenafbeeldingen.com/afbeeldingen-lieve-ezel-578.htm

De volgende stap… 

Geplaatst op Geupdate op

Hoe paradoxaal het ook klinkt, maar als er consternatie in ons leven optreedt, zal er vroeg of laat daar de tijd zijn om alles wat de Heer Confucius voor ons gecreëerd heeft te herzien. Onze eigen angsten onder ogen zien, is het grootste goed ooit wat wij met zin allen moeten, ja moeten ondergaan. Als reizigers aan de Compostela belopen we ons pad om deze diepere angst te ontmoeten, te veranderen en los te laten. Maar zolang wij continue verdwalen in het waarom en deze als hoofddoel in ons rationele geest laten domineren, zullen wij nooit instaat zijn het kosmische met de aarde te verbinden.. 

Door terug te gaan naar het gecreëerde wat ons leven op zin kop heeft gegooid, een paar trede omlaag te gaan, om het allen te aanschouwen en te observeren wat er nu daadwerkelijk aan de hand is, kunnen wij er pas voor zorgen overzicht te creëren. Door jezelf durven af te vragen wat het alles over jou zegt, welke reflectie het leven, de situatie waar je nu in verkeerd, wie jou elke keer terug werpt in het waarom. Het waarom zal ons geen voldoening geven, oké! Maar op langere termijn zal heer Confucius terug keren net zo lang we gaan inzien dat we onze vraagstelling anders moeten gaan formuleren.

Zodra wij kunnen zien, erkennen en herkennen dat het ‘wat zegt het mij’ ons verder kan helpen, kunnen wij de stap maken naar verandering…… 

Als we eenmaal kunnen zien op het niveau van, (ver)oordeel dan niet onze naaste, neem dan weer de bewuste stap terug, kijk, herken en erken en zie, dat alleen met mededogen we de verbinding kunnen maken, het begrip naar elkaar toe vanuit een wederzijds respect kan groeien….                                                                                         



Het rommelt…. 

Geplaatst op Geupdate op

Het rommelt en dat is zacht uitgedrukt, als ik om mij heen kijk zie ik niet anders. Het grootste gerommel is toch tussen het westen en het oosten. Als je goed kijkt verschilt het niet veel met ieders persoonlijke niveau van zijn, vind je ook niet.. ? De natuur is er op dit moment niet echt mee eens, stormen, orkanen, tornado’s, water, vuur.. Dit symboliseert ons ten voeten uit.. De natuur laat ons zien wat wij op individueel vlak kunnen leren waardoor we inzicht kunnen krijgen. 


Het maar willen vast houden aan de macht positie omdat het Ego denkt daar zijn vrijheid in te vinden. Oude koeien van een ver verleden door onwetendheid van toen, nu nog steeds als de ware kennis en waarheid te ervaren.. Niet een omslag willen en durven maken, verlies, door de knieën gaan, geen optie is voor Egolandia. Denkend dat dit geassocieerd zal worden met falen, zwakheid, ipv wijsheid en menslievendheid.

Onwetendheid nog steeds de grootste bondgenoot is van meneer angst.. 

De wereld niet meer instaat is om hemel en aarde te verbinden, om te kunnen zien, wie, wat en waarom je wijsheid en kennis mag vergaren. Er wel een sterke wil is om balans, harmonie, en vreugde te willen creëren maar dit buiten ons zelf willen zoeken… Niet meer kunnen inzien dat je een (tijd) reiziger bent, je de kennis en ervaringen, van toen, nu en morgen mag gebruiken, zodat groei ons laat inzien waar het allemaal voor bedoelt is.. 

Wereld vrede, een Utopie? Ik vind van niet…

The answer you can find there where the heart is… ❤


Poem…

Geplaatst op Geupdate op