Meest Recente Evenementen Updates

Als je mij echt zou kennen, dan zou je weten dat ik…

Geplaatst op Geupdate op

Als je mij echt zou kennen, dan zou je weten dat ik.. als kind heel groot en stoer leek, maar eigenlijk heel onzeker was en dit mijn muur was omdat ik er graag bij wilde horen

Alsje mij echt zou kennen, dan zou je weten dat ik.. als kind een grote bek had, omdat ik graag gezien en gehoord wilde worden

Als je mij echt zou kennen, dan zou je weten dat ik.. als kind en als volwassene de overtuiging had dat ik verantwoordelijk was voor ieders zijn pad

Als je mij echt zou kennen, dan zou je weten dat ik.. als jongvolwassene 4 jaar lang Boulimia heb gehad omdat ik al mijn angsten, verdriet, boosheid, emoties met behulp van mijn ziekte mijn leven in-control wilde houden

Als je mij echt zou kennen, dan zou je weten dat ik.. als volwassene een overtuiging had om please gedrag te vertonen, de hang naar waardering zo groot was, dat ik mijzelf verloor

Als je mij echt zou kennen, dan zou je weten dat ik.. rond mijn mid dertigste tegen een burn-out zat, omdat alles in het leven mij te-veel werd

Als je mij echt zou kennen, dan zou je weten dat ik.. de jaren erna enorme struggels met mijzelf had omdat de hang naar liefde zo groot was maar ik deze niet voelde

Als je mij echt zou kennen, dan zou je weten dat ik.. op dat zelfde moment op een Intercity trein ben gestapt en langzaamaan mijn weg vond

Als je mij echt zou kennen, dan zou je weten dat ik.. nu een vrijer mens ben, die weet wat zij waard is. Zichzelf ziet wie zij werkelijk is. Luistert naar haar binnenwereld en Weet dat zij de enige is die dat kleine meisje van vroeger lief kan hebben. Dat alles van binnenuit komt. Dit geen cliché is. Liefde, waardering, verbonden voelen, gerespecteerd, gezien en gehoord worden je alleen kan vinden in de diepste van je zijn.

Als je mij echt zou kennen, dan zou je weten dat ik.. 🦋

📸 Caterina ©️

Recalcitr(t)ante

Geplaatst op Geupdate op

Hier in mijn veranda zittend kan ik het gevoel zo weer oproepen. Het was het eerste wat ik riep! “Ik vertik het, ik ga wel op de fiets” Maar uit ervaring weet ik dat dit het beste is om “niet” te roepen. Uiteindelijk word ik toch op de “proefgesteld”

Laten we vooropstellen dat angst in deze context nooit een issue is geweest. Ik heb er sowieso vanaf het begin al een ander gevoel bijgehad.

Op het laatste moment zet ik hem op, recalcitrant, ook een eigenschap die mij toebehoort, zal ik geen seconde langer dit verstikkende ding op willen houden. Om mij heen kijkend, begin ik langzaam een innerlijk gevecht tussen de brave burger en mijn recalcitr(t)ante ik.

Moet niet gekker worden! Hoe dan? 2020 “Letterlijk worden onze monden gesnoerd, krijgen we geen lucht meer”!!!! Hoorde ik tante schreeuwen. Hebben we dat niet al een keer meegemaakt in onze geschiedenis?

Al kijkend om mij heen aanschouw ik mijn binnen wereld.

Verdrietig, een traan…

Ik scan mijn pas en op het zelfde moment gaat de deur open en heb ik met mijn rechterhand mijzelf bevrijd, voor dat ik uitstap…

📸 Caterina©️

Kus knuff

Geplaatst op Geupdate op

Handen schudden, het is de normaalste zaak van de wereld. Een vorm van beleefdheid, even verbinden met elkaar.
Zo ook de èèn en twintigste eeuwse hug! Vooral deze is de laatste decennia niet meer uit onze gewoontes weg te denken..
Uit de generatie waar ik kom was de hug niet zo vanzelfsprekend. Ik moest daar enorm aan wennen maar nu knuffel kus ik graag met de mensen die ik lief heb.

Van de week kwam mijn lieve buuf en dinnetje een gereedschap halen en ik vond het zo een vreemde gewaarwording om niet een kus en te knuffelen.. Ik Uitte dit ook naar haar en zij zei, ik heb gewoon steevast mijn handen in mijn zak want ik heb de zelfde drang..

Vanavond bij DWDD song André van Duijn een prachtig vertaald lied van Charles Aznavour.
Het non verbale gedrag van Matthijs zei al genoeg over zijn innerlijke wereld op dat moment. Heel ontroerend vond ik dat.

Ik dacht; en nu? Hij wil André vast in de armen springen, zo emotioneel is deze beste man.
André was uitgezongen en Matthijs wilde bijna een boks geven tot André hem corrigeerde met een elleboog boks!

De essentie van mijn schrijven is dat ik met dit Corona geweld zeker op een ander manier kijk en voel naar “zomaar” een handje schudden en mijn favoriete kus knuf groet.

Het is niet zomaar iets.. Ik besef dat er meer dan gevoel bij zit, er juist een diepe verbinding tot stand komt.

Zelfs met de klanten op mijn werk, als zij worden overgedragen voor een montuur advies zal ik er vanaf nu anders naar gaan kijken.


Ik zal nooit meer anders kunnen kijken naar een aanraking,
een handje schudden of een kus knuf
❤️

Wat een gemis in deze heftige tijd
💔

Al mijmerend…

Geplaatst op

Al mijmerend naar buiten kijkend zie ik dat de natuur gewoon verder deint..

Zij maakt zich geen zorgen om een virus wat de mensheid bedreigd.

Sterker nog, visueel ingesteld als ik, zie ik haar vingertjes over elkaar heen gaan en haar nananana roepen..

Tja! Ik kan haar geen ongelijk geven…

De zon laat zich weer zien in Wuhan..

Het is stil in het luchtruim…

Ik zag vandaag een foto van een straat in Amsterdam en mijmerde terug naar de saaie stille zondagen uit mijn jeugd.

Het leek wel of ik terug in de tijd ging…

De vogels laten zich al vroeg in de ochtend horen, natuurlijk doen zij dit richting de lente altijd maar dit keer is het anders…

Een orkest van vreugde zang …

Al mijmerend naar buiten….
Daar..
Ja daar…
Gaat gewoon alles door… 💚

Foto ©️Caterina

In ligno

Geplaatst op Geupdate op

Hoe groter de boom hoe dieper de wortels. De boom, in alle jaar getijden staat hij er. Lente, zomer, herfst of winter het maakt hem niet uit.. Zo leeft hij.. Hij weet precies wanneer hij tot bloei moet komen en zijn bladeren mag laten vallen voor zijn winterslaap.. Altijd in beweging op het juiste moment. Al lopend met de hond maakte ik deze foto en al snel terug kijkend naar de foto inspireerde mij de zon die naar lange tijd zich liet zien en de blauw en grijze lucht die in elkaar verweven waren. Het woord dualiteit kwam in mij op en gaf de foto ook deze naam..

Wij leven nu eenmaal op deze aarde waar dualiteit een feit is. Maar we willen oooo zo graag in euforie leven, alles moet perfect gaan en vooral in liefde en harmonie. We hebben niet geleerd om te onderzoeken wat ons dwars zit, waarom we verdriet, angstig of boos zijn. Het is collectief verboden om naar binnen te gaan, om onze wortels te laten groeien, deze stevig in de aarde te bevestigen zodat we elke uitdaging onbevreesd kunnen aangaan..

De boom is zich daar van bewust, in de evolutie zijn wij ook niets tegenover de natuur. Zij is veel verder in dit proces.. We kunnen veel leren van haar… Het enige wat we mogen doen is haar observeren, vooral op de momenten wanneer het even niet lukt in het leven. Ga dan naar buiten, adem in en adem uit en onderzoek voor jezelf dan eens hoe het toch komt hoe de boom, de natuur meebeweegt met de seizoenen en wij dit nog niet zo goed kunnen..

Zodra je, je wortels in de breedste zin van het woord hebt laten groeien en onderzocht, zal het leven je langzaam leren om ook zo mee te bewegen zoals de boom dit in al de 4 seizoenen doet 💚☘️💚

Precies dat..

Geplaatst op Geupdate op

Het maakt niet uit wie je bent, uit welk nest je komt of hoe je verleden eruit ziet.. Zolang je elke dag weer de wils-kracht en motivatie hebt, de positiviteit en leermomenten in alle dingen kan zien, of ze nu voor jou goed of minder goed aanvoelen, zal je altijd meester over jezelf blijven, om dat te leren wat nodig is. Vergeet nooit dat je precies het geen op je pad krijgt aangereikt wat je aankan ..

📸 Caterina©️

Ik schenk

Geplaatst op Geupdate op

Schenk de liefde

Schenk geluk

Schenk gezondheid

Schenk empathie

Schenk mededogen

Schenk genegenheid

Schenk gehoord te worden

Schenk gezien te worden

Schenk vreugde

Schenk wilskracht

Schenk positiviteit

Schenk wijsheid

Schenk respect

Schenk verbondenheid

Schenk kracht

Schenk doorzettingsvermogen

Schenk vertrouwen

Schenk acceptatie

Schenk rust

Schenk balans

Schenk vrede

Schenk dit alles aan jezelf

want als je het niet aan jezelf kan schenken zal het onmogelijk zijn om het aan de wereld te schenken.. 🧡

Welkom 2020 🙏🏻💛☀️

📸Caterina ©️

📸 Caterina ©️

Ik kan je niet vragen..

Geplaatst op Geupdate op

Ik kan je niet vragen de strijd los te laten

Ik kan je niet vragen te accepteren wat is

Ik kan je niet vragen een andere weg in te gaan

Ik kan je niet vragen om naar jezelf te kijken

Ik kan je niet vragen je lief te hebben

Ik kan je niet vragen anders naar de wereld te kijken

Ik kan je niet vragen je masker af te doen

Ik kan je niet vragen jezelf trouw te zijn

Ik kan je niet vragen je deur op een kier te zetten

Ik kan je niet vragen volledig jezelf te zijn

Ik kan je niet vragen het licht in jezelf te vinden

Ik kan je niet vragen de liefde in jezelf te blijven zien

Ik kan je niet vragen jezelf te accepteren wie je bent

Ik kan je niet vragen jezelf te vergeven

Ik kan je niet vragen om niet te oordelen naar jezelf

Ik kan je niet vragen streng te zijn voor jezelf

Ik kan je niet vragen jezelf niet te kort te doen

Ik kan je niet vragen…..

Maar wat ik wel kan is dit in mij-zelf te blijven realiseren..

Fijne feestdagen en een mooi inspirerend, liefdevol 2020 💛☀️

Bron foto: https://static6.depositphotos.com/1023870/604/i/450/depositphotos_6049981-stockafbeelding-monarch-vlinder-danaos-plexippus-voeden.jpg

Paradox..

Geplaatst op Geupdate op

Op het moment dat we getriggert worden, lees onze valkuilen spreken, “lopen we weg” van dat wat we werkelijk zoeken, van dat wat we daad-werkelijk mogen leren..

We willen ons allemaal op een of andere manier verbinden of verbonden voelen.. We “claimen” we “pleasen” we zijn continue dienstbaar in de breedste zin van het woord om dit buiten ons-zelf te voelen en te zoeken..

We zijn 24/7 aan het zoeken naar het stop-contact om ons in te kunnen pluggen. Om die euforie te voelen die eigenlijk een illusie is.

Op het moment dat we ons bewust-zijn van ons inplug-moment, kunnen we pas de ruimte en stilte opzoeken om even stil te staan.

Door bewust te voelen en te verbinden, kunnen we Zien dat we door juist uit te pluggen, ondanks dat we denken los te staan, juist alles zijn.

Paradox..

Coördinaten …

Geplaatst op

Omdat jij er bent en er altijd bent geweest, heeft zij de kracht om vandaag te Zijn. Dat heeft zij zich destijds nooit kunnen voorstellen. Doordat zij jouw weg heeft leren bewandelen, omdat er gewoonweg geen andere wegenkaart tot haar beschikking was, liep het zo als het in grote lijnen was afgesproken. Langzaamaan vond zij zelf een map waar ze voor de eerste tijd mee uit den voeten kon. Makkelijk was het niet omdat er dikwijls de oude coördinaten door haar nieuwe map liepen die niet van de een op andere moment gewijzigd konden worden. De oude coördinaten waren die van vooroorlogse soort, wortels van generaties daarvoor hadden er ook nog invloed op.

Een grote taak van verantwoording lag ervoor haar om de oude in nieuwe te ver-anderen. Nu, aangekomen in een tijd waar elke seconde, minuut van de dag daar een verandering mag en kan plaatsvinden wordt het steeds makkelijker om de oude wegen bij te stellen, sterker nog, voorheen was er een convictie via de hoofdradar dat het klusje geklaard was, maar vandaag Weet maar vooral voelt zij dat er Nu wel een grote verschuiving heeft plaatsgevonden.

Deze verschuiving heeft voornamelijk te maken hoe zij terugkijkt naar de oude coördinaten.

Als er een besef is dat we allemaal oude coördinaten hebben meegekregen, daar een keuze is om onze nieuwe coördinaten te kunnen en mogen herschrijven, of deze nu voor jou zuidwaarts of noordwaarts zullen gaan, zal er ten alle tijden een moment komen dat we alsnog de oude in ere en met dankbaarheid zullen herdenken …..

Op dat moment zal er vrede in jezelf ontstaan …

 

torr99

Eigen foto: Glastonbury Tor, Somerset, Engeland

Pure devotie …..

Geplaatst op Geupdate op

Opslag verliefd, een vertrouwen, heel cliché, thuiskomen was eigenlijk het juiste woord om het gevoel op dat moment uit te drukken. De avondzon had al zijn intrede gedaan dus er zat toen niets anders op

”we will meet again”

Stil, daar in de kloostergangen, in rijen dik al lopend voorbij. Zwart met witte tunieken. Als een schaduw uit vervlogen tijden.. Sssst! Teruggezet in de tijd. Zwart, witte tuniek, een sober bruin kruis aan een wit koord. Binnenkomend gezang van engelen, zo hemels. Elke cel explodeert alsof het universum stuk voor stuk met het geheugen van het DNA zich wil verbinden om duidelijk te maken wat nodig Is… Kaarsjes worden in de verte gebrand, tranen beginnen te vloeien. Al kijkend in de ogen van de andere ziel is daar verbinding, tranen vloeien samen, synchroniciteit… Rivieren, zeeën, meren, elke druppel zal daar gevuld worden. Het houdt niet op..

Donkerbruin, midden in, al kijkend naar het koor, zittend, daar verbonden met alles. Een ”biddend” verlangen… Tranen blijven vloeien…

Pure devotie, het bestond, het bestaat, Nu ….

Amen….

 

kerk

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Eigen foto: Sint Andreas kathedraal in Wells, Summerset Engeland

Tien uur eerder, de cirkel is rond ..

Geplaatst op

De meeste films hebben het, dat je opeens 10 uur eerder in het verhaal zit..

Daar was zij weer, al zittend in dat favoriete kerkje van toen. Weer verblind door de schilderingen, waar nu mooie verse bloemen waren opgehangen om de lente te vereren, liet zij zich vertellen. Een thuiskomen, ja, dat ervoer zij weer, een plek waar zij zeker haar heil kwijt kon, al vluchtend uit die wereld die voor de vrouw destijds de enige plek was om even zichzelf te kunnen zijn. Haar vriendin was er ook weer. Samen konden zij in vrijheid hun vriendschap vormgeven ook al probeerde zij ook vaak de schaapjes als alibi te gebruiken om elkaar op te zoeken in het kleine huisje op de Old Sarum.

Zij sluit haar ogen en laat de energie van de ruimte tot haar komen, dit is haar manier om even te verbinden met de plek die zij ooit zo lief had. Plots hoort zij een luid gegil, gekrijs, gejank en ziet zij een bebaarde man binnen stormen en de twee dames brut bij de haren pakken en al sleurend de twee van volledige onschuld naar buiten sleuren. Een houten kar op drie wielen met paardenkracht staat al klaar om de twee dames vastgebonden als varkens aan het spit achterop mee te nemen en in bijna piepende banden. al waren deze van hout weg te rijden.

Kippenvel en de tranen sprongen in haar ogen, zij moest het allemaal even verwerken.  Heb jij dat gezien? Zonder iets te zeggen benoemd haar reisgenoot precies dat wat zij enkele minuten daarvoor had ervaren. BIZAR! Ze besefte direct dat dit schouwspel voor het heftige gebeuren destijds op de Old Sarum had plaatsgevonden. Alsof de reis even teruggespoeld werd. Sowieso, hoe gek dat ook klinkt, ervoeren zij beide de hele reis in omgekeerde volgorde. Niets voor niets, kwamen zij later achter.

Aangekomen op de Old Sarum, zoals afgesproken ging ieder zijn eigen weg. Ook hier was het startpunt zonder dat zij de keuze hadden anders. Al lopend naar de plek des onheil ziet zij in de verte haar reisgenoot lopen en op het zelfde moment komt er een lucht van haardvuur voorbij. Om haar heen kijkend ziet zij geen rook en beseft zij zich direct dat de geur uit vervlogen tijden zich even aandient om iets in gang te zetten. Al completerend loopt zij langzaam met de bocht mee en geniet zij van het zonnetje die door de stevige wind zo nu en dan doorkomt. Plots loopt er een grote beer langs, je weet wel zo een bruine Newfoundlander die zich niet druk maakt en heerlijk geniet van zijn wandeling samen met zijn baasje die links achter haar de boel nauw in de gaten houdt, zodat alles in goede banen loopt…

Gearriveerd op de plek, beseft zij wederom de heftigheid van toen. Al zitten met haar ogen dicht verbind zij zich ook met de plek van toen, hopende op een mooie afsluiting. Al draaiend ziet zij een vortex op de plek van de tragedie, alsof deze alles van toen als een energetische douche opruimt zodat er weer plaatst en ruimte gemaakt mag worden voor iets nieuws..

In liefde vergeeft zij zichzelf, de ander en laat zij los….

 

old sarum

 

 

Eigen foto Old Sarum, Salisbury, Engeland

 

 

Doeslief!

Geplaatst op Geupdate op

Eenzaam voel ik mij soms in de wereld. Niet omdat zij beter zijn. Niet omdat ik minder ben. Het geluk, het begrip wat ik vind in mijn wereld kan mij de ander niet geven. Dit omdat het mijn wereld is. Ik het door mijn ogen ervaar. Zoals jij deze door jouw ogen ervaart. Dit betekend niet dat jouw wereld slechter is, beter is

Anders

Die van mij is weids. Soms kleurloos. Soms is de zon daar. Je kan het zien als de vier elementen. Emoties van blijheid, van verdriet.  Gevoel van vrijheid, maar ook soms weer niet. Liefde voelen, oprecht van binnenuit, maar soms is de ijsberg mijn grootste vriend. Voelen en de puzzelstukjes zien, maar ook kunnen verdwalen in het donkere bos.

Herkenbaar?

Verschillend?

Of toch niet…?

#Doeslief!

 

semoi

 

 

 

Quote fetisj

Geplaatst op Geupdate op

Jup! Ik ben een enorme quote fetisj..  Soms bedenk ik ze zelf en soms kan ik heerlijk genieten van de wijsheid van de ander.. Voor een ieder, dit komt door onze subjectieve waarnemen en ervaring komt een quote anders binnen. Dit is natuurlijk oke. Ieder heeft op zijn manier zo een tekst even nodig in zijn of haar leven. Zo ervaar ik het ook. Vanaf vandaag wil ik zo af en toe een quote op mijn eigen-wijze uit mijn subjectieve wereld weergeven.

Mijn eerste gekozen quote is van ~Aristoteles

“To appreciate the beauty of a snowflake it is necessary to stand out in the cold.” “What good is the warmth of summer, without the cold of winter to give it sweetness.” “In the depth of winter, I finally learned that there was in me an invincible summer.” ~Aristoteles 

We doen het allemaal. Zoveel mogelijk utopisch, in blijheid en vrijheid willen leven. Want wat heb je eraan om depressief door het leven te gaan toch? Vooral niet kijken naar wat we niet leuk vinden. Dit spiegelend aan onszelf, de ander en de wereld. Positivity! Dat is pas 2019! Aantrekken waar je positief van wordt, vooral mensen, hoor ik vaak zeggen. Totale ontzag tegen alles wat verkeerd, fout, negatief en lelijk is. Social media speelt daar een groter rol in om ons te overtuigen dat dit de enige weg is naar volmaaktheid.

Ik vraag mij af of de weg naar positiviteit zo utopisch is als het lijkt.

Aan de andere kant zie ik ook een weerslag in het negatieve. Of het ook Utopisch mag zijn, dat je op alles en nog wat een oordeel mag hebben zonder 2 vierkante kilometer om je heen te kijken of dat wat je ongecharmeerd opschrijft wel enige feiten heeft ipv van een subjectieve waarheid. Dit vooral achter het lichtgevende raampje wat een beeldscherm heet.

Beide manier van in het leven staan lijkt voor mij wel of je niet anders kunt. Voedsel voor het ego. Een soort van honger. Een verslaving. Als beelddenker zie ik direct de video clip van Triller. Zonder dat we het weten geobsedeerd zijn of zoiets!

Feitelijk lijkt mij het een enorm interessant experiment om deze twee Utopische werelden eens bij elkaar te zetten. Gewoon, je weet wel. Een lekker rauwe Gordon Ramsay kitchen confrontatie 🙂 Even 24/7 bij elkaar zetten en kijken wat er gebeurt!

Of ach! ”Gewoon” lekker het leven ervaren. Het proberen hoe moeilijk het soms ook is het te omarmen, het te laten zijn in alle moeilijke momenten die zich aandienen. Leren, ervaren, vallen en weer opstaan. Wie weet komt er dan een moment dat je niet meer zoveel waarde hecht aan het negatieve en het positieve.

To Be or not or Be ..

Photo By Cat’s Eyes

49933845_2073701949384249_4422532328598834068_n

Paradoxaal isn’t?

Geplaatst op

Eigenlijk willen wij allemaal het zelfde. Liefde, aandacht, gezien, gehoord, gewaardeerd, gerespecteerd worden. We proberen in alle situatie daar de ballen hoog te houden waar nodig is om dit te bereiken, te verkrijgen, en of niet te verliezen. Maar wat wij doen, of dit nu in de uiterlijke of in innerlijke vorm is, is dit op elk minuut van de dag van tafel vegen. Het is ons verlangen dit alles te verkrijgen maar eigenlijk zijn wij er angstig voor, angstig omdat wij er teveel voor ons gevoel voor moeten inleveren, ons teveel moeten laten zien, laten horen, de liefde en waarde moeten geven die daar tegenover staan. De Pauw in ons vaarwel zeggen. De kwetsuren, kwetsbaar maken. Al het licht wat hierbij vrij-komt niet aankunnen…

Paradoxaal isn’t?

 

casual-close-up-colorful-1844065

 

Bron foto: Pexel

Service license agreement

Geplaatst op Geupdate op

Sinds kort heb ik een nieuwe functie, ik ben bus bestuurster geworden. Je weet wel, zo een uit de jaren tachtig, poepbruin met zo een grill aan de voorkant,  alsof de bus 24/7 geïrriteerd is. Als 13 jarige ging ik er dagelijks mee naar de basisschool omdat mijn ouders het geweldige idee hadden om in mijn laatste basisschooljaar te verhuizen van zuid naar west.

De reizigers in mijn bus ken ik eigenlijk al vanaf dat ik mij er bewust van ben dat ik leef, of beter gezegd, vanaf het moment dat ik bewust kon denken. In andere functies ben ik ze vaker tegengekomen. Veel contact had ik niet met hun, bij af en toe een praatje maken, bleef het wel bij. Ondanks dat ik ze steeds beter leerde kennen de afgelopen jaren en zij veel over zichzelf verteld hebben, heb ik eigenlijk nog nooit verteld tegen ze wat mij op het hart lag. Ik vond ze eerder vervelend dan gezellig en ik heb ze vaak naar dat onbewoond eiland gewenst, maar helaas was het nooit een one way ticket.

Bij nieuwe functies heb ik altijd geleerd om mijn geleerde kennis te gebruiken zodat ik in dit geval een betere bus driver zal worden. Op een dag bijna bij de eindhalte stonden zij daar dan. 4 stuks in het geheel. Met de opgedane kennis wist ik dat die one way ticket geen optie meer was, dus met de hand over mijn hart heb ik ze dit keer voor onbepaalde tijd binnen gelaten in mijn bus. Zelfverzekerd kwamen zij binnen, al delegerend wilde zij mijn taken overnemen, maar deze dame is niet van gisteren en heb ze vriendelijke maar al dwingend verzocht om achter in de bus te gaan zitten.

De weerstand was alom, dus bedacht ik een list om ze zoet te houden. Voor ieder kleurplaten potloden en stiften! Zo, en nu houden jullie je gedeisd, stelletje ongeregeld!

Zo aan het werk, probeerde zij soms om het heft in handen te nemen, zo ook een dametje. Omg ik had haar niet herkent! Met haar donker blonde haar en haar grijs blauwe kijkers keek zij mij aan en ik smolt! Ik smolt omdat ik opeens zag dat zij tegen haar wil door de drie herriemakers werd gedomineerd! Gelukkig in deze dienst van zaterdagochtend had zij de moed om haar vrijheid terug te pakken. Wat ben ik trots op haar. Uit dankbaarheid mag zij vanaf nu naast mij zitten en de bus besturen waar nodig is.

Vanochtend bij mijn ochtend pauze was het weer bal. Inmiddels even voor your information is er in de tussentijd veel gebeurd daar voor in de bus. Peppo mijn bruinharige Bengaalse Teckel, omdat ik echt niet zonder hem kan, heeft een plaatsje gekregen en ook nog een andere vriend, voor in de bus. Deze vriend is sterk, heldhaftig, wel bijna witgrijs, en hij geeft mij heel veel vertrouwen, ze noemen hem ook wel eens The Wolf.

Maar goed, verder… Bal was het dus.. In alle rust ( adem in adem uit ) heb ik toch maar weer het voortouw genomen. Had ik ze eigenlijk al aan jullie voorgesteld? Ik loop naar achteren en vraag of ze op de achterbank willen gaan zitten. Al beteuterd kijken zij mij aan omdat ze uit het verleden de ervaring hebben dat ik flink uit mijn dak kan gaan. Maar niets is nu minder waar, dit keer ga ik het anders aanpakken.

De middelste heet Bollerina. Bollerina is een heel onzeker meisje, soms kan zij ook angstig zijn, maar haar onzekerheid slaat wel de boventoon. Zij is in de jaren wel gegroeid maar toch zal zij altijd part of haar game zijn. ‘Weet je, zeg ik: het is goed dat je er bent, je mag er best zijn. Alleen beïnvloed je mijn rijgedrag, soms zodanig dat er straks ongelukken van komen. Ook al kan je soms heel nuttig zijn, bijvoorbeeld als het druk op de weg is, kan jij mij helpen om at hoc na te denken of we niet een ander route moeten nemen. Laten we afspreken dat ik je roep wanneer ik je nodig heb, oke? Voor nu seatbells on. Ik heb een aantal nieuwe percelen en kleurmateriaal voor je gekocht zodat je je niet hoeft te vervelen. Ik weet dat je dit geweldig vindt..

Rechts van Bollerina zit een heer hij heet meneer Pensa, ik denk 🙂 een oude vriend die zo rond mijn pubertijd in mijn leven is gekomen. Ik ben hem heel dankbaar, hij heeft mij in heel veel fases in mijn leven ondersteund, hij was een soort van beschermer. In mijn bus kan hij ervoor zorgen dat de mechaniek vlekkeloos verloopt, dat als er iets stuk is aan de bus wij samen kunnen onderzoeken dmv van kennis of daar een oplossing voor is. Ook met hem heb ik een soort van Service license agreement gemaakt, zodat we samen Weten waar we aan toe zijn.

Aan de andere kant van Bollerina zit de heer κριτικός, een Griekse naam dat heb je goed gelezen. Meneer κριτικός en ik kennen elkaar al uit vervlogen tijden. Tijden waarin we samen: oorlog, geweld, boetedoening, heiligschennis, schuldgevoelens, (hoog)verraad en nog meer om op te noemen ervoeren. We kunnen bijna geschiedenis schrijven. Op hoog niveau hebben we dat misschien ook wel gedaan. Maar zoals  de tragedie in de bibliotheek van Alexandrie, is het nu ook tijd om het vredesvuur in onze bibliotheek te laten branden. Ook met meneer κριτικός zijn er afspraken gemaakt en ik zal, als het nodig is ( want ook hij kan nuttig zijn ) hem erbij roepen als er iets mis is met de arbeidsvoorwaarde.

Ik heb een klein vermoeden dat de aankomende dienstmaanden er nog veel meer medereizigers zullen instappen, ik heet ze welkom..

Hoe zit het met jou bus? Weet jij al wie er met je meereizen?

To Be continued …

 

background-beverage-breakfast-414645 (1)

 

 

 

 

 

 

Bron foto: https://www.pexels.com

 

 

Hello new beginning!

Geplaatst op Geupdate op

Hey jij daar! Het leek de dag van gisteren wel dat je jezelf aankondigde. Als ik mij goed kan herinneren had ik niet zoveel verwachtingen, maar ik vond het wel super spannend dat je kwam, dat dan weer wel. Ik had mij al wat ingelezen wat en waar je mij zou kunnen brengen, sterker nog, ondanks dat je om de 9 jaar op bezoek komt heb ik toch dagelijks met je te maken. Fijn zou je zeggen? Ach, oké, vaak vind ik het gezelliger en ben ik super enthousiast als je weer even weg bent, ook al weet ik dat als je er bent en ik goed naar je luister jij van mij een blijer ei kan maken.

Dat is je trouwens goed gelukt dit jaar. Ik weet het,  ik luisterde niet altijd naar je, dat geef ik toe. Maar kom op, ook ik ben maar slechts mens! En believe me, en of ik het gevoeld heb. Vooral op de momenten als ik op alle niveaus, als Zuid Europese Noordeling weer al die ballen omhoog wilde houden. Maar…. Rond de herfst, maakte deze dame voor de zoveelste x een knie buiging naar zichzelf. Je was daar in alle gedaantes waar nodig was om mij te laten Zien wat ik nodig had… Sterker nog, ik geloof dat je best een vriendin van mij kan worden als je zo doorgaat. Ik zie dat we samen sterk staan, we de hele wereld aankunnen. Waarschijnlijk kunnen we ook samen mijn bus besturen, als de drie spelbrekers maar achter in die bus blijven zitten. Ik heb ze de afgelopen maand streng maar rechtvaardig achter in de bus gezet ( goed hé? ) met stiften, kleurpotloden en een kleurboek. Wat een overwinning dat ze steeds beter zien dat dit hun plek is en alleen naar voren mogen komen als ik dat zeg.

Dan vraag je aan mij, ben je tevreden? Tevreden!!? Ik ben je weer super dankbaar dat je langs bent gekomen. Ik ben er weer een rijker mens door geworden. Eigenlijk vind ik het best jammer dat je niet weer zo een heel jaar aanwezig zult zijn, 9 jaar is toch negen jaar. Maar goed, ook dat zal ik moeten accepteren en moeten loslaten. Ook al denk ik dat je je uiterste dagelijkse best zal doen om mij niet te laten vervelen 🙂

Nou dag vriendin! Ergens in februari zal ik wel weer meer van je horen. Nu verwelkom ik je broer, hij zal dit jaar zijn stinkende best doen om mij te vermaken, vermoed ik.. Maar voor nu, aan wilskracht en vertrouwen mist het niet. Dus, we gaan vrolijk door met die bus te besturen, met de drie schreeuwers op de achterbank, gaat dit vast lukken.. 🙂 En zo niet,  gaat het alsnog lukken 🙂

( Alles komt altijd goed, wijze woorden van mijn jongste zoon. En oja!! Dat heeft hij zeker bewezen dit jaar ❤ )

To Be continued!

 

 

automobile-car-car-interior-1216172

 

 

 

Bron foto: https://www.pexels.com

 

 

Hoe ga jij hier mee om?

Geplaatst op Geupdate op

Het raakt jou hé? Er is inderdaad weerstand. Sneu voor de ander, en voor mij een herinnering aan vroeger. Ik weet dat de bron niet helemaal helder is en zich niet bewust is wat het met de ander doet. Maar weet je? Ik kan nog 1000 rationele redenen opsommen zodat dit voorval waarschijnlijk mij en de ander niet hoeft te raken. Ik weet ook dat als het je raakt het veel over jezelf zegt. Dat er iets aangeraakt wordt wat geheeld mag worden. Of dat er iets aangeraakt mag worden uit vroegere tijd wat nog niet helemaal geheeld is. Allerlei kennis die je kan en mag gebruiken om de les te kunnen en mogen zien. Maar hoe zit het met de emotie? Het verdriet, de boosheid? Moeten we dan alle kennis van hierboven gaan gebruiken om de emotie weg te bagatelliseren? Ik ben het ermee eens, dat je hier tot een diepere bewustwording kan en mag gaan komen. Ik ben het er ook mee eens dat er misschien een kans bestaat dat je weg zwelgt in die emoties en je niet meer kan zien wat er nu werkelijk aan de hand is en dat je jezelf dan als slachtoffer neerzet. Een behoorlijk gecompliceerde discussie omdat een ieder op een andere manier zijn of haar persoonlijkheid is opgebouwd door verschillende invloed sferen en factoren. Is er een duidend antwoord? Ik denk het niet. Het hield mij in ieder geval bezig. Voor mij is het belangrijk, buiten de kennis die ik voor mijzelf altijd toepas dat ik nu mag voelen van mijzelf wat er in mijn lijf gebeurt, dat het er mag zijn. Ik ben mij de afgelopen tijd nog meer gaan realiseren hoe belangrijk, zowel voor lichaam als voor de geest, het essentieel is om een vergroot lichaam, geest bewustwording te hebben. Het zorgt ervoor dat er minder lichamelijke en geestelijke ongemakken kunnen ontstaan.

Hoe ga jij hier mee om?

Bron foto: https://www.pexels.com/

action-adult-beauty-1516191

Tolerantie..

Geplaatst op Geupdate op

  • T huiskomen
  • O plossing
  • L iefde
  • E quilibre
  • R espect
  • A andachtig
  • N aaste
  • T egemoet
  • I ntegriteit
  • E èn

Thuiskomen is de Oplossing om de Liefde te kunnen ervaren. De Equilibre vinden vanuit een stukje Respect dat jij, maar ook zij, onvoorwaardelijk kunnen en mogen laten zijn, waar onze geschiedenis ook ligt, in de breedste zin van het woord. Je dit kan bereiken door Aandachtig te kijken naar wat was, wat is en wat zou kunnen zijn. Verdieping in je Naaste, belangrijk is om elkaar Tegemoet te komen. Waardoor er een initiatie zal zijn jegens het bewustzijn en de Integriteit die diep bij ons van binnen huist.

Èèn 🙏🏻

Niet omdat het moet…..

Geplaatst op Geupdate op

Soms realiseren we ons niet dat we losgekoppeld zijn van wie we zijn, zien we niet meer waarom we dingen doen zoals we ze doen. Deze diep van binnen gecreëerd zijn, zo diep dat we vergeten zijn wanneer de initiatie was. Meerdere cyclussen voorbij moeten gaan om ons uiteindelijk te realiseren dat wakker worden onze enige optie is tot eenwording. De meeste het thema controle zeker wel herkennen, denken en overtuigd zijn dat dit overzicht en ontspanning geeft, maar uiteindelijk het tegenovergestelde in je systeem teweeg brengt. Controle gebaseerd is op letterlijke bouwstenen, wij deze om ons heen hebben gevestigd zodat niets en niemand binnen kan stormen. Deze een strategie is, die even werkt maar daarna alleen maar voor ellende zorgt. Letterlijk pijn, vermoeidheid en algehele malaise teweeg kan brengen. Geest en het lichaam een samenkomst nodig hebben om zich hiervan te verlossen.

Het kijken en voelen van je basis emoties is een belangrijk gegeven om mee te beginnen, deze zijn vaak de tegenstanders waar je al die jaren voor weggelopen bent en diep in je systeem zitten. Zij komen voort uit de aller eerste herrineringen die ervoor gezorgd hebben dat je beetje bij beetje geleerd hebt om de controle vast te houden.. Je zal zien als je de controle los laat er niet gereageerd zal worden zoals je gewend bent. Hierdoor zal je gaan zien dat er meer energie overblijft, letterlijk ruimte komt in de breedste zin van het woord. De controle die je jaren lang gebruikt hebt niet meer van deze tijd is, de Nokia 3310 ook niet meer compatible is in 2018 dus waarom zou controle dat wel zijn? Je zal zien dat spanning, ontspanning wordt, energieloos, energie wordt. Er ruimte mag zijn, je deze mag innemen.

Niet omdat het moet, maar omdat het mag…. Niet omdat het moet, maar omdat je het kan….

Bron foto: Osho Zen tarot

Vier keer in, vijf keer uit..

Geplaatst op Geupdate op

Vier keer in, 5 keer uit. Je zou zeggen, piece of cake? Door er bewust naar te kijken ja, maar als het bewust-zijn er niet is, is het andere koek. Dat zoiets simpels wat we in de basis al kado hebben gekregen, ons zo in de weg kan zitten, of, wij het in de weg laten zitten. Het niet toelaten, niet vreemd is, vrijheid daar een essentieel thema is, wij deze vrijheid denken te bezitten, maar wij er niet van bewust zijn de gevangenis zich op verschillende niveaus kan laten zien. Wij zijn liefde roepen, altijd een conceptueel gebeuren blijft als wij blijven denken dat het een zonder de ander kan bestaan. Wij ons er bewust van moeten gaan worden dat alle tredes die wij nemen, verband hebben met elkaar. Het ene element de ander ondersteunt. Vier keer in, 5 keer uit, ervoor zorgen dat het vuur weer gaat branden, daar gelijke tijd onze fundering wakker kan worden en de energie mag gaan stromen.

Vier keer in, vijf keer uit..

In-Zien

Geplaatst op Geupdate op

Het lijkt wel de 80 jarige oorlog, Katholieken, Protestanten, een Calvinist, een Spanjaard, de Geuzen… Geef ze een naam. Volgens de overlevering hadden ze allemaal een standpunt, een overtuiging, een waarheid om deze oorlog te voeren.. Strategieën werden bedacht om letterlijk en figuurlijk de mond te snoeren.. Eigenlijk is er na 450 jaar niet veel veranderd, de uitingvorm is het zelfde gebleven, zij die kennis van geschiedenis hebben, weten dit. Langzaam is er wel een besef gekomen dat deze oorlogen ook op een ander niveau afspelen, dat de uiterlijke wereld niet alleen de waarheid is van onze perceptie.

Ieder zijn eigen 80 jarige oorlog voert, strategieën gebruikt om de strijder met hete pek, zo allert mogelijk boven op de kasteel muur zijn strijd te laten voeren. De hete pek gebruikt wordt om de confrontatie te vermijden zodat hij of zij de kritiek niet voor de zoveelste keer hoeft te incasseren… Nu, sociale angst de (innerlijke) tegenstander, de grootste vijand is geworden, er nog steeds uiterlijke oorlogen gevoerd worden omdat de mens nog steeds niet helemaal kan in-zien dat de oorlog binnenshuis opgelost moet worden. Er opnieuw op waarde geschat moet worden, gaan in-zien dat confrontaties en de daaruit vloeiende kritiek een illusie is, de controle los gelaten moet worden.

Wees (ver)Trouw(en) aan jezelf …

Mastering others is strength. Mastering yourself is true power.

~Lao Ztu

Als je …..

Geplaatst op Geupdate op

Als je loopt, loop

Als je drinkt, drink

Als je schoonmaakt, maak schoon

Als je wandelt, wandel

Als je luistert, luister

Als je praat, praat

Als je leest, lees

Als je schrijft, schrijf

Als je ademt, adem

Als je werkt, werk

Als je geniet, geniet

Als je boos bent, wees boos

Als je lacht, lach

Als je verdriet hebt, wees verdrietig

Als je verlegen bent, wees verlegen

Als je je schaamt, schaam je

Als je bang bent, wees bang

Als je geluk voelt, voel geluk

Als je moe bent, wees moe

Als je onzeker bent, wees onzeker

Als je liefde voelt, voel de liefde

Kijk, voel, beweeg, in aandacht, het moment, ondanks de hectiek is het zo (waard)evol om er voor jezelf te zijn..

 

 

Stil…

Geplaatst op Geupdate op

Stil is het kind al jaren lang, omdat haar is aangeleerd dat ze niets kan. Stil is het kind al jaren lang, alles wat zij aandraagt, haar het gevoel geeft niet waardig genoeg te zijn.
Stil is het kind al jaren lang, omdat zij niet mag zijn, naar wie zij werkelijk verlangt
Stil is het kind al jaren lang, het gehoord, gezien en voelen een behoefte, waar geen ruimte voor was
Stil is het kind al jaren lang, de winnaar, haar beste vriend, de strijd haar kameraad
Stil is het kind al jaren lang, waardoor haar constitutie niet meer wist waarvoor het bedoelt was, lijden in plaats van het te leiden

Stil is het kind al jaren lang… ..

Daar, jaaaa, daar is ze dan, in de verte komt zij aanlopen, nog wel wat onzeker, dat wel. Ben je het echt? Dikke tranen, oertranen, je weet wel dikke dikke tranen, of je ziel eruit wordt gerukt, vanuit je tenen, van dat soort dat niet meer te houden is!

Langzaam komt ze dichterbij. De kat uit de boom, maar dat is oke, na jaren stil te moeten zijn zal het tijd nodig hebben.. Want, tijd blijft toch de grootste heelmeester

Je mag er zijn, welkom lieverd … ❤

Bouwstenen II

Geplaatst op Geupdate op

Bouwstenen, daar hadden wij het over, niet die van het nu, maar die van de oude tijd. Er was een tijd, sommige onder ons noemen dit ook wel de “oude” tijd werden onze bouwstenen op een andere manier gevormd. Sowieso werd alles handmatig gemaakt, geen handboek, Google of ander medium werd erbij gehaald om onze bouwsteen zodanig te vermengen dat er een goede balans was van alle ingrediënten. Er werd geleerd vanuit de “ervaringdeskundige” zo is de kennis generaties lang doorgegeven. Tot, dat er een nieuw tijdperk langzaamaan zijn intrede deed en de ambachtslieden een andere kijk kregen op het construeren van nieuwe bouwstenen. Uit geschiedkundige overleveringen is verzet van een groep het eerste waar je aan kon zien dat mensen graag in het oude willen blijven, niet alleen omdat het veilig is maar ook omdat er gewoonweg een overtuiging, onwetendheid is. In de loop der eeuwen zijn mensen door scholing, ervaringen, langzaam gaan inzien dat het nieuwe recept zeker werkt, maar dit is nog niet een garantie op de toekomst is. Doordat er hardnekkig gebruik is gemaakt van bepaalde grondstoffen is het niet mogelijk om èèn, twee, drie een totale verandering te verkrijgen.

Het verzet en vanuit daar de opstand zijn twee aspecten die nodig zijn om de eerste drie bouwstenen die het fundament van de oude tijd hebben, langzaam een wat stromende vorm te geven, stromend, omdat men zich er nu van bewust is, dat verandering, dat is wat de nieuwe tijd als kracht in zich heeft, de op-lossing is, er kennis is, dat er nu op plekken geconstrueerd kan worden waar ze in de oude tijd geen weet van hadden.

Tunnels onder de zee waren eerst een utopie, nu wetende dat water een vloeibaar gegeven is, je er dwars doorheen kan gaan, zonder dat hier gevaren aan verbonden zijn. Door de tunnel gaan, nodig is om de verbinding te maken van de ene bouwsteen naar de andere en we uiteindelijk ervaren dat veranderen van de drie eerste bouwstenen nodig zijn om over , oké, onder de zeeën te reizen. Er onderdoor gaan juist de reis korter maakt

Doordat er aan de drie bouwstenen gewerkt wordt kan het zijn dat er soms nog wat gruis omhoog komt, soms is het moeilijk om dit gruis, wat eigenlijk al jaren aan het losweken is, te zien, dit ook, omdat de beoordeling vaak nog te streng is om de oude constructie wie gruis geworden is te verwijderen. Om de beoordeling zo mild mogelijk te maken is het een idee om deze te laten spreken vanuit de kijk van de mede ambachtslieden, dit zorgt voor het ruimtelijke aspect, want waar ruimte is kan opnieuw gebouwd worden…

….

Bouwstenen ..

Geplaatst op Geupdate op

De vrijmetselaars hebben het over bouwstenen.. Bouwstenen zijn nodig om te bouwen aan iets nieuws. Elke steen die gemetseld wordt heeft tijd, aandacht, energie en geduld nodig om het op zijn plaats te zetten, soms met wat meer specie soms met wat minder. Afhankelijk hoe de materie eruit ziet en ontstaan is zal deze op het juiste moment op zijn plaats gezet worden.. Uren, dagen, jaren verstrijken.. Visueel wordt het langzaam zichtbaar, en kan het huis zo af en toe bewoond worden. Het afbreken van het oude huis kan soms moeizaam verlopen. De muren waren gebouwd in een tijd van oude gebruiken, waar ze met ander soort bouwmateriaal werkte. Voor dat het oude huis afgebroken kan worden zal er eerst onderzoek gedaan moeten worden hoe, wat en waarom deze materialen ooit gebruikt zijn, zonder deze kennis kan het nieuwe huis niet betreden worden, en het oude huis niet afgebroken worden, dat is universeel geregeld. Er is wel een wetmatigheid dat je steeds vaker het nieuwe huis mag betreden..

Door de nieuwe bouwmaterialen van het nieuwe huis zal er meer warmte zijn en zal er minder energie verspild worden. Door dit gegeven zullen de dagen en nachten meer aangenamer worden en de herinneringen aan het oude huis, slechts herinneringen.

In hoeverre (ver)draag jij jezelf?

Geplaatst op Geupdate op

We maken ons allemaal wel eens schuldig om de ander te (ver)oordelen of belachelijk te maken, we zijn ons vaak niet bewust wat we de ander aandoen en in zekere zin ook onszelf. Het is natuurlijk een utopie om te vragen aan de mensheid niet meer een oordeel te hebben, we blijven allemaal mens met onze persoonlijkheid.

Verdraagzaamheid is een hot topic in deze 21ste eeuw, maar op een of andere manier lukt het ons niet allemaal om dit te zijn. Wat heeft dit voor mij te maken met (ver)oordelen? Als simpele ziel vind ik het fijn om naar simpele situaties te kijken, om de ander er bewust van te maken dat de een niet perfecter is dan de ander. Kijk bijvoorbeeld eens naar het rijgedrag van mensen. Heb je ooit getoeterd voor een stoplicht omdat de auto voor je niet te snel optrok omdat het stoplicht op groen stond? Of commentaar op een rotonde had op je mede weggebruikers omdat zij met hun richting aanwijzer niet aan gaf of ze moesten afslaan of niet. Je op het fietspad bijna door een auto geschept werd omdat de beste heer of dame je niet had gezien?

Ik heb wel eens zo een baaldag gehad dat ik even met mijn hoofd ergens anders zat en mij niet bewust was van het groene stoplicht, jij niet dan?

Zo is het mij ook wel overkomen niet mijn richting aan te geven, jij niet dan?

Ook heb ik wel eens bijna een fietser geschept, jij niet dan?

Dit zijn simpele voorbeelden maar in het leven hebben we ook wel situaties meegemaakt die misschien veel zwaarder waren, waar je het eigenlijk met de ander niet over wil hebben omdat je je schuldig voelt, streng voor jezelf bent omdat je niet kan uitstaan dat je geen andere beslissing hebt gemaakt om het anders te doen, waar verdraagzaamheid om de hoek komt kijken, je deze ook in jezelf niet wilt toelaten, jezelf (ver)oordeelt er niet de verantwoording voor wilt nemen.

Bij elkaar in de keuken kijken is een mooie manier om elkaar te begrijpen. Niet iedereen beloopt de zelfde weg en soms is het niet te bevatten wat mensen allemaal meemaken. Hoe zou het zijn als je eens naar je eigen keuken gaat kijken? Door bij de ander in de keuken te kijken kan je alleen op rationeel niveau begrijpen wat de ander beweegt, waarom de ander is. Door in je eigen keuken te kijken kan je niet alleen op rationeel niveau maar ook op emotioneel en geestelijk niveau naar jezelf kijken. Als dat er mag zijn en je vindt een weg om je te verbinden met de keuken van de ander zal er meer begrip komen, lees meer verdraagzaamheid. Ik heb geleerd en ik leer nog steeds om verdraagzaamheid toe te passen naar mijzelf.. Door dit te doen ben ik gelukkig minder gaan (ver)oordelen en als het wel gebeurt heb ik mijn innerlijke fluitje die mij direct weer terug fluit als dat nodig is..

Het is prachtig om te zien dat er in het woord verdraagzaamheid het woord dragen zit. In hoe(ver)re voel jij je gedragen? Woorden ontstaan niet voor niets, ook daar is verbondenheid de sleutel..

Op het moment dat we ons zelf durven te dragen en wij daardoor ons gedragen voelen kunnen we elkaar (ver)dragen..

Onderstaande quote van Thich Nhat Hanh heeft voor mij alles te maken met … 💚

Through my love for you, I want to express my love for the whole cosmos, the whole of humanity, and all beings. By living with you, I want to learn to love everyone and all species. If I succeed in loving you, I will be able to love everyone and all species on Earth… This is the real message of love. ~ Thich Nhat Hanh

Weet jij wie je werkelijk bent?

Geplaatst op Geupdate op

Weet jij wie je werkelijk bent? Zelfkennis, een mooi gegeven, althans dat vind ik zelf. Zelfkennis zorgt ervoor om zo veel mogelijk “peaceful(ler” door het leven te gaan. Zelfkennis en de daarbij behorende kennis van het leven, is voor mij loslaten. Ik heb ervaren dat loslaten niet zonder deze kennis, volledig bereikt kan worden. Het was en is nog steeds, voor mij belangrijk om mijn rugzak leeg te maken in plaats van te parkeren. Je bewust worden waar deze rugzak vandaan komt, zonder daar een waardeoordeel aan te geven, het laatste is ook een weg, omdat wij geneigd zijn eerst de ander van ons lijden de schuld te geven. Jouw rugzak was waarschijnlijk iemands anders rugzak, die van je moeder, je vader, je broer of zus of misschien wel van je overgrootouders? Zij hadden, uit onwetendheid het beste met je voor en hebben waarschijnlijk niet anders geleerd dan hun rugzak te parkeren in plaats ervan mee om te gaan en er bewust van te worden.

Voor mij is het niet zo dat ik na 13 jaar bewustwording mijn ouderlijke rugzak volledig heb kunnen legen, ik denk dat daar geen tijd voor staat, dat het lichter wordt en aanvoelt is een ding wat zeker is. Ook het er anders mee omgaan als er weer een fase in je leven komt dat je weer even uitgenodigd word om er naar te kijken is anders als in het begin. Sterker nog, ik verwelkom het nog meer omdat ik weet dat er daarna altijd een moment komt van loslaten.

Je vrij voelen en weten waar je vandaan komt staat onlosmakelijk met elkaar verbonden. De balast die je draagt is niet alleen die van je ouders, het is ook belangrijk dat we ons bewust zijn van de genetische balast die wij dragen van onze voorouders. De informatie die wij meedragen van deze voorouders is ook belangrijk om te weten. Zo heb ik een aflevering van Het Verborgen verleden van Lucia Rijker gezien, en zij zei heel mooi ‘ik ben er nu achter dat ik een deel ben van de onderdrukking en diegene die de druk uitoefende,.

Ik heb zelf ervaren, met de kennis die ik van mijn betovergrootvader heb dat zijn grote overtuiging, wat onrechtvaardigheid was, zeker invloed had en soms nog wel heeft op wie ik ben, ook bij mijn nabije familieleden zie ik dat dit een struggel of beter gezegd een ( familie) les is die wij mogen veranderen. Familie karma, die bij ons voornamelijk te maken heeft, met hoe beweeg en sta ik in de relatie tot mijzelf en de ander. Mijn betovergrootvaders overtuiging is hier zeker van invloed. Dus ook in deze lijn is het belangrijk om te onderzoeken waar je vandaan komt, om te zien wie je bent en wat je beweegt.

Het is mooi om je bloedlijnen te kennen maar nog het allerbelangrijkste is dat je dit daarna kan loslaten, zodat je volledig vrij kan zijn..

Plan B

Geplaatst op Geupdate op

En daar zit je dan, met de gebakken peren, of zijn het zacht gekookte eieren? Want dat is zoals je je de laatste tijd voelt. Lekker zacht, dat als je er met een vork in prikt er alleen maar prut over blijft.? Dit zowel op mentaal als op fysiek niveau. Jaren had je de controle over de kooktijd kunnen houden, maar sinds vorig jaar september is langzaam het kookwekkertje op hol geslagen en nu heb je het gevoel dat deze niet meer doet wat je jaren lang van hem verwacht hebt.

Plan B is nu van toepassing en die is alleen te realiseren met je innerlijk kookwekker. Opnieuw leren de tijd te zetten is een belangrijk gegeven, als je dat niet doet is Humpty Dumpty al gauw de hoofdrol speler ..

Plan B zal tot mijn weg terug naar huis je beste vriend moeten worden. Een grote uitdaging als je geleerd hebt dat tijd geen isseu is.

Ze noemen het jaren lang een overbelasting van de stoppenkast. Een brandje herken je niet meer dus blussen moet opnieuw aangeleerd worden. Paradox is dat de “stoppen” juist het hele “eieren” eten is…

In de ban van …

Geplaatst op Geupdate op

In de ban van de maansverduistering, kijken wij er naar uit om dit spektakel te aanschouwen. De zon is ons goed gezind, daar weten wij wel raad mee, of toch niet? Rood zal zij zijn. Het levens elixer ligt aan onze voeten. Grootmoeder weet wel raad. Blijven wij ons verblinden? Of mag de schaduw weergegeven worden. Onze God der oorlog zal roodgloeiend toekijken. Wie weet zal het spektakel met groot applaus Binnen worden gehaald .. Wie weet..

Gedragen…

Geplaatst op Geupdate op

Als ons iets overkomt, of dit nu tijdelijk is of voor altijd, hebben wij de neiging om te kijken wat er fout is, we hebben de neiging ons zelf naar beneden te halen, ons af te vragen, waarom ik? In eerste instantie reageren wij natuurlijk ook zo, dit omdat dit ons is aangeleerd en omdat wij de kennis van het “leven” zelf niet in ons bezit hebben. Maar stel dat je deze kennis wel hebt en anders naar bepaalde situatie of gebeurtenissen in je leven kan en mag gaan kijken, zou dat niet een verademing of wel een vorm van vrijheid kunnen geven? Onlangs is mij wat overkomen, dit zal niet voor tijdelijke zijn, het is een leren mee leven dingetje, zeg maar.. Ik geeft toe dat ik dit even heb moeten laten indalen, dit zou niet anders moeten zijn, we zijn gelukkig mensen met gevoelens en emoties.

Na het indalen kwam wel het besef dat ik een enorme geluksvogel ben, dat ik een beetje kennis van het leven hoe ik dit Nu zie, zo langzaam aan tot mij heb mogen nemen in al die jaren van bewustwording, ik geleerd heb om naar situaties en gebeurtenissen in mijn leventje anders te mogen kijken en zo ook nu wat mij overkomen is.. Overkomen voor mij best een zwaar woord is, want na het verwerken van, vind ik niet dat ik een slachtoffer ben.

Ik mij voor nu gedragen voel, er voor mij gezorgd wordt. Al lopend met mijn bruinharige vriend zie, dat het tijd wordt om nog meer te genieten, mijzelf nog meer te gunnen, er voor mijzelf te mogen zijn, de zijne hare Maria van Calcutta nu voorgoed met vakantie mag gaan sturen. Mijn beperking ervoor zorgt en laat zien dat ik niet “gestraft” wordt maar laat zien dat er geen enkele excuses meer zijn om te leven zoals het bedoelt Is … 💞

De vaststelling..

Geplaatst op Geupdate op

Flashback, daar zat zij weer, op het stapelbed, jankend van de pijn. Haar fiets was niet haar beste vriend geweest en heeft haar nogmaals aan de pols gevoeld.. De pijn is snijdend, dit letterlijk en figuurlijk omdat het oor en het oog, dat niet willen horen en zien, waar zij zo een behoefte aan heeft. De overtuiging is geboren, luisteren naar wat dat kleine lichaampje te vertellen heeft staat niet in jouw book of life, maar die pijn? Die is er , zij weet niet hoe zij daar mee om moet gaan en besluit het horen en zien in zwijgen om te dopen. Terug in de tegenwoordige tijd zorgt een cyclus van 9 maanden ervoor het snijdende gevoel, letterlijk en figuurlijk, datgeen in het licht zetten wat zij decennia geleden in een ritueel had neergezet. Zie je wel, zij is niet gek. Eindelijk wordt zij op haar waar(de)heid gelooft. Mag alles wat zij diep van binnen al voelde er zijn, gezien en gehoord worden..

Weer een stap(je) verder naar vrijheid 💞

HOE VER-ZET JIJ?

Geplaatst op Geupdate op

Door te zien, dat we, hoe dan ook, met elkaar verbonden zijn, in de breedste zin van het woord, kunnen we door dit inzicht een stap zetten, om in overgave los te laten.. We moeten beginnen met de strijd(bijl) te begraven. Het is niet meer nodig om boven iemand of een situatie te staan. We zijn hier omdat het zo bedoelt Is. Wij hebben een keuze om het verzet wat wij ervaren, de on-macht die daaruit voortvloeit te aanschouwen, een toeschouwer te worden ipv de hoofdrol speler, hierdoor hoeven wij geen deel meer van het spel te Zijn… De macht die we willen hebben, oude pijnen kunnen zijn, waardoor wij ons Nu superieur voelen, terwijl dit in essentie een herrinering is van onderdrukking en frustratie.. De wereld een chaos is maar zich eigenlijk reflecteert het zich op het kruis wat we allemaal dragen. Het pas collectief op-losT als we gezamenlijk de billenbloot leggen, het kruis van links naar rechts onder-handen nemen…

Micro kosmos – Macro kosmos …

Dream school..

Geplaatst op Geupdate op

Gefascineerd en geïnspireerd raak ik ervan, filmpjes en tv programma’s waar de persoonlijke groei op de eerste plek staat. Zo wel ook het programma Dreamschool op de npo.. Het programma gaat over jongvolwassenen die door heftige ervaringen thuis en met zichzelf niet meer in staat zijn in de maatschappij op de rit te komen. Ze worden begeleid in allerlei vormen waaruit de persoonlijke lees innerlijke ont-wikkeling centraal staat. Ont-wikkeling omdat in mijn zienwijze je eerst moet afpellen voor dat je weer iets kan opbouwen. Kunnen zien waarom je een bepaald gedrag vertoont, een overtuiging hebt .. Laag voor laag gekeken wordt waarom boosheid, frustratie, verdriet, angst je tegenhouden om “normaal” te kunnen functioneren in het leven..

Een van de personen die deze jongeren begeleid is Lucia Rijker, wat raak ik gefascineerd door haar manier van aanpak.. Streng maar rechtvaardig, zijn denk ik de juiste woorden.. Maar niet alleen voor de jongeren, ook zijzelf wordt vaak geraakt door deze jongeren die haar een spiegel voorzetten. Door ook haar kwetsbaarheid te laten zien, zet zij zich voor mij gevoel gelijk aan deze jongeren, want gelijk zijn we in essentie natuurlijk ook.

Wat zij ook zo goed weergeeft is dat deze jongeren allemaal een verhaal hebben, zij luistert daar ook aandachtig naar, maar laat dan ook zien dat het verhaal niet de essentie om innerlijk te kunnen groeien is. Het uitnodigen van de pijn, de boosheid, de frustratie waar zij continue door geraakt worden, nodig hun uit om deze te voelen en erachter te komen waar de weerstand is van bv de onzekerheid, het zelfvertrouwen, of de perfectie willen zijn enz. Hierdoor worden zij opnieuw uitgenodigd om zich bewust te worden van hun schaduwkant en worden hierdoor uit hun slachtoffer rol gehaald, waardoor ze de verantwoordelijkheid kunnen nemen voor hun gedrag.

Ik word hier in iedergeval heeeeeeeel blij van 🙂 Ooit heb ik, doordat mijn eigen persoonlijke en spirituele ontwikkeling mij bewustwording verlichting gaf/geeft, de ambitie om mensen zoals bovenstaand, te begeleiden in hun ont-wikkeling, door een samenloop van omstandigheden en bewustwording, dacht ik dat dit niet mijn weg was.. Maar toch, ja maar toch, krijg ik de kriebels en komen er stiekem toch weer gedachtes voorbij om dit weer op te pikken .. Er zijn zoveel mooie mensen op deze aarde die hun innerlijke Zon niet kunnen laten schijnen, omdat zij denken dat zij het niet waard zijn, niet goed genoeg zijn, waardoor ze hierdoor op een bepaalde manier in het leven staan, vast zitten, en niet verder komen. Ook al zal ik misschien geen begeleider worden en wordt, jij lezer, dit ook niet, is het, althans voor mij, heel belangrijk om deze mooie zielen te begrijpen. Dat ieder zijn eigen weg heeft en als we dat begrijpen en niet direct een voor-oordeel hebben en kunnen zien dat zij voor ons ook een leermoment kunnen zijn, zij, ook ons uitnodigen, om jezelf beter te leren kennen.. 🙏🏻

Bron foto: https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Dream_School

Karma is my friend…

Geplaatst op Geupdate op

Vorige week was het dan zover, eindelijk werd ze dmv een speelfilm wereldwijd in ere hersteld, weliswaar pas na 2000 jaar, maar goed, beter laat dan nooit, toch? Ik heb het hier over de Apostola apostolorum Maria Magdalena. Tussen 1945 en 1947 zijn er oude teksten gevonden in Egypte, ook wel de dode zeerollen genoemd.. Na jaren van onderzoek, bijzonder om te weten door prinses Juliana gefinancierd kwamen onderzoekers, èèn daarvan was onze Nederlandse professor Quispel er achter, wat de waarde van deze rollen zijn. Dat Maria Magdalena geen hoer was, wat de kerk bedacht had 325 na Christus maar een Apostola apostolum, zij die de ware kennis tot zich had, de Sophia… Ik kan hier nog veel over vertellen maar dat is niet de insteek van mijn blog vandaag.

De insteek is meer dat ik zie dat de mensheid vaak als een sneeuwbal effect, dicennia of wel eeuwen aanneemt wat er geschreven wordt zonder daar zelf onderzoek naar te doen. Nu begrijp ik uiteraard dat dit in de vroege en late middeleeuwen moeilijk was omdat gros van de mensen die destijds leefde analfabeet waren. De kerk heeft daar natuurlijk altijd van geprofiteerd, vooral dom houden, angst toe jagen was hun manier om de macht te houden.

“Als je niet goed doet” in de breedste zin van het woord beland je in het vagevuur… De hel, ook zo een concept wat de kerk bedacht heeft en waar we voorkort eigenlijk allemaal wel in geloofde .. Voorkort, want zolang is het niet geleden dat er in de jaren 60 een revolutie op gang kwam en we allemaal wat ruimdenkender werden.. Ook niet voor niets geweest, laten we maar zeggen.

Zo hebben we meerdere concepten in ieder geloof waar we bang voor moesten zijn, en helaas zijn er nog steeds mensen die dit voor hun eigenwaarheid zien.. Ieder zijn weg…

Maar toch wil ik èèn concept wat voor mij dan weer een way of life is, in ere herstellen, net zoals zij dit met Maria Magdalena hebben gedaan. Een mans persoon dit keer, weliswaar niet iemand van vlees en bloed, ook al voelt dit soms echt wel als…. Ik heb het hier over de heer Karma, ook een concept wat vooral hier in het westen na mijn idee en visie niet helemaal begrepen wordt. Deze heer wordt te pas en te onpas gebruikt als wapen, als scheldwoord.. Karma is a bitch! Is daar èèn van die je vaak, vooral op het social media voorbij zit komen. Teneerste is het een Hij Hahaha dus waarom een bitch? Nee hoor, alle gekheid op een stokkie.. Ik vind het best een serieuze zaak en word er soms ook best lichtelijk allergisch van als ze hem zo noemen.

De heer Karma is voor mij een soort van Apostolo apostolorum.. Door hem als vriend te zien en hem niet te gebruiken om te wijzen naar, of hierdoor van je verantwoordelijkheid weg te lopen, zal je gaan zien dat in elke situatie in je leven of dit nu plus of min is daar ten alletijde een les in verscholen zit. Ook al denk je dat je in je recht staat omdat je onrecht is aangedaan, wordt er door de heer Karma altijd een beroep gedaan op de innerlijke en persoonlijke les.. Ik persoonlijk kan je vertellen dat deze lessen niet altijd ego strelend zijn, het kan heel confronterend zijn, want je wordt ( als je dat kan zien) met beide voeten op deze aarde gezet, en het nuchter worden na een geweldig feestje, is daar niets bij.. Maar toch kan ik je vertellen dat je er heel veel van leert, niet alleen over jezelf maar nog het belangrijkste van al deze lessen is dat je meer de wereld en de mooie mensen die daar leven gaat begrijpen.. En hoe mooi is dat? Door jezelf te leren kennen en te begrijpen, zal je minder en snel een (voor) oordeel hebben op de ander..

‘Als blinden en zienden in het donker zijn, maakt het geen verschil.

Maar als het licht aan gaat, kunnen de ziende zien en blijven de blinden in het duister.’

Het moraal van het verhaal…

Geplaatst op Geupdate op

Hoe zou het zijn als je keuzes die gemaakt zijn in het verleden anders had gemaakt?

Ik heb onlangs weer een fb accountje aangemaakt, ik weet nog goed waarom ik mijn vorige account had verwijderd, dit meer en deel omdat ik moe werd van mensen die kosten wat het kost over de rug van de ander een mening hadden. Begrijp mij niet verkeerd, we leven in een land van vrije meningsuiting en daar sta ik zeker voor open, maar voor mij is een mening of een visie geven belangrijk dat je dicht bij jezelf blijft staan. Te pas en te onpas iemand onderuit halen vind ik niet een vorm van respect. Uiteraard begrijp ik dat een ieder zijn eigen ervaring en perceptie heeft, onlangs is mij dit weer helder geworden. Door ervaringen in het leven kan je een bepaalde blik lees een overtuiging hebben op het leven en de kijk op de mensen om je heen. Ik zie vaak dat mensen in een soort van slachtoffer rol komen te staan. Dit omdat ze gewoon weg niet kunnen en willen zien dat zij de volle verantwoording moeten nemen van de keuzes die ze hebben genomen in het verleden. Wat men zaait dat oogst men, is het mooie spreekwoord die zich daar voor leent.

Klagen is het voornaamste werkwoord wat daar uitvoortkomt.. Klagen is mens eigen, ook ik klaag zo nu en dan, het zou onmenselijk en een utopie zijn als we dit niet zouden doen. Keuzes, daar hadden we het over toch? Als ik besloten had, toen ik 16 was om mijn school af te maken en door had geleerd had ik waarschijnlijk nu niet thuis gezeten met chronische rug klachten die ik door jaren lang fysieke arbeid heb gekregen, hierdoor zal ik zover ik nu overzie uiteindelijk mijn huidige baan niet meer kunnen uitvoeren in de toekomst. Als, ik toen ik 18 was niet de keuze had genomen om zwanger te worden van de vader van mijn oudste zoon waardoor ik vervolgens 4 jaar alleenstaande moeder was, maar ik daarna mijn lieve hubby tegenkwam en toen ook de keuze nam om nog 2 keer zwanger te worden had ik nu waarschijnlijk een heerlijk leven gehad zonder enige verantwoording van studerende kinderen en de daarbij horende opvoeding..

Als, als, als, allemaal keuzes die we maken in het leven, links om, rechts om. Keuze waar goed of fout consequenties aan hangen, consequenties wie wij op dat moment in ons leven natuurlijk niet zien, gelukkig maar want anders zou het leven geen groot avontuur zijn..

Dus, wat is het moraal van het verhaal? Kijk, wat je in het verleden hebt gezaaid, zie wat daar de oogst van is, ik snap dat de uitkomst niet altijd is wat je had verwacht, maar, neem de verantwoording, accepteer en geniet.. ❤🌷

In het vlees..

Geplaatst op Geupdate op

Halte Sciencepark, al mijmerend naar buiten starend, een vertragend beeld komt langzaam voorbij, het zorgt ervoor dat het visuele in beeld gebracht mag worden.. Op het perron en de trap naar beneden lopend, zie je welke gedaantes in welke rol zij wellicht gestaan hebben.. Arm, rijk, als beminde, onbeminde, onwetende, wijsgeer, held, ziekegeest, moordenaar, kind, vader, moeder, zus, broer .. Een rol aangenomen, ingeschreven, alles om de animus in evolutie stap voor stap daar waar nodig is bevrijding te laten ervaren.. De bondgenootschap dichterbij staat dan men denkt, wetende van dit bestaan, solidariteit een feit moet zijn. Schakel en verbinding èèn Is…

Oerkracht…

Geplaatst op Geupdate op

Soms zijn woorden niet meer het geen wat ons kracht kan geven

het zijn de momenten van stilte die je samen met je geliefdes beleefd

die ons doen beseffen wat voor oerkracht een mens in zich heeft

~ Caterina

Schuddend op je grondvesten ..

Geplaatst op Geupdate op

Heel even, exact een etmaal, zorgt de storm die over raast, dat je grondvesten heftig schudden.. Alles wat je geleerd hebt, is voor even niet meer waarheid. De woestijn beproeving die waarheid werd, al waren deze geen 40 dagen, leken deze 24 uur van bezinning genoeg om je uit het oog van de storm halen.. Weggeblazen, zoals die oude plaatjes uit de vorige eeuw van een wolk die alles weg blaast en alles in het niets laat verdwijnen.

De geschiedenis had zich al meerdere herhaald en dat kon je zien, maar deze had je echt niet aan zien komen.. Je voelde naïviteit jegens dat wat je geleerd had, klopt het wel allemaal? Of heb je jaren lang in een bubbel geleefd omdat je anders het leven zinloos vond?

Wakker wordend lijkt het of de storm is gaan liggen, maar gedurende de dag heb je nog nodig om de nodige cognitions te verwerken..

Terug in het oog van de storm is er een weten dat de beproeving op alle niveau’s weer een feit is.. 🌷

Offer…

Geplaatst op Geupdate op

Wat is volgens jou het grootste offer dat een mens kan geven? Onvoorwaardelijk zonder enige verwachting?
Deze levens vraag doet mij (weer) beseffen, ondanks dat ik het Maria Teresa syndroom al heel wat getransformeerd heb, ik mij eigenlijk iedere dag opoffer voor mijn gezin.. Dit voornamelijk in het zorgen op materiëel niveau.. Maar zeker ook om als lichtbaken te fungeren om zo ( ook al is dit op een onzichtbare wijze ) de weg aan hen te laten zien die ze op kunnen en mogen gaan..

De op-offering  ( het zorgen ) heeft voornamelijk te maken, één, omdat dit in mij zit als persoon, twee, ik graag de dingen alleen wil doen, dit omdat er een deel van mij perfectionistisch is en ik graag alles onder controle wil houden, dit voor mij het beste werkt, hoe paradoxaal dit ook klinkt, dit mij rust geeft en ruimte creëert.

Welk offer geef je aan jezelf?
Ik zie dat er soms ook een offer naar mijzelf gemaakt mag worden, nog meer dingen doen die IK leuk vind, en niet altijd naar de ogen van de ander hoef te kijken.. Dat het niet altijd belangrijk is hoe blij de ander ervan word, maar te zien hoe belangrijk het is hoe blij ik er zelf van wordt.. Dienstbaar zijn naar mijzelf, dit nog meer in Het licht gezet mag worden, dit ook een offer mag zijn… Ik zie het als kleine kadootjes, die ik af en toe naar het altaar breng, en ze helemaal alleen voor mijzelf offer. Niet alleen op materiëel niveau, maar ook kadootjes als liefde, vertrouwen, waardering, genieten, gunnen, wat eigenlijk in essentie vele malen belangrijker is dan al die materie bij elkaar..

Ik hoor Marco al zingen ‘naakt zijn wij gekomen en naakt zullen wij weer gaan,

Conclusie…

Jezelf alleen maar aan de ander op-offeren is een vorm van zelfkastijding en voorwaardelijkheid, lees, zal dat altijd teleurstelling met zich mee brengen. Zolang je niet aan zelf op-offering doet zal je, je nooit, on-voorwaardelijk kunnen op-offeren naar de ander toe..

Jezelf een offer brengen is een energie, die ten alle tijden van binnen naar buiten loopt..

Inside out… 

Geplaatst op Geupdate op

Rood, groen, blauw, paars, oranje zijn de kleuren die je moet gebruiken.. Moet, ja moet, want dat is een manier om uit te vinden welke archjes continue roet in het eten gooien, waardoor jij arme ziel de kolen blijft pikken uit het vuur… Positieve affirmaties schijnt normaal een regel te zijn, maar ons kent ons, dus gaan we er natuurlijk dwars tegen in.. Wat voor toegevoegde waarde heeft het, positief tegen jezelf te lullen, als je, je niet eens bewust bent van je spelbrekers? Het is net Monopolie, als je niet goed oplet, beland je steeds in die verdomde gevangenis, niet eens wetende wat je gedaan hebt!

Dus pak die kleuren en laten we eens een potje “Mens erger je niet spelen” Niet vals spelen, is een regel, en laat je vooral niet beïnvloeden door al die ikjes die mee spelen..

Ben benieuwd…. Good luck!

In ere worden zij hersteld….

Geplaatst op Geupdate op

Al maanden, jaren, draag jij de last mee, het levenskruis die de allesomvattende opdracht, van boven, naar beneden en van binnen, naar buiten zijn weg beloopt. In den beginne daar alles op onbewust niveau, zij het gevecht is aangegaan, is de ver-lichting na ruim 3 decennia’s tot stand gekomen. Bij elke disharmonie, was en ben je nog steeds bereid om het evenwicht in stand te houden. Ook Exalibur die de verbinding in stand tracht te houden, samen met de lotsbestemming van Damocles en het zwaard van Salomon van waarheid en gerechtigheid zorgen ervoor dat zij bewuste stappen kan ondernemen.

Al met al hebben de wegen des LevenS heel wat littekens achtergelaten en de 33 stappen van transformatie en manifestatie haar niet zonder kleer scheuren achtergelaten. De Pelvis, zij heeft volgens haar de grootste opdracht, het dragen van de  complete corpus, van de kosmos tot de onderwereld, daar waar Adam en Eva hun werk dagelijks zichzelf omhoog en naar beneden wenden om de doorstroom in goede banen te leiden.

Toch kon de boog niet altijd gespannen staan. De Pelvis kon het niet langer meer dragen, haar eer was teveel aangetast. Er moest weer licht in de duisternis komen om het geheel, opnieuw te erkennen, herkennen en te herzien zodat de levenskracht vrijelijk kan stromen, als het jonge kind die kris kras met haar fietsje door het grote grote mensen park rijd, zodat zij zich weer vrij mag voelen, als de wind die door het Lavendel veld waait, zodat de zon in haar mag schijnen om de liefde te mogen en te kunnen ervaren…..

In ere worden zij hersteld….

Slapstick… 

Geplaatst op Geupdate op

Op het moment dat je dit schrijft heb je al weerstand, je wilt het helemaal niet over hem hebben, eigenlijk verafschuw je hem, maar op het zelfde moment is hij ook diegene die je graag zou willen zijn. Ook realiseer je NU dat er nog een is die roet in het eten gooit, je kent hem al een tijdje, je dacht hem te hebben verbannen, maar dat is juist de grootste aantrekking kracht om hem juist in de buurt te houden.. Gezellig zo een relatie met jullie tweetjes, want jup! Je geeft toe, een relatie heb je met hun, en hoe ook! Ook besef je nu dat zij elkaar heerlijk voeden, eigenlijk zijn zij grote bondgenoten van elkaar. Zoals, een wolkendek en de regen.. een aardbeving en een tsunami.. De storm en de orkaan.. Gezellig hè, ja echt een feestje…!!!

Het leuke van deze relatie is, dat zij jou vaak mee naar de film nemen en jou dingen laten zien en laten voelen waar jij helemaal niet blij van wordt. De scènes die daar in voorkomen worden voornamelijk gespeeld door mensen in jou nabije omgeving. En uiteraard heb jij daar ook een rolletje in toebedeeld gekregen, wat dacht je!

Deze projector, je weet, die van het eerste uur, waar je de filmrol nog hoort glijden, ratelen en tikken om het apparaat ziet draaien zijn de laatste tijd onuitstaanbaar.. Zo oud en grijs is deze film al gedraaid, en nog steeds ben je niet van plan om dat oude rot ding los te laten om hem voor zo een mooi digitaal ding in te ruilen.. Op een of andere manier blijf je de overtuiging hebben dat dit vertrouwde ding je een lang leven zal geven, dat is natuurlijk zo, maar zal je daar blij van worden..?

Maar toch… sinds gisteren, na een bezoek aan jouw tweemaandelijkse projector reperateur, heeft hij jou weer  ( ja weer, je bent helemaal niet Hard-leers) toch kunnen overtuigen dat je stappen moet, ja, moet gaan ondernemen.. Als advies dat je dat oude ding helemaal niet hoeft weg te gooien (gelukkig) maar gewoon te accepteren dat hij is zoals hij is, en zodra je dit accepteer de film vanzelf wel plezanter gaat worden met de tijd…

Dus.. alle tegenspelers van het doek der tijden! Laten we het spel opnieuw spelen, laten we een dansje maken, en wie weet, ga je hun met de tijd een knuffel geven en is alles Ver-geven en vergeten…

De sigaar…

Geplaatst op Geupdate op

Daar zit je dan weer, de sigaar te zijn, een ander de schuld geven is geen optie en is uiteraard ook niet je intentie. Zo langzaam aan was het weer die sluip moordenaar die jouw grootste valkuil heeft neergezet. Slim is hij, dit keer zette hij de route anders uit, of toch niet? Als je de revue laat passeren heeft de (pak) ezel zich niet anders gedragen dan normaal. Tussentijds wist je goed de ander te vertellen dat de pak ezel niet meer dan 500 kilo aan kan, anders zou hij door zijn voegen gaan, zei je nog..

Toch liet je tempeltje je meerdere malen weten dat er een grens was bereikt, maar aangezien de last die je draagt van dagelijkse orde is, vind je het niet nodig om daar naar te luisteren. ‘Je bent toch geen watje.?’ Wat verandert het als ik er aan ga toegeven? Er mee leren leven en accepteren, dat is wat het is..

Stijfjes ben je, werd je gisteren gezegd, ik zal wat ruimte creëren.. Holistisch gezien zag je direct waar de knijppunten liggen, waardoor je ook kon zien dat die innerlijke ezel erweer voor gezorgd heeft, alles letterlijk strak te trekken zodat er geen beweging meer in zit. Je rug recht houden is niet altijd een optie. Alles wat van de ander is geef ik in liefde terug.. Je zou dat eens aan die ezel moeten geven en hem direct naar de ezel opvang moeten sturen voor onbepaalde tijd, vind je ook niet?

Een ezel stoot zich niet tweemaal aan de zelfde steen? Klopt.. ! Maar jouw ezel is hard-leers 😦

Toch ben je dankbaar op het ezeltje … Want alleen hij heeft je weer laten zien dat je invervolg hard-leers met een dikke vette T mag schrijven…

De volgende stap… 

Geplaatst op Geupdate op

Hoe paradoxaal het ook klinkt, maar als er consternatie in ons leven optreedt, zal er vroeg of laat daar de tijd zijn om alles wat de Heer Confucius voor ons gecreëerd heeft te herzien. Onze eigen angsten onder ogen zien, is het grootste goed ooit wat wij met zin allen moeten, ja moeten ondergaan. Als reizigers aan de Compostela belopen we ons pad om deze diepere angst te ontmoeten, te veranderen en los te laten. Maar zolang wij continue verdwalen in het waarom en deze als hoofddoel in ons rationele geest laten domineren, zullen wij nooit instaat zijn het kosmische met de aarde te verbinden..

Door terug te gaan naar het gecreëerde wat ons leven op zin kop heeft gegooid, een paar trede omlaag te gaan, om het allen te aanschouwen en te observeren wat er nu daadwerkelijk aan de hand is, kunnen wij er pas voor zorgen overzicht te creëren. Door jezelf durven af te vragen wat het alles over jou zegt, welke reflectie het leven, de situatie waar je nu in verkeerd, wie jou elke keer terug werpt in het waarom. Het waarom zal ons geen voldoening geven, oké! Maar op langere termijn zal heer Confucius terug keren net zo lang we gaan inzien dat we onze vraagstelling anders moeten gaan formuleren.

Zodra wij kunnen zien, erkennen en herkennen dat het ‘wat zegt het mij’ ons verder kan helpen, kunnen wij de stap maken naar verandering……

Als we eenmaal kunnen zien op het niveau van, (ver)oordeel dan niet onze naaste, neem dan weer de bewuste stap terug, kijk, herken en erken en zie, dat alleen met mededogen we de verbinding kunnen maken, het begrip naar elkaar toe vanuit een wederzijds respect kan groeien….

Het rommelt…. 

Geplaatst op Geupdate op

Het rommelt en dat is zacht uitgedrukt, als ik om mij heen kijk zie ik niet anders. Het grootste gerommel is toch tussen het westen en het oosten. Als je goed kijkt verschilt het niet veel met ieders persoonlijke niveau van zijn, vind je ook niet.. ? De natuur is er op dit moment niet echt mee eens, stormen, orkanen, tornado’s, water, vuur.. Dit symboliseert ons ten voeten uit.. De natuur laat ons zien wat wij op individueel vlak kunnen leren waardoor we inzicht kunnen krijgen.

Het maar willen vast houden aan de macht positie omdat het Ego denkt daar zijn vrijheid in te vinden. Oude koeien van een ver verleden door onwetendheid van toen, nu nog steeds als de ware kennis en waarheid te ervaren.. Niet een omslag willen en durven maken, verlies, door de knieën gaan, geen optie is voor Egolandia. Denkend dat dit geassocieerd zal worden met falen, zwakheid, ipv wijsheid en menslievendheid.

Onwetendheid nog steeds de grootste bondgenoot is van meneer angst..

De wereld niet meer instaat is om hemel en aarde te verbinden, om te kunnen zien, wie, wat en waarom je wijsheid en kennis mag vergaren. Er wel een sterke wil is om balans, harmonie, en vreugde te willen creëren maar dit buiten ons zelf willen zoeken… Niet meer kunnen inzien dat je een (tijd) reiziger bent, je de kennis en ervaringen, van toen, nu en morgen mag gebruiken, zodat groei ons laat inzien waar het allemaal voor bedoelt is..

Wereld vrede, een Utopie? Ik vind van niet…

The answer you can find there where the heart is… ❤

Poem…

Geplaatst op Geupdate op

Aniversario …..

Geplaatst op Geupdate op

Soms is het leuk om een repost te doen 🙂

#Repostinstagram<3

 

When two souls are so different, but in a deeper way meant to be together . ❤️

Relationships for me are to see who you really are, to discover the best but also the less in you. What i see is most of the relationships ( not only between partners ) these days don’t want to confront themselves anymore to bring themselves and the relationship on a higher level. What i see is a lack of self reflection and responsibility..

Ups and lots of downs and hard working made that today we are 17 years married and 26 years soul mates ❤️

Grazie Fede, you let me see what i needed to see 🙏🏻.

 

 

Studio_20170730_123427.png

Elea..

Geplaatst op Geupdate op

Daar staat ze in eens, lang zwart haar, in haar spierwitte jurk tot kniehoogte in de Tyrreense zee. Haar jurk drijft over de golven, zonder enig weerstand, van voor naar achter, van links naar rechts. Even lijkt het erop dat ze zichzelf van haar leven wilt beroven. Of toch niet? 

Daar hangt zij, om haar nek, aards had het niet gekund, lineair weet zij dat het moment niet uitmaakt.. De tijger ooit ontvangen, een talisman die laat zien dat tijd en ruimte niet relevant zijn, het haar duidelijk wil maken dat alles èèn Is..

Alles staat stil..

Daar wordt zij met elegantie naar achteren geleid. De schimmen achter haar verbergen zich achter een dikke nevel om de inwijding zo zedelijk mogelijk te laten verlopen.. Geïnitieerd door de zee sluit het ritueel zich af ….

Elea het toevluchtsoord van de zielen uit Phocaea, waar de filosofische school van meester Pythagoras en het Phytagorisme zijn blauwdruk had werd in alle glorie gevierd.. De filos van Sofia was weer dichter bij de graal van de animus wie de persona laat groeien.. Een initiatie van het geheel zal verder de sluier daar wegnemen waar nodig is.

 

 

12935023_796269963839006_2106003049_n.jpg

 

 

Bron foto : http://www.imgrum.org/user/trickymikeyy_mike/676646668/1233679410005678074_676646668

 

 

Karma familiare….

Geplaatst op Geupdate op

De nek uitsteken, al vanaf de tijd waar het kind die onrechtvaardigheid voelde, voelde tot diep in de genen, of deze dicennia na dicennia vastgeroest waren geweest. Langzaam aan het besef de wereld niet te kunnen redden, er maar 1 wereld is waar de verandering kon plaats vinden, Noord, Oost, Zuid, West, binnen, buiten, boven , beneden, de plekken waar de pop genesteld moest worden om de vlinder de vrijheid te geven.

Langzaam wakker uit een genetische droom, die nog op onbewust niveau zich openbaarde, was een lange weg van confrontatie, accepatie en uiteindelijk de grootste beloning, transformatie..

Al genetisch wakker wordend komt er een besef dat het familie karma na Honderd vijf en tachtig levens jaren eindelijk verbroken mag worden.. Rechtvaardigheid lees zijne verantwoordelijkheid,  daar mag blijven, bij het pad aan wie het toebehoord.. Dank aan onze voorvader dat zijn verhaal zo helder is gebleven om het alles op-te-lossen in het grotere geheel..

Kleine stapjes, met heel veel dankbaarheid is daar weer een stuk vrij-heid… ❤

 

 

FullSizeRender-21-07-17-08-34

 

 

Bron foto: eigen foto

 

Versie 1.2.1

Geplaatst op Geupdate op

Antennes die open staan en alles ontvangen, zo ben jij een beetje,  oké een beetje veel. Al tijden probeer je daar een weg in te vinden. Dat er meerdere wegen naar Rome zijn dat heb je wel ervaren, waardoor je elke keer weer even opnieuw opzoek moest gaan naar een verbeterde versie, een soort van 1.2.0.

In Den beginne dacht je dat alles wat binnen kwam van jou was, gelukkig heb je geleerd daar onderscheid in te maken, waardoor je dit heerlijk in liefde kan terug geven.. Maar dan nog blijf je die sateliet, ondanks de bescherming die jij voor jezelf neerzet, blijf je nog steeds voelen wat de ander voelt.

Dus, soms is het stuiterballen zeg maar, niet voor niets ben jij een huismusje die heerlijk in haar eigen cocconetje zich het beste op haar plek voelt.

Dus al met al, heb je leren omgaan met je gevoeligheid, denkend dat het wel snor zat, of niet? Tot dat, door het lezen van een boek, een bepaald hoofdstuk wel heel erg binnen kwam.. Het Maria Teresa syndroom, was in het verleden je beste maat tot overleven, vooral voor de ander klaar staan zodat je niet met jezelf geconfronteerd hoefde te worden. Met vallen en opstaan heb je dit kunnen veranderen, waardoor dit je een rijker mens heeft gemaakt.. Maar toch door het stuk in het boek wat je aan het lezen was kwam je tot inzicht dat er toch nog een addertje onder het gras zat.

Je tot inzicht kwam dat je situaties manipuleerd om je eigen gemoedstoestand te laten bedaren. Elke x als de ander binnen komt je een disharmonie ervaart waar je weerstand tegen hebt, waarop je direct met Nivea gaat smeren om de boel te sussen , lees je eigen onrust te sussen, ipv de ander te laten zijn, en in te zien dat je de verantwoording daar mag laten waar het toebehoort.

Hop naar versie 1.2.1

Ieder zijn eigen weg, weet je nog?

Mantra..

Geplaatst op Geupdate op

Al het onveranderbare wat zich aandient in het leven, accepteer het en laat het in liefde los.

Controle is een illusie. Controle van je medemens dmv zorgen, het manipuleren door harmonie te scheppen, om er zelf beter van te worden. Je eigen gemoeds rust te bedaren. De ander niet de kans, de ruimte geven om voeling met haar of zijn pad te krijgen, af en toe op zijn of haar bek tegaan.

Het zelfde met situaties in het leven, jezelf voorbij lopen, over de grenzen gaan, om dat wat veranderd toch in eigenhandig te willen houden, daardoor stress om de hoek staat te loeren, om je uit je eigen kracht te slaan.

Niet willen zien, willen vertrouwen, je die ene zandkorrel van de Sahara bent maar ook de Sahara zelf, die ene druppel van de grote oceaan bent maar ook de oceaan zelf. Het niet nodig is de teugels in handen te houden, zien dat je deze los mag laten..

Jouw heilige graal uniek is, jij uniek bent, die van een ieder ander uniek is

Al het onveranderbare wat zich aandient in het leven, accepteer het en laat het in liefde los.

#Vertrouwen #liefde #gowiththeflow #mantra #maatschappij #esoterie

Ver was het licht….

Geplaatst op Geupdate op

Vergeten, lang geleden, behoefte was even niet daar

Vergeten, aardse zijn, deed er even niet toe

Vergeten, daar was u, grootmoeder, grootvader, u, de ochtend ster die alles verbind

Vergeten, nooit weg geweest

De guldesnede, creëert en altijd blijft en zal creëren

Keuze van de vrije wil

Vergeten, Ver was het licht

#Dankbaar….

Missen….

Geplaatst op Geupdate op

Het kon niet meer, ik moest en zou vandaag even naar de Pearl gaan.. Die bril moest nu maar eens bijgesteld worden, gek word ik ervan, helemaal bij het sporten, als het zweet hem nog sneller, en beleive me, mijn neus is echt groot genoeg, van je neus afglijd. Al was ik kapot, gisteren middag na het sporten de hele dag in de keuken gestaan om onze hongerige ( Italiaanse overtuiging ) gasten die in de avond kwamen buurten voor mijn dochters 23st verjaardag te voeden,  het visuele beeld , je weet, weeshuis, was weer aanwezig …. Als moeder ben ik die van zorgen, het gezellig maken en vooral nog eens zorgen… Een tik die ik genetisch heb mogen ontvangen van mijn moedertje, en geloof mij, aan moeders, tip ik niet, zij was een wereld kampioen zorgen..

Moeders, daar werd ik even mee geconfronteerd vandaag. De relatie die ik had met mijn moeder, of beter gezegd het beeld dat ik had tot de relatie met mijn moeder was niet zoals ik gewild had, dat was overigens wederzijds. Mijn moeder en ik verschilde teveel, ik accepteerde dit niet, waardoor ik ook als volwassen een soort van opstandige puber was… De laatste jaren voor en na haar overlijden begreep ik haar meer, en heb ik de dingen kunnen verwerken.. Dit verwerken kon ik omdat ik begreep waarom zij in mijn leven was..

Dus vandaag, ik wijk weer lekker af, stond ik te wachten in de Pearl ( uiteraard had half Almere  op de zelfde tijd afgesproken om een oog check te doen, dus mijn geduld werd ook weer heerlijk aangesproken ) op mijn beurt.. Ik stond bij de balie, en ons kent ons, observeerde ik een oudere, te schattige dame van, denk in de 80, die met haar zoon en schoondochter inclusief rollatortje een brilletje aan het uitzoeken was…

‘Een sjiek brilletje wil ik. Nee, deze vind ik niets. Nee, die blauwe maakt mij grauw’

Het dametje doet haar bril af om de nieuwe te passen en op dat moment weet ik niet wat er midden in de Pearl met mij gebeurde.  Met tranen in de ogen en een dikke vette brok in de keel, kan ik niets meer anders doen dan mij met dit schattige mensje te verbinden… Het besef dat de associatie met mijn moeder groot is en ik haar daar te midden alle brilletjes ongelooflijk mis.. Zij, ondanks dat er een kop op zat, in essentie een te lieve moeder was, die graag de macht van liefde in eigen hand wilde houden, bang om te verliezen, want ze had al zoveel verloren, zoveel teleurstellingen moeten doorstaan.. Ze kon niet anders, het was haar zo geleerd, het was haar overtuiging…

Nooit gedacht dat ik je zo intens zou missen… #snif

Joe joorseluf end de weurlt…..

Geplaatst op Geupdate op

Zeg niet, ik ben teleurgesteld in de mens, in de wereld. Kijk wat je er zelf aan kan doen om deze wereld te verbeteren. Niet door jezelf voorbij te lopen, een obsesieve Maria Teresa, die het zooitje, de wereld wilt redden. De eerste die je moet redden is jezelf….

Ken Uzelf en u zult bevrijd worden…

Kijk, zie, luister, accepteer, vergeef, ontvang, pas je aan, heb lief, weet je grenzen, zeg nee, zeg ja, respecteer, wees empatisch, heb mededogen, heb geduld, begrijp, leef en laat alles weer los…

Een mooi, liefdevol, leerzaam nieuw jaar naar jezelf toe ❤

Circle of life….

Geplaatst op Geupdate op

Al proestend  en niezend thuiszittend met een zware verkoudheid zorgt ervoor dat je even stil komt te staan. Je lichaam is je grootste alarmbel, vaak om te zeggen dat je misschien over je grenzen bent gegaan, ook kan het een mechanisme zijn om gedane zaken die tijden vastgezeten hebben los te maken, een soort van zuivering van het systeem, zeg maar, het laatste is naar jou gevoel ook aan de orde.

Zo thuis zittend, geeft je de mogelijkheid om even terug te kijken wat 2016 je allemaal gebracht heeft, de maand december brengt je altijd, of je wilt of niet in de gelegenheid om alles weer even de revue te laten passeren. Een roerig jaar, die eigenlijk eind 2015 al begon met het overlijden van je broer.

Zo terug kijkend, wetende wat je thema’s waren dit jaar, ben je op geen enkel moment bespaart gebleven. “Bespaart gebleven”,  is natuurlijk een zware uitlating, wat je op die momenten ook echt zo gevoelt hebt, maar nu “gelukkig” weer kan zien als mooie lessen die je nodig had om wakker te worden, om zo weer wat verder te komen in je ont-wikkeling.

Het jaar van de grote zuivering heb je je laten vertellen, nou, dat heb je geweten. Het was het verleden (her) Zien. Bij bepaalde relaties mocht je de laatste puzzelstukjes plaatsen om het grotere geheel eindelijk te mogen zien, dit betekende nog niet dat het klaar was, zo makkelijk kwam je er niet af, het was het begin van het einde.. Een soort van initiatie tot het verwerken van.. #Haaaaahaaaaatjoeeeeee snif! Het mag eruit, verkoudheid en ziekte kunnen dus ook een positieve benadering hebben #wink 🙂 als we van positief of negatief mogen spreken, die er in jouw visie eigenlijk niet is.

Dus zo al met al heb je voor jezelf heel wat mogen Ont-wikkelen dit jaar, heerlijk wat balast af mogen werpen…. Zo benieuwd wat het nieuwe jaar je gaat brengen… Het schijnt een jaar van het nieuwe begin te zijn… 🙂 ben jij even blij dat je een aantal zaken heb mogen loslaten 🙂 Maar? Roep het niet te hard! Het kan ook een nieuw begin van een bepaald einde zijn 🙂

Take care everyone ❤

Ps…

“Karma is a bitch”roepen veel mensen vandaag de dag, als ze er overtuigd van zijn dat ze in bepaalde situaties geen aandeel hebben. Het is natuurlijk makkelijk om jezelf als slachtoffer te zien, de verantwoording buiten jezelf plaatsen is de makkelijkste weg. Stel nou dat er altijd een aandeel Is? Wel vooropstellen dat het mechanisme karma geen boetedoening is maar een manier om tot bewustwording te komen, om te begrijpen waarom zaken, ervaringen, er moeten zijn om verlichting te kunnen mogen ervaren? Durf jij te kijken?

365…

Geplaatst op Geupdate op

Vooral in de ochtend, als je jezelf klaar maakt voor de dag, als je in de 10x uitvergroot spiegel kijkt om je wimpertjes On fleek te draaien. Of de spiegel, je even uitvergroot wil zeggen “hallo dame, kijk even naar dat wat voorbij komt” Je ziet en voelt het maar laat het voorbij gaan, of je het gewoonweg even niet wil zien. Teveel indrukken waren er geweest het afgelopen jaar, waardoor je even met rust gelaten wilt worden..

Maar ons kent ons en het grote geheel. Ontsnappen, wegduwen geen optie is. Je weet hoe het mechanisme werkt. De lagen langzaam zich in het fysieke manifesteren waardoor je er niet meer om heen kan. De lever zich al schreeuwend laat voelen dat daar een ontgifting moet plaats vinden, hij het zwaar heeft, het niet aan kan, waardoor het hoofd het zwaar te voorduren heeft.. Hoe vaak moet je het hoofd stoten door niet naar het voelen te gaan? Het is zwaar, confronterend,  dat weet je…

De enige optie is er naar te kijken, de regie over te nemen, het deel van het verhaal wat ruim 365 dagen geleden was geschreven opnieuw aan je voorbij te laten gaan. De keuze die je maakte nog steeds de goede was, in liefde de enige optie was. De controle, de macht, de manipulatie, onwetendheid, het verkeerde beeld die zij kregen, een keuze van de vrije wil was… De frustratie, boosheid, onmacht een menselijke reactie van jou kant is, maar daar niets meer aan gedaan kon worden, jij ook daar een keuze (van de vrije wil) in had gemaakt. Ook al voel je, je in bepaalde thema’s nu schuldig omdat je dit anders had willen zien, je daar voor jezelf berusting in moet gaan vinden. (Zelf) vergeving daar op zin plaats is..

Nu precies 365 dagen geleden, je de kracht vindt om op te schrijven wat je van binnen voelt… Het in gang zetten van de healing, zo belangrijk is om verder te mogen gaan…

In liefde vergeef ik en laat ik los ❤

Heppie birdai toe mie! 💟

Geplaatst op Geupdate op

Het was een kort werk weekje, deze week, vandaag en morgen heerlijk vrij.. Dit omdat ik dit fysiek en mentaal even nodig heb. Afgelopen weken leek het wel of meneertje Mars boven ons huis gestationeerd was 😦  Soms heb je van die weken die lijken of het kruis boven op je huis even groter lijkt dan ieders ander.. Zo groot, dat zelfs ik als über positief mens het echt even helemaal niet meer zag zitten, mijn bril zodanig met roet beslagen was dat ik het eerlijk waar echt even niet meer zag zitten 😦

Cliché! Maar na regen komt zonneschijn. Uiteindelijk was de streng maar rechtvaardige Mars even nodig, om de grondvesten hier in huis te doen schudden om iedereen weer even op aarde te brengen.. Wat wel als gevoelig beestje veel van mijn systeem heeft gevergd, maar horens zeggen dit bij de wet van op offering hoort 🙂

Maar goed, ik ben vrij, dus nu even genieten van de tijd en ruimte die daar beschikbaar is gemaakt. Om een nieuw levensjaar in te luiden, ja ja die van de 49! Vandaag is het namelijk mijn 48ste verjaardag 🙂 Vorig jaar was deze even anders dan anders, niet dat ik deze met groot gejuich vier, want ik heb helemaal niets met feestdagen en vooral niets met mijn verjaardag. Maar toch stap ik dit jaar met een andere zienswijze het nieuwe jaar in.

Het besef, na het overlijden van mijn 52 jarige broer op mijn geboorte dag vorig jaar, het niet meer vanzelfsprekend is dat je 80 wordt, elk jaar een zegen is dat ik nog gezond op deze aarde mag rond huppelen. Het arrogant is om te zeggen, hoe gezond, mentaal, fysiek, en spiritueel ik ook in het leven probeer te staan, dat het mij niet zal gebeuren..

Hoe groot mijn kruis soms aanvoelt, ik eigenlijk, nu ik weer regenbogen zie 🙂 ik toch een geluksvogel ben 🙂

Heppie birdai toe mie! 💟

Are we good enough?

Geplaatst op Geupdate op

Zij, de criticus, of zij/hij nu huist, in een collega, een dochter, een zoon, een vriendin, je buren, je echtgenoot of wie dan ook, ze proberen er altijd met hun critische noot tussen te komen, hun oordeel te vellen, die nog steeds wordt gevoed, zo nu en dan door het egocentrische getraumatiseerde kleine ikketje. Zij het elke x weer voor elkaar krijgen, op een week en kwetsbaarheid moment, wanneer het contact met de heren van alle windrichtingen het niveau van solidariteit verbroken is, toe te slaan, waardoor het innerlijke kind angstig onder haar dekentje zich verstopt, weg vlucht voor hun brute uitlatingen.

Als de volwassenen zich ineens transformeerd in het opstandige kind, onder dat donkere dekentje, en de onzekerheid, het vertrouwen in de mens, maar vooral zich zo nietig voelt, waardoor zij alleen maar om zich heen gaat slaan, denkend dat dit de oplossing is. In de verdediging linies wil staan omdat het gevoel van onmacht naar beneden wordt getrokken, er geen enkele letter of geluid meer uit het strottenhoofd geperst kan worden! Daar machteloos achter blijft.

Hoe vaak komen wij dit archetype niet in ons tegen? De kritische ouder, bewust of onbewust kunnen wij ons tamelijk goed in de slachtoffer rol zetten als we deze tegen het lijf lopen. Een rol die zo in ons geïntegreerd is dat we de neiging hebben om in bepaalde situaties naar de ander te wijzen, waardoor de ander snel tot dader wordt gebombardeerd. Maar is dat in werkelijkheid zo? Of laten wij ons triggeren, omdat er in het verleden een ervaring is geweest die in het Nu wordt aangeraakt? De teleurstelling, je onzekerheid, zelf vertrouwen, waardering, het gezien worden? Allemaal thema’s die dit archetype gebruikt om de macht over te nemen. We zien dit niet en zijn dus geneigd om naar de dader te wijzen. Het gevoel van binnen pijn doet en je niet werkelijk wil voelen, omdat het destijds te pijnlijk was, dus weglopen het beste lijkt, zien wat de werkelijkheid inhoud teveel van onze zwakheden zal openbaren waardoor we angstig worden dat die dikke vette muur waar we ons voor de kritische ouder hadden afgesloten word afgebrokkeld.

Terwijl de enige oplossing is te weten dat je goed bent zoals je bent en juist dit is wat de boodschapper van het grote geheel je wilt vertellen, maar dit soms op brute wijze moet gebeuren omdat wij mensen niet durven, hardleers zijn, geen verantwoordelijkheids gevoel hebben, niet dieper durven kijken. Onwetendheid de hoofdrol blijft spelen in het grote spel wat we spelen.

Heb jij al kennis gemaakt met je kritische ouder ?

Toedeledokieeee, au revoir, bye bye, tjauw tjauw, dikke doegieeeeee… :/

Geplaatst op Geupdate op

Goedemorgen, even een vraagje? Mijn zoon belde jullie net, hij staat op de Polderdreef met autopech en hij vertelde mij omdat hij geen ANWB lid is, hij lekker pech heeft met de pech, hij zelf een lidmaatschap moet aanvragen omdat deze nu persoonlijk is en niet auto gerelateerd? Klopt dit? Uhm ja mevrouw, als hij dit wilt dan kan hij voor…. Ho Ho!! Stop, zeg ik en onderbreek de dame direct, met de melding dat ik het te asociaal voor woorden vind ( wel met de melding dat zij er niets aan kan doen, zij gewoon haar werk moet doen) dat deze maatschappij nog gekker aan het worden is, dat bij elke upgrade er dikke vette denaros neergeteld moeten worden! Dus nee! Mijn zoon gaat geen lidmaatschap nemen, ook niet als het goedkoper is. Maar mevrouw, zegt zij rustig als u in de auto reed dan was u wel gedekt dus het is beter dat u zoon…..

#grom Begint ze weer denk ik in gedachte..?  Dus als ik het goed begrijp, zeg ik, ga ik nu naar de auto die hier een kilometer verder op staat, bel ik jullie op en dan is het alles wel gedekt en word ik dus netjes geholpen? Nee mevrouw dat kan nu niet meer, u zoon heeft al gebeld! Na jaaaa zeg! Lekker klantvriendelijk na 17 plus jaren aan lidmaatschap!

Flabbergasted hang ik op en herriner het bezoekje van de zomer aan de plaatselijke ANWB winkel om een Europa totaal voor de reis van manlief en zoon vast te leggen voor hun reis naar Italië. Ik toen al met een bek vol tanden stond omdat ze een nieuwe regeling hebben dat Europa totaal nu niet meer van 1-1 tot 31-12 is maar per kalender jaar, waar ik vervolgens geen 45 euries maar, maarliefst 85 euries moest neerdokken voor een reisje van drie weken, ja drie weken want volgend jaar kan ik in juli weer van voor af aan beginnen! :((

Mijn innerlijke criticus, Italiaanse temperament en alle ander archetypes stonden op oorlog! Zijn ze gvd helemaal gek geworden! Het moet echt niet gekker worden in deze maatschappij van neertellen en maar afwachten of je er ook nog wat voor terug krijgt, ik was eruit, ik ben klaar met die ANWB, dat was ik in juli al, maar dit is de druppel!

Maar mevrouw dit is al twee jaar zo, daar heeft u een schrijven van gehad. Pffff tja dacht ik zelf, Cat? Dat lezen van die post moet toch eens beter dame! Mia culpa! Ik weet! 😦

Maar verder zeg ik, Toedeledokieeee, au revoir, bye bye, tjauw tjauw, dikke doegieeeeee… :/

Ps, het paradoxale van dit alles is dat ik de enige uit het gezin ben die 95% van de keren de fiets pak 🙂

 

angry_baby1

 

 

 

 

 

 

Bron foto: http://www.welive2care.com/2009/09/25/how-to-properly-handle-an-irate-customer/

Een engel is jarig..

Geplaatst op Geupdate op

Morgen, morgen is het alweer een jaar geleden dat je heerlijk als het opstandige kind een hele snit slagroom naar binnen werkte.. Je vond het moeilijk door verschillende redenen om tegen de gevestigde orde in te spreken, dus dit was je kans om je slag(room) te slaan 🙂 En daar heb ik enorm van genoten 🙂

In gedachte was ik al aan het verwerken lees wennen dat we dit volgend jaar niet meer samen zouden vieren, dat je aardse leeftijd zou stoppen op je 52ste.

Nu alweer een jaar verder ben ik al dagen intens met je bezig. Zoals het moment dat je in het ziekenhuis belande, en allerlei andere momenten dit jaar, is dit jaar alles van de eerste keren, van momenten die wij niet meer samen mogen beleven…

Een lichtje zal ik voor je branden en in gedachte een boek aan je schenken zoals wij wederzijds alle jaren aan elkaar geschonken hebben…

HappyBDay in heaven my dear brother…💋

Sempre nei miei pensieri 💕

 

angel-wings-nimbus-halo-hemera-1200xx2361-1328-135-0-900x506.jpg

 

 

 

 

 

 

Bron foto: http://ameliabert.com/energetic-angel-wings/

Toddlers and Tiaras

Geplaatst op Geupdate op

Al zombiend op de bank, omdat de griep mij in de greep heeft en deze dame niet gewend is hele dagen op de bank te vertoeven, gedwongen word #lol en al vervelends aan toe aan het zappen is, kijkend of er nog wat interessants te doen is in de wereld van de media. Stomme gedachte natuurlijk, normaal gesproken, behalve mijn vrienden van de npo dan, is er nooit wat te beleven op het medium wat eigenlijk nooit aanstaat…

Dus… Al zappen kom ik op TLC, o ja, dacht ik meteen, arme meisjes, of is het, arme ouders. Je weet wel dat overdreven Amerikaanse gedoe van gezien, gehoord, gewaardeerd worden tot aan het hysterische aan toe. Zoals ik dat al in een vorige blog schreef en ook nogmaals niet wil generaliseren heb ik gewoon weg niets met die waanzin die zij bezitten.

Toddlers and tiaras heet het programma waar kleine meisjes van 3 tot 7 jaar opgedoft worden tot ware vrouwen met nep gebitjes, voor een strakke Prodent smile en dikke vette make up laagjes om zoveel mogelijk hun kind zijn te vervagen.. Daarom heen de onbeheerste ouders, zowel vader als moeder en als het kind geluk heeft zijn de grootouders ook nog van de partij, als van die streberige sheerleeders die hysterisch mee doen als het kind op het podium staat zodat de participant alle gelaat trekkingen stuk voor stuk in scène zet wat zij waarschijnlijk naar mijn interpretatie maanden lang erin is geramd  :((

Vervolgens de uitreiking zich aandient, zij daar kleine, middel, grote of super grote prinses mag worden.. Er een moeder intussen verteld dat ze op zin minst wil dat haar kind super prinses moet worden omdat zij er zoveel tijd, energie en jaja “al for the money” geld erin heeft gestoken! Je snapt wel dat ik stijl achter over, ahum, lag op mijn bankje toch? Ondanks ik geen verwachtingen meer heb van die absurditeit van die overzeese Noordelingen!

Vervolgens een ander creature haar middel prinsessen tiara in ontvangst neemt en bij haar moeder helemaal hysterisch wordt omdat zij koste wat het kost de super prinsessen tiara wilde winnen. Roept er vanuit een andere hoek ook nog een moeder dat ze minder dan de super prijs het niet doet!  Ik werd bijna nog zieker dan dat ik was “believe me” :((((

Maar daar was een troost, een klein schattig meisje, of zijn het jongvolwassen ladies? Riep haar vriendinnetje, ondanks dat ze zelf niet de grote prijs had gewonnen, haar toe dat ze blij voor haar was… Phoeeee daar was even een opluchting zeg, van mijn kant! Het bestaat dus nog wel, aan de andere kant van de oceaan..

En dan wetende, met dit verhaal in ogenschouw, dat je een product van je opvoeding wordt en bent! Bloody hell! Wil ik dan weten hoe deze kindjes over 20 jaar in hun leven staan?

 

toddlers1

 

 

 

 

 

 

Bron foto: http://www.mirjamhildebrand.nl/toddlers-and-tiaras/

When the student is ready, the master appears…

Geplaatst op Geupdate op

Je weet het nog goed, strand Bloemendaal 24-8-2016. Je hebt nu gewoon heel veel tijd nodig om ervaringen te verwerken en dat mag je nu ook van jezelf. Inzicht krijgen in wat er speelde kan je immers alleen verkrijgen door het tijd te geven, het laten Indalen belangrijk is om de puzzel stukjes van het alles in elkaar te kunnen voegen. Ze zeggen niet voor niets dat tijd de grootste heelmeester is.

Dus strand Bloemendaal, in ene, of het licht je beviel was je er klaar voor, een lijstje van zielen kwamen voorbij. Zielen van recente gebeurtenissen, maar ook een ziel waar het je zo zoetjes aan 29 maanden van je leven hebt gekost om volledig inzicht te krijgen in de relatie en het loslaten daarvan en het belangrijkste de persoon te kunnen vergeven. Je was al geruime tijd zachter, maar toch was daar nog een scherp randje wat je weerstand gaf als je de persoon in kwestie langs zag lopen. Maar nu, je was er klaar voor en in verbondenheid zag je ook dat het allemaal een deel was van het grotere geheel waar je je bewust van bent.

Bevrijding kwam er voor je en je zag in en voelde vooral dat het goed was..

Het grote geheel is waar we allemaal voor gaan of dit nu op een bewust of een onbewust niveau zich plaatst vindt. Ook al Weet je dat je mee dingt, is het niet altijd gemakkelijk om daar ieder x in verbondenheid te voelen. Vertrouwen is dan ook het enige na vele ervaringen dat het komt wanneer de leerling gereed is.

Het wonderlijke is dat je nooit weet wanneer de meester verschijnt en het altijd op een manier komt wanneer jij het niet verwacht… Vertrouwen en vooral geduld is daar weer een les wat dan om de hoek komt kijken.

Tot vorige week vrijdag je bruinharige vriend ervoor zorgt dat daar eindelijk een mooie ont-moeting plaats vond… Zonder er erg in te hebben, stonden we daar ruim een uur te verbinden met elkaar, of er 29 maanden geleden niets gebeurt was. Op weg naar huis hebben we nog wat thee met elkaar genuttigd en zo waren we 4 uur verder..

Het was goed……

In de avond moest je het alle nog even verwerken. Bloemendaal was de initiatie tot heeling. Weer ben je je er nog meer van bewust dat vertrouwen op het grotere geheel en de keuze van de vrije wil ervoor zorgen je er bewust van te worden dat je die druppel bent van die grote oceaan, het een niet zonder de ander kan…

Vandaag 23-09-2016.. De leerling is pas klaar als de meester verschijnt….. Dankbaar mocht je het laatste stukje wat nodig was ontvangen om het gehele schouw-spel in zijn volle glorie  weer kracht en respect (terug) te geven..

Inzicht in het grotere geheel zorgt ervoor dat je her-kenning, accepatie, groei, vergeving en uiteindelijk het grote loslaten mag gaan ervaren….

img_20160923_142220

Bron foto: https://quotefancy.com/quote/1546870/Laozi-When-the-student-is-ready-the-teacher-will-appear

Evene(mo)ment…

Geplaatst op

Je bent wat verbonden geweest aan groepjes. Wagenwijd open, omarmde je alles, letterlijk en figuurlijk. Die verbondenheids waanzin, het opzuigen van kennis, energie en andere aanverwante artikelen die daar bij gepaard gingen…

Dit alles had je nodig om juist te zien wat je niet wilde, ook al was dat op een onbewuste laag het alles aanwezig. Voor je hier achter was moest er veel ont-dekt worden..

Hoe meer zielen hoe meer vreugde! Tot aan het hysterische aan toe!

Toen eenmaal het recycling perron steeds minder te doen had merkte je dat het meer “zielen meer vreugde verhaal” steeds meer een andere wending kreeg, je wereld steeds kleiner werd, dit vaak een bewuste keuze was, maar ook bemerkte je dat klankborden steeds minder verkrijgbaar waren!

Het niet meer belangrijk is wat je op het podium neerzet, de coulissen veel meer waarde heeft om het spel wat je speelt neer te zetten.

Je dit gisteren even allemaal opnieuw realiseerde toen je uitgenodigd was door een vriendin om naar een evenement te gaan.

Al bij binnenkomst je weerstand voelde omdat het knuffel en über positivieteits gehalte op zin zoetjes gezegd, zonder daar te generaliseren op een Amerikaans hysterische manier werd neergezet! Ondanks dat je je goed had voorbereid en je jezelf op energetisch niveau bijna dicht getimmerd had voelde je je energie langzaam wegvloeien…

Je loyaliteit was nog aanwezig en je vond dat je nog even geduld moest hebben om toch te ervaren wat het alles inhield…

Het evenement begon….

Al zittend achterin was ik van plan om te observeren en niet mee te doen aan de hectic en vooral open te blijven staan voor dat wat zou komen.

Na 45 minuten zat je energetisch aan de grond en kon het gegil en de positive wave wie in de zaal elke x na dat de meneer op het podium iets zei niet meer aan! Je bent opgestaan, je hebt hartelijk bedankt en binnen 15 minuten zat je al tollend en bijkomend op Utrecht centraal nog met alle verbazing terug te denken wat daar nou allemaal gaande was…

Jesus… wat voelde je je ongelukkig en uitgeblust…

 

 

cat-on-door

 

 

 

 

 

 

Bron foto: http://1funny.com/cat-on-door/

 

 

Het verhaal….

Geplaatst op Geupdate op

Wat een organisatie talent! Je geeft gisteren nog aan dat het in uiterste nood wel oké is, maar dan moet het wel echt een drama zijn. Vervolgens zorgt zij ervoor een collega op te dragen om de eerst volgende missie jou voor het karretje te spannen? Ja!! Want zo voelt het! Begrijp je het nou niet? Loop je nou echt met een ontzettende big size metaal bord voor je kop!

Drama alom! Ik ga haar straks aanspreken! Ze weet $#&@¥£€% dat ik niet meer voor 100% inzetbaar ben! Er zijn afspraken!

Even letterlijk loslaten zorgt ervoor dat je al handen wassend voor de spiegel jezelf toespreekt! Hallo! Adem in, adem uit! Goed zo! Wat is nou je probleem! Rustig! Laat het verhaal even los en ga nou eens dieper kijken wat hier aan de hand is…. inzicht daalt in! Kijk even wat voor toegevoegde waarde het heeft als je haar aanspreekt. Op geen enkel niveau gaat zij naar je luisteren dame! Dat is een feit! En wat wil je er in godsnaam mee bereiken? Dat ze je hoort? Dat ze begrip heeft. Je weet dat dit niet de weg is!

Grenzen! Ja die zouden wel handig zijn!

Je gaat rustig naar kantoor en merkt dat de wijze woorden die je naar jezelf toegesproken hebt rust geven en waarheid zijn.. Het gaat om de (je) kracht! Niet om het verhaal!

Een uurtje later vraagt zij wederom of je kan helpen..

Nee, ‘het spijt mij’, zeg je krachtig en wel bewust!

 

dreamstime_m_32443142__1456818615_28553small-700x400.jpg

 

 

 

 

Bron foto : http://www.vrouwenpassie.nl/artikelen/3-belangrijke-stappen-om-je-eigen-grenzen-aan-te-geven/

 

 

Spiritueel of paranormaal, beide zijn niet het zelfde

Geplaatst op Geupdate op

Als ik soms wat over mijzelf vertel, wat mijn passies zijn in het leven, vertel ik vrijwel altijd dat persoonlijke ontwikkeling mijn passie en levenwijze is.. Vroeger benoemde ik dit alle onder spiritueel zijn maar in de loop der jaren zag ik dat mensen mij associeerde met zweefteven, het paranormale of het medium schap! Ik begon mij daar best wel aan te irriteren, niet omdat ik iets tegen paragnosten heb maar omdat ik veel teveel onwetendheid op dit gebied heb gezien waardoor ik daar niet mee vergeleken wilde worden..En dit ook niet is wat spiritueel zijn inhoud.  Spiritueel zijn heeft voor mij een totaal andere betekenis en wie had dit beter kunnen uit leggen dan mijn lieve vriendin Sylvia Nieuwenhuijzen… Onderstaand de uitleg die ik graag met jullie wil delen…. ❤

 

drop

 

SPIRITUEEL OF PARANORMAAL, BEIDE ZIJN NIET HETZELFDE

Veel mensen zijn tegenwoordig met spiritualiteit bezig. Toch wordt spiritualiteit vaak verward met paranormaal terwijl het twee verschillende dingen zijn. Helaas krijgen wij (te) vaak mensen op consult die behoorlijk in de war zijn geraakt door een bezoek aan een willekeurig medium of paragnost. Ik zal het verschil proberen uit te leggen tussen spiritueel en paranormaal.

Wat is spiritueel? Spiritualiteit heeft te maken met hoe we in het leven staan, hoe we naar de dingen kijken en hoe we handelen. Spirituele mensen zijn bezig met bewustwording en nemen eigen verantwoording voor hun beslissingen. Vaak zijn spirituele mensen zeer betrokken mensen en handelen vanuit hun hart, hun intuïtie en hun gevoelsleven neemt vaak toe. Spirituele mensen willen goed doen voor de maatschappij, de mensheid, de dieren en de aarde. Spirituele mensen zien ervaringen in het leven als iets waar ze van kunnen leren en zo zich weer verder kunnen ontwikkelen of groeien. In spiritualiteit kun je groeien, veel spirituele mensen verdiepen zich in de esoterie en komen steeds dichter bij de kern van het leven. Hoe meer je je in de esoterie verdiept, hoe meer je groeit en ontwikkelt. Een ver ontwikkelt spiritueel persoon kan als een wijs persoon worden gezien.

Wat is paranormaal? Als je paranormaal begaafd bent kun je dingen zien, horen, ruiken, proeven of dingen weten die andere, niet paranormaal begaafde mensen, niet kunnen. Soms kun je overleden mensen of dieren zien en soms kun je met overledenen communiceren. Ook je paranormale gaven kunnen zich verder ontwikkelen. Naarmate je er in vordert zal je steeds helderder kunnen waarnemen.

Als je spiritueel bent dan ben je niet persé ook paranormaal maar het kan wel. Als je paranormaal bent dan ben je niet direct ook spiritueel maar je kan je er wel in ontwikkelen. Er zijn paranormale mensen die zich spiritueel noemen terwijl zij toch niet spiritueel of esoterisch ontwikkelt zijn. Mediums en paragnosten zijn paranormaal maar zijn niet altijd spiritueel ontwikkelt, of maar tot een bepaald niveau. Zij geven ‘boodschappen’ door aan mensen die bijvoorbeeld bij hen op consult komen. Zij vertellen soms hoe de toekomst er uit gaat zien op bijvoorbeeld relationeel of financieel gebied of hoe je zou moeten leven of zou moeten handelen. Een medium zal de boodschappen doorgeven van de overledenen die op dat moment ‘doorkomen’ bij het medium. Veel mensen hechten enorm veel waarde aan de woorden of uitspraken van een medium of paragnost. Toch wil het niet zeggen dat dit altijd ‘wijze’ woorden zijn, dit hangt samen met hun eigen ontwikkeling van wijsheid. Vaak kunnen de boodschappen van een medium wel als troost worden ervaren. Maar ook gaan mensen naar mediums of paragnosten met vragen op het gebied van persoonlijke ontwikkeling. Een paranormaal begaafd iemand die niet spiritueel of esoterisch voldoende ontwikkeld is zal dus ook op zijn niveau antwoorden geven op jouw vragen. Ook de boodschappen van de overledenen zullen niet verder rijken dan het niveau van het medium of de paragnost.

Wil je jezelf verder ontwikkelen, wil je groeien in je persoonlijkheid en wil je daarin begeleid worden, ga dan op zoek naar iemand waarvan je weet dat deze persoon zelf ook ontwikkelt is. Stap niet zomaar naar binnen bij iemand, je mag best kritisch zijn. Helaas is het spreekwoord (te) vaak van toepassing: ‘In het land der blinden is één oog koning’.

Een medium of paragnost wordt al snel gezien als iemand die knap is en veel kan want hij weet zoveel. Onterecht worden soms mediums en paragnosten op een voetstuk gezet omdat de meeste mensen zelf niet over een actief ontwikkelt zesde zintuig beschikken. Toch is het als medium of paragnost niet heel moeilijk om de boodschappen van overledenen door te geven, kwantiteit wordt hierbij vaak verward met kwaliteit. Wij krijgen in onze praktijk helaas geregeld mensen die zich hebben laten adviseren door mediums of paragnosten waardoor hun problemen alleen maar groter zijn geworden. Voordat je bij iemand een afspraak maakt, wees kritisch, stel die persoon gerust allerlei vragen om te kijken wat hij of zij nou echt voor je kan betekenen.

Sommige mediums of paragnosten bieden ook cursussen aan om jezelf te ontwikkelen tot medium. Wees uiterst kritisch voordat jij je inschrijft voor zo’n cursus. Bedenk bij jezelf of jij echt wel in contact wilt met overledenen, niet iedere overleden persoon is je lieve dierbare familie, je kan ook nare ervaringen krijgen, wees je daarvan bewust. Ook hier geldt weer dat wij helaas (te) vaak mensen op consult krijgen die behoorlijk in de war zijn geraakt door zo’n cursus. Dus ook hier, wees kritisch en bedenk waarom jij zo’n cursus zou willen doen. Sta je helemaal achter je besluit om zo’n cursus te gaan doen, ga dan op zoek naar een goed en betrouwbaar adres waarvan jij zeker weet dat je goed begeleid gaat worden!

Bron: Een liefdevolle groet,
Sylvia Nieuwenhuizen

http://www.ronaldnieuwenhuizen.nl

 

 

 

Bron: http://www.trans4mind.com/quotes/quotes-spiritual.html

Social zombie…

Geplaatst op Geupdate op

Oké, ik geef het rijkelijk toe, ik ben gadget geil, kweet nie of deze term bestaat maar die heb ik voor mijzelf in al die jaren verzonnen. Het liefst is het de Appel, al ga ik dan sterk tegen mijn principes in aangezien ik niets heb met machthebbende bedrijven, ook al lusten de Jappaners en de Chinezen daar ook pap van.. Maar een schrale troost is dat mijn budget niet zodanig is dat ik maandlijks honderden euries overhou om dat spulletjes te kopen en ik ook eigenlijk eerlijk gezegd het een doodzonde vind om 600 euries uit te geven voor een Appeltje die eigenlijk voor de dorst had moeten zijn 🙂 Maar ons kent ons ben ik een tevreden mens en doe ik graag aan recyclen waardoor ik type 4 en nu type 6 heerlijk mag af raggen tot de dood ons scheid!

Maar daar wilde ik niet naar toe!

Laatst riep ik geïrriteerd, ‘ bij jou volgende incarnatie zal ik daar boven er persoonlijk voor zorgen dat dat ding direct wordt geïmplanteerd in je hand pfff grom #@$&*%₩¥ ‘ Oke! Tuurlijk zit ik ook op mijn Appeltje en vind ik het fijn om appjes te lezen, potje Word Feud te spelen of even een snap erdoor heen te gooien! Maar wtf!! 24/7  deze zo genoemde Cyberfrenie (even opgezocht) lijkt mij steeds erger te worden, of is het nu dat ik mij er bewust van wordt en de irritatie grens zich laat zien!

Zo heb je nu, om het allemaal leuker te maken de run op de Pokemons! Op zich voor het vast lopende kind die alleen nog maar achter de beeldbuis en zijn playstation zit, eindelijk uit die luie stoel worden gebonjsoerd een uitkomst zou je zeggen. Al ben ik blij dat ik geen tieners meer heb, want zo rondswervend van de ene uithoek naar de andere uithoek van ons Almere lijkt mij het ook niet echt veilig voor onze jeugd, al dan niet al zombiend ( bestaat dat woord 🙂 ) door de straten, over de busbaan zonder enig besef van wat er buiten hun gebeurt.

Dus al met al vind ik het zeeeeer ongezellig om in gezelschap de virtuele buitenwereld ter handen te nemen! Fysiek, emotioneel, mentaal contact wil ik! Elkaar kunnen aankijken, zien wat er gebeurt op het snoetjes als je met iemand communiceerd! Regel nummer 1 bij ons aan de keukentafel is dan ook #nomobilealoud# helaas moet ik dat wel iedere avond nogmaals herhalen, maar Kids blijven Kids niet als je dit niet hoeft te doen!

Einde bericht, of was het mijn frustratie/irritatie 🙂

De weg van de minste weerstand…

Geplaatst op Geupdate op

Gisteren een zeer interessante docu met de naam The Code gezien op Netflix… Deze documentaire gaat over de natuurwetten en zijn wiskundige formules. Of het nu een kerk met de geheimen van de Vrijmetselarij, de muziek frequenties, ons eigen dna en cel structuur, een bijenkorf of de beroemde steen formatie aan de Ierse kust, al deze hebben  wiskundige formules hun betekenis, de rede waarom alles is zoals het is..

Wat ik opzienbarend vond was een wetenschappelijke onderzoek van de bellen van de bellenblaas.. Daar lieten ze zien hoeveel bellen je ook in elkaar blaast daar altijd een even grote formatie uit komt (zo is overigens ook de rots formatie in Ierland ontstaan ) interessanter was dan ook dat in de kern van al die bellen er altijd een vorm van de heilige geometrie uit voort komt, wat voor mij niet alleen met de natuur wetten maar ook met de Esoterische universele wetten te maken heeft..

Een paar dagen eerder had ik mijn boek ‘het Licht zal je bevrijden’ wederom na een lange tijd uit de boeken kast gehaald. In dit boek kan je de Esoterische uitleg vinden over de Universele wetten, energie, of wel gedachten, enorm veel invloed hebben op de binnen wereld en deze de perceptie vormt in de buiten wereld. Als je begrijpt dat alles energie is en deze gekoppeld staat aan de wet van aantrekking, dan zal je zien dat de waarheid die jij bezit in die buiten wereld jouw wekelijkheid is en anders kan zijn dan die van de ander. Maar dat even ter zijde.

Wat er werd uitgelegd in mijn boek is dat energie volgens de Universele wetten de weg van de minste weerstand neemt! Dit ook te zien in de documentaire, dat bijen deze kennis van de universele / natuur wetten bezitten.. De honingraat in de vorm is zoals hij is omdat de bij dan minder afstand maakt en minder werk heeft om de bijenwas te produceren dan als de honingraat bv de vorm van een kubus of een driehoek had gehad.. Dus dit alles wil zeggen dat het dierenrijk in evolutie mijlen verder is dan de mens aangezien deze kennis sinds hun bestaan al bezitten.. Hier kan je weer mooi zien doordat de bij de juiste vorm kiest deze de weg van de minste weerstand neemt.. Maar ik wijk weer af..

Wanneer zoals de hype die eigenlijk diepere kennis bezit ‘go with the flow’ of wel leven op de weg van de minste weerstand is deze daar voor ons als mens?

Dat vroeg ik mij dus af vandaag al filosoferend tussen de archief dossiertjes? Onder het schrijven komt mijn dochter binnen en filosoferen we even lekker door onder moeders parasolletje in de tuin. Volgens mij kan de weg van de minste weerstand bereikt worden door zelfkennis, kennis van de Universele wetten en heel belangrijk meester worden van het Ego wat in ons allen schuilt… En vooral vertrouwen op het gevoel, de intuïtie wie je mag begeleiden in het leven en dan denk ik dat we een prachtige rots formatie kunnen worden in volledige harmonie zoals de honingraat en al het andere wonderschone in de natuur!

Lichter…..

Geplaatst op Geupdate op

Je weet wel, dat je bijna bang bent om het te ervaren omdat het te goed voelt, het voelt of niets meer kan gebeuren, je eindelijk uit die donkere nacht bent gestapt waar je al tijden in verbleef. De zon weer elke dag schijnt ondanks de regen van de afgelopen week. Je weer heerlijk zoals van ouds overal die humor van in ziet, ook bij de grootste uitdagingen die het leven je geeft. Angst om daar met volle teug van te genieten omdat je bang bent dit gelukzalige gevoel weer te verliezen. Want ja! Ook dat heeft het leven je laten zien, alles is ten allertijde relatief, er is een tijd van komen en een tijd van gaan!

Je was even vergeten hoe licht het leven kan zijn, je dit al eerder hebt ervaren, maar nu is het gevoel toch anders. Of die donkere nacht nodig was om het laatste wat er in dat specifieke rugzakje zat leeg te maken om verder te kunnen gaan. Of je je hele kleding kast opruimd hebt en daar 90% van weg hebt gedaan omdat het er niet meer toe doet, het niet meer nodig is. Ja! Dat ruimtelijke gevoel, gevoel van vrijheid, je longen weer vol kan maken met zuurstof zonder dat je moeite hebt om deze in te ademen, of zoiets.

Je nu niet meer kan voorstellen hoe je overleeft heb in de relatie in het gezin waar je bent opgegroeid. Je je altijd al een buiten beentje heb gevoeld en nooit begreep waarom. Je nu alle balast heb terug kunnen geven, je inziet dat zij de oude tijd belichaamde. De oude tijd van drama, macht, mannelijk, strengheid, hardheid, waar het Ego flink zijn werk heeft kunnen doen.. Deze je nog in de wereld ziet maar voor jou geen plaats meer is. De nieuwe tijd jouw nieuwe waarheid is geworden en je ziet dat niet alleen jij plaats heb mogen maken voor deze nieuwe werkelijkheid. Er steeds meer mensen opstaan en zien dat alleen door het legen van je rugzak, het verwerken van je balast, een andere kijk naar jezelf en de wereld kan ontstaan.

Hoe zit het met jou? Heb jij al jouw nieuwe jij, de nieuwe tijd omarmt?

Semper inops quicumque cupit

Geplaatst op Geupdate op

Mist, een veelkomend element, niets meer voor ogen zien kan er toe leiden verdwaald te raken in het land der dwazen, waar het gras hoger en groener lijkt. Alsof alles aangekleeft is, besmet met deze vochtige substantie, de lantaarn bevuilt raakt, helder zien een concept lijkt als de Ornitopter van da Vinci!

Alles even tot stilstand komt, er totaal geen kracht is om de mist waar zo heerlijk in gedobberd wordt te doorstaan. Het is of de magie wordt opgeslokt door het Ego, deze gebruikt om het zootje ook nog eens te verdoven, waarvan alle helderheid in een inplosie te niet wordt gedaan!

De innerlijke animus overziet het schouwspel, de vrije wil wordt aangesproken, het is erop of eronder voor de Feniks wie al zijn tempus heeft afgewacht om ten gronde te gaan. Sophia spreekt de wijze logo’s uit waar Confucius daar zijn intrede doet zodat helderheid weder zal (in) keren..

De Feniks zijn taak zal volbracht worden, na de alternatie van de ingorantie zal daar ruimte zijn voor het herscheppen van de amor, het innerlijk vuur zal zijn positie in de nucleus hervatten.

Semper inops quicumque cupit – Claudian

Onvoorwaardelijk open voor….

Geplaatst op Geupdate op

Openstellen, wauw! Die kwam rauw op je dak! Zo extrovert, jij de mensen mens, de glimlach, jij die zo mee zou doen aan een gratis knuffel evenement op de Amsterdamse Dam, deinst terug van dit inzicht wat uit een woord bestaat?

Indalen is wel even op z’n plaats. Als je echt eerlijk bent weet je dat dit al een tijdje, al wat jaartjes in je systeem zit.. Elke x als je de confrontatie aan wilt is daar het kleine kind, de jongvolwassenen maar ook jij als groot mens die een stap achteruit doet. Alsof je een afgrond voor jezelf hebt gecreëerd, dichterbij komen geen optie is omdat je bang bent om te vallen, weer die teleurstelling aan te gaan, je de pijn gewoonweg niet meer aan kan..

Ondanks de jarenlange verbinding, heb je toch een soort van binding angst opgebouwd.  Dit is mijn kasteel, zie je de gracht? De loopbrug? Die gaat pas open als het vertrouwen niet geschaad kan worden, jij deze soms wel open zet maar deze alleen  beschikbaar is voor wie je onvoorwaardelijk gaat..

Jij een moedig mens bent, je ziet dat er op een dieper niveau heling kan plaatsvinden, je dit moeilijk vindt omdat voorgaande ervaringen je teveel tranen en pijn hebben gekost.

Openstellen de enige weg is om je missie waar je voor gekozen hebt te doen laten slagen! Je weet dat er alleen verandering kan zijn als jij in staat bent om deze werkelijk van binnenuit neer te zetten, je het volste vertrouwen hebt dat dit de enige weg is.

Je visualiseerde dat je achter de ophaal brug stond, deze gedeist open ging en in de horizon langzaam door het hout van de brug de zonnestralen zich een weg naar binnen wist te vinden en je te raken in je hart…. Die leegte die je voelde en je wilde opvullen met uiterlijkheden, wetende dat ook daar het belangrijk was om inzicht in te krijgen omdat het om iets heel ouds ging, verder dan dit leven zelfs, onthechting van dit karmische stuk er mede voor zal zorgen dat je verder kan… Je dat laatste stukje van liefde die je jezelf niet toestaat kan omarmen…

In hoeverre stel jij je onvoorwaardelijke op voor de liefde?

Spagyriek ter ondersteuning van leer- en/of gedragsproblemen

Geplaatst op

Ik gebruik deze complexen al ruim 8 jaar dus als ervaringdeskundige raad ik je de Spagyriek enorm aan..

Laat jij ook wel eens los?

Geplaatst op Geupdate op

Loslaten hoe doe je dat! Een thema waar al duizenden artikelen over geschreven zijn en waar nog steeds geen eenduidig antwoord op gegeven kan worden, althans vanuit mijn perspectief..

Wij hebben allemaal verschillende levensthema’s waar we aan mogen werken, dus sowieso zal er voor ieder een ander antwoord of handboek zijn..

Ik denk dat kreten zoals, je moet het accepteren, niet echt de juiste weg kan zijn, omdat door alleen te accepteren daar geen onderzoek vooraf is geweest!

Maar ja, waar begin je? Als ervaringdeskundige kan ik wel zeggen dat het niet in een dag gaat en soms zelfs niet in een jaar… Uiteraard ligt het van het geaccepteerde af, de ene ervaring is natuurlijk de andere niet.. Sterker nog, als het een levensthema betreft kan het bijna zo zijn dat loslaten een rode draad blijft in je leven…

Maar goed ik wijk uit…. Hoe doe je dat toch dat loslaten… ? Belangrijk is om te onderzoeken wat het is waarom je in bepaalde situaties, ervaringen niet kan accepteren, aangezien dit de eerste stap maar ook de laatste stap is tot loslaten. Voordat je überhaupt gaat beginnen is het noodzakelijk om te zien dat er herkenning is wat er speelt en je dit ook niet onbelangrijk ook erkent.. Zonder deze twee stappen zal er nooit een stap naar het proces van loslaten geïnitieerd kunnen worden.

Dus tussen herkenning en loslaten ligt een weg naar onderzoeken, dit is voor een ieder verschillend en zelf kennis op dit gebied is dan ook erg belangrijk.. Zonder zelfkennis wordt de weg die je ingaat erg moeilijk omdat het belangrijk is om naar binnen te gaan..

De persoon die je nu bent is een gevormd mens, toen je geboren werd was je niet de persoon die je nu bent, of eigenlijk deels wel natuurlijk als we ook van vorige levens mogen praten. Gaande weg ben je gevormd door je ervaringen, je opvoeding, je cultuur en de maatschappij waar je in opgroeide, je verdriet, je teleurstelingen enz… Dit alles is heel belangrijk om te onderzoeken om uiteindelijk te begrijpen waarom jij als mens zo moeilijk kan loslaten.. Door dit alles te onderzoeken zal zich misschien een rode lijn openbaren die dwars door jou leven speelt, thema’s die terug komen, deze kunnen vaak de sleutel zijn tot inzicht in loslaten van bepaalde situaties..

Vorige week heb ik een prachtige en o zo kwetsbare documentaire gezien van de actrice Halina Reijn Zij vertelde haar levens verhaal en hoe haar gezin situatie was bij haar ouders thuis… Aangezien ik veel met de numerologie werk kon ik het niet laten om voor mijzelf een beeld te creëren vanuit haar verhaal wat haar levensthema zouden kunnen zijn. Wat heel opvallend was is dat zij zich niet kon binden aan een relatie maar dit voor zichzelf niet kon accepeteren en ook niet loslaten. Deze overtuiging kwam vanuit haar opvoeding doordat haar ouders gingen scheiden en haar vader voor haar gevoel haar in de steek had gelaten .. Hoppa! Daar heb je een overtuiging! Mannen zijn niet te vertrouwen! Ze gaan toch altijd weg! Wat doe je als mens? Ipv dat je je opensteld voor relaties, bouw je lekker een muur om je heen en laat je niemand toe, dit gebeurt eigenlijk altijd in het eerste moment op onbewust niveau,  tot dat je uiteraard op zelfonderzoek gaat er licht op gaat schijnen waardoor dit alles op een bewust niveau zich openbaart .!

Na de documentaire ben ik even gaan kijken wat haar numerologische thema’s zijn. Geen verassing, vond ik 🙂 zag ik dat zij o.a een thema van loslaten, accepteren en de verbondenheid in relaties als levenslessen heeft. Wat ik hier mee wil zeggen is dat vanuit de psychologie het belangrijk is om overtuigingen en conditioneringen te onderzoeken maar vooral belangrijk te beseffen dat er levensthema’s wie op esoterisch niveau nog op een dieper niveau bekeken kunnen worden.

Loslaten … Tja… voor ons ieder toch wel een dingetje.. ❤

Onbegrensd voelen…

Geplaatst op Geupdate op

Soms heb je van die weken dat het allemaal helderder wordt, alsof eindelijk die mist die rond een meer ergens in een kolossaal bergketen zich oplost, de zon zich eindelijk laat zien.. De stuiterbal, de onrust bij het wegtrekken van de schaduw die de mist had gecreëerd eindelijk wat minder zwaar aanvoelt… Bevrijd nog niet, dat geef ik toe, maar alleen het schrijnende inzicht waar ik mee geconfronteerd word er wel voor zorgt dat mijn navigatie weer enigszins contact heeft met mijn innerlijke GPS..

Waar ik dan wel weer blij van wordt is dat ik voor de zoveelste x weer inzie dat de invloed van de bril die je op dat moment op je neusje hebt zoveel te betekenen heeft..

Wij als mens willen elke x alles buiten ons zelf zoeken, als er issues zijn wijzen we eerst met de beroemde vinger ipv eerst even naar binnen te gaan en te zien wat de situatie met ons doet..

‘Ja! Maar zij beschuldigde mij van dat, of  ‘zij gingen zo asociaal uit hun dak, 

Uiteraard mag je situatie niet direct bagatelliseren, ook de andere partij zal zijn aandeel mogen zien, maar is dat onze verantwoording? Onze verantwoording is hoe wij op situaties reageren, om te voelen en te kijken wat het met jou doet!

In welke bubbel, patroon of overtuiging schiet jij?

Door te kijken, naar binnen te gaan, te voelen en te onderzoeken wat bepaalde situaties met jou doen is de mogelijkheid daar om uit je onwetendheid stappen.. De kijk op de wereld veranderd alleen door in te zien dat alleen jouw reactie, gevoel kan veranderen op situaties..

De wil om de ander te veranderen lost niet datgene op wat jij van binnen voelt!

Jaren lang heb ik gevochten tegen mensen die enorm autoritair bijna narcistisch waren.. Continue ging ik de strijd met ze aan omdat mijn onmacht, onzekerheid, zelfvertrouwen, het niet gehoord, gezien worden,  niet optimaal waren om in te zien dat juist deze thema’s aangereikt werden om naar te kijken.. Ik wees elke x naar de buitenwereld en gaf de schuld aan hen, want zij hadden mij pijn gedaan, ik voelde mij een slachtoffer op en top!

Struisvogelen heeft totaal geen zin, het leven zal je continue de zelfde ervaring, weliswaar in een ander jasje, de les, de confrontatie aanreiken net zolang jij ziet dat er maar een weg bestaat. De weg van zelfverantwoording, die altijd naar binnen gaat!

Waarschijnlijk zullen mensen of situaties waar jij weerstand op had nooit veranderen maar door te werken aan jezelf zal het beeld van wat je van jezelf hebt en die van de wereld veranderen, bijgesteld worden. Hierdoor zal je niet meer getriggert worden zoals dit in het verleden is gebeurt..

Oke, soms komt zo een lesje wel eens terug om te kijken of je het allemaal wel goed geleerd hebt! Of misschien mag je even wat verdieping in de stof krijgen.. Er zijn een aantal lessen wie continue gewoon weg terug komen omdat wij daar nou eenmaal ooit een keuze in hebben gemaakt. Ik zeg altijd gekscherend, tja! Volgende keer toch beter die kleine lettertjes lezen! Lol 🙂

Verlichting, bevrijding, onbegrensd voelen… Tja, dat willen we toch allemaal!

Enlightenment is, exploring your on darkness..

 

 

C1B6075E-EB12-4FAA-88D5-3D25EB719D92.jpeg

 

Kinderen, levenslessen en persoonlijkheidsstructuren

Geplaatst op

Wil je meer inzicht in de levens lessen van je kind? Onderstaand een mooi stukje. Brenda Nieuwenhuijzen kinder coach wie ik zeer kan aanbevelen als je meer als ouder inzicht wilt krijgen in je kind

Is..

Geplaatst op Geupdate op

Alles heeft zijn eigen tijd, zijn cyclus, zijn eigen beweging.. De natuur, zij is ons grootste voorbeeld, onze grote meester in dit grote geheel. Zij laat zich niet dwingen , heeft de wijsheid dat alles in zijn miniscule perfectie altijd daar is waar het wezen moet. Ongedwongen gedijt zij. Buiten zie je de lente bezig te ontwaken, wakker wordend uit vadertje winter, niet omdat het moet maar omdat het Is, zonder reden, zonder enige regel laat zij zich zien…

Zelfs een kiezel die in het water wordt gegooid zal zich niet bedwingen, zal zich langzaam naar de bodem laten zakken, gevuld door het water die hem daar in begeleid. De natuur, de kosmos, geen enkele gedachte is daar aanwezig die ervoor zorgt het anders te willen doen.. De  kunst van het niets doen is daar een dagelijkse orde als we van tijd en ruimte mogen spreken in deze werkelijkheid.

Als zombies lopen we allen door het leven en proberen we alles te controleren, denken we met onze onwetendheid dat we alles in onze macht hebben, voor elkaar hebben.. we zelfs denken dat we de schone bovenstaand kunnen gebruiken of sterker nog misbruiken, onze arrogantie zo groot is dat we denken intelligenter te zijn dan haar..! Niet kunnen inzien dat het vertrouwen wat zij heeft superieur is, onvoorwaardelijk leeft en gedijt via universele wetten…

Alleen al door haar te aanschouwen en in te zien dat we nietig zijn, zal ons wakker schudden, ons er bewust van maken dat de regen valt… punt!

Offerande…

Geplaatst op Geupdate op

Daar was ze ineens, schreeuwend naar aandacht, de wijzende vinger, haar voortdurende gedrag van onschuld. Het gezag die zij als narcissen in een vaas hoogmoedig liet buigen

In de rol van de hulpverlener reikte jij keer op keer jouw schouders aan. Offerde je jezelf op. Aanzien, appreciatie, een beoordeling of je het allemaal wel goed deed

Het wachten op het ver-wachten moment is nooit daar geweest. Verstandelijk had je het denkbeeld, de convictie voor decennia’s vastgelegd. Ergens op je harde schijf weggeschreven

Als een bug werd het archetype typerend voor het patroon wat vanuit jouw convictie was ontsproten. Het slachten van het offer niet beschreven staat in jouw heilige geschrift. Daar een verdediging linie was neergezet om het archetype onder geen enkele voorwaarde toe te laten.

Het aanschouwen van de harde deeltjes uit de kronieken besef je dat het beeld wat je meerdere malen hebt geprobeerd te vervagen opnieuw bekeken mag worden

De Kentering daar is, her-scheppen nodig is om alles om te buigen….

De slachtoffer die vanuit je convictie de opponent was geworden, hem een offer te brengen zodat de bondgenoot zijn ambt kan betreden…

Dagelijkse offerande zal je de vrijheid geven, jouw innerlijke licht nog meer doen schijnen..

Niemand is vrij van….

Geplaatst op Geupdate op

Wie zonder zonde is werpe de eerste steen zei Jesus tegen de schriftgeleerden en de Farizeeën…. Ga heen zei Jesus, ook ik veroordeel u niet, zondig van nu af niet meer…

Of deze passage in werkelijkheid is gebeurt, of deze vrouw Maria van Bethanië of de beroemde Maria Magdalena was is voor mij niet echt van belang, voor mij interessant de krachtige symboliek achter deze uitspraak is.

Allereerst de vrouw lees het vrouwelijke gestenigd zou worden, in die tijd en eigenlijk tot aan de jaren 60 en vandaag de dag nog overal ter wereld te zien een aanval op de emancipatie, de rechten van de vrouw..

Het onderdrukken van het gevoel, de Sofia, de wijsheid waar de vrouw, het vrouwelijke mee wordt geassocieerd, direct wordt onderdrukt door het Ego, de man, het mannelijke in ons allen.. Het niet direct met de vrouw te maken heeft maar, of je nu man of vrouw bent het deel van ons onderdrukt word, al duizenden jaren lang.. Dat ook de man in zijn lijfelijke vorm kamt met het erkennen van zijn vrouwelijke kant…

De man, het mannelijke, lees het Ego is waar heel de mensheid ondergebukt gaat, de macht, beter stenigen, je laten  lei(j)den door onwetendheid, dan wijsheid en de universele kennis vergaren..

De actie die uitgevoerd wilde worden bovenstaand ook de symboliek weergeeft van zuivere onwetendheid, onwetendheid naar zichzelf, niet Weten wie je bent, onderzoek niet daar is geweest, introspectie, zelfreflectie een gebrek is, de Sofia daar nog niet geweest is waar het in werkelijkheid toe behoord.. Er in de zuiverste vorm geen oordeel kan en mag plaats vinden omdat daar de wijsheid is dat niemand zonde vrij kan leven. Het aardse bestaan vol van zonde is op welk niveau dan ook.

Mededogen daar pas is als je de verantwoording kan nemen over wie je bent, je kan zien dat perfectie, volledige harmonie een Utopie is….Dit niet belangrijk is. Dat je durft te kijken wie je zelf bent, er in ieder een kant aanwezig is waar licht op geschenen mag worden. Dat je bij elke stap die je neemt, je de moed hebt om 2 stappen  terug te nemen. In een helicopter view kan over zien, dat zwijgen, naar binnen gaan, een buiging maken naar de ander en jezelf nodig is zodat de Geschrifgeleerden, de Farizeeën en Maria samen mogen komen…

Als je mij echt kent, je moet weten dat wij allemaal op deze mooie aarde onze issues lees onze lessen hebben, soms een weg inslaan waarvan we later zien dat dit anders had gekund, maar dit misschien ook wel nodig was om dichter bij jezelf te komen.. Met deze wijsheid we beter liefde naar elkaar kunnen gooien, onze hand opsteken en het Peace gebaar naar elkaar kunnen maken en mogen zien dat de een niet beter is dan de ander, we gelijk zijn in alle opzichten…

Het is vandaag Palmzondag en ons kent ons niet als ik daar niet de symboliek van zou opzoeken… In de Christelijke opvatting betekend dat de Palmtak symbool staat voor hogere idealen zoals vrede en naasten liefde.. Het een overwinning op de dood is, voor mij de dood niet in fysieke vorm hoeft te zijn maar een nieuw begin, een nieuw leven is.. Wij nu richting de Lente gaan, ook zij de geboorte weergeeft, een nieuw leven..

Laten we met zin allen eerst naar ons gevoel gaan, onze wijsheid in pacht nemen voor dat we ons laten overdonderen door onze emoties, onze rugzak. Stap uit je comfortzone .. Durf naar binnen te gaan!

Omarm jezelf liefdevol zodat je dit ook bij de ander kan doen…

Want niemand is vrij van…

Ik zie, ik zie, wat zie jij?

Geplaatst op Geupdate op

Ook al was je er voor weggelopen, wat niet jou preferences zijn, had het domino effect je allang ingehaald. Ik zie, ik zie wat jij niet ziet, of? Ik zie, ik zie wat ik niet zie? is al tijden een lange weg, van zien, sluiten, mistige periodes waar de Lady van de beroemde Lake mijn grootste lerares had kunnen zijn, van wederom vallen, opstaan en tjaaa wieder voor de zoveelste keer doorgaan…

Eerst zag je het ge-zien worden buiten de wereld om je heen. Daar brak je doorheen, je weet wel die spiegel van onze Door, maar dan anders, van, spiegeltje spiegeltje, van…. JOEhoeeeee hier sta ik, ja ik, zien jullie mij wel, JOEHOEEEEE!…. Duizendscherven heb jij deze laten breken, waar achter deze illusie het antwoord lag… Ow? Mag hem best omdraaien? In de ochtend zeggen “hey schoonheid, waar kom jij in ene vandaan”???

Aarde bewoog je voor jezelf om dit in te laten dalen, te transformeren… denkend pffff “zo das ook klaar”!

Niets is minder waar, net als de ui meerdere lagen heeft, deze met alle aandacht behoeftig is zich af te laten pellen, de een wat dikker dan de ander, kom je eindelijk bij de kern om er achter te komen dat bij de volgende voordeur nog een hele graan schuur met het zelfde variant wachtende is om licht op hun huidje te laten schijnen zodat daar verlichting zich laat zien, het lachen zich door het huilen laat overwinnen…

En dan.. Zie je dat de Dame van de beroemde Lake met haar bootje het voor elkaar krijgt om, zoals Moses met de zee deed, de mist weet te bedwingen en zie je dat daar een heel ander niveau aan de orde is… Het belangrijk is dat zij zien wie je werkelijk bent, dat jij het onderhand wel weet maar je het toch moeilijk vind als de andere het niet ziet… Er nog wel een GE-JOEHOEEEEEE is maar dan meer van een subtiele orde…

Er een rode draad is, al heel je leven met mooie zielen, wie jij nu dankbaar bent, zij allemaal niet hebben kunnen zien van welke orde JIJ Echt Bent, zij hierdoor rechts af zijn gegaan… Deze rode lijn niet eerder verbroken zal worden totdat jij kan en mag zien dat het goed is Hoe, wie en wat je bent..

Ieder zijn weg heeft op wat voor niveau dan ook, je elkaar trigger, elkaar de Door spiegel voorzet daarin mag kijken wat voor jou van toepassing is. Leren hoe jij met deze weerspiegeling om gaat, het niet direct om de ander gaat, maar het ten alle tijden eerst iets over jezelf zegt!

Het gezien, gehoord en geaccepteerd willen worden voor ieder een dingetje is, waar we allemaal naar schreeuwen. Als je niet gezien wordt daar angst als slechtste raadgever de kop op kan steken waardoor er vaak door de wijsvinger uit het land van onwetendheid de oorlogen tot stand komen..

Wees lief voor elkaar en probeer je niet te laten beïnvloeden door wat je ziet, want soms is dat niet wat er werkelijk gaande is, is het niet waar het op lijkt…

#KenUzelf

Peace 🙂

Over-tuigend de ring in…

Geplaatst op Geupdate op

Daar sta je dan een beetje flabbercasted, uit de ring geslagen, die ring die je zo zorgvuldig voor jezelf had ingericht zodat je dacht hier de aankomende tijd wel mee voort kon gaan. Zachte kussentjes voor de ontspanning, de uitgeselecteerde sociale contacten waarvan jij dacht daar energie van te krijgen, dit zowel privé en werkgerelateerd. Dit zou je niet meer, althans voorlopig, de strop om doen.. Vallen en opstaan vanuit die ouderlijke overtuiging moet nu toch wel eens uitgezuiverd zijn toch?

Het ging je aardig af, bijna voor de wind zou je zeggen. Uiteraard waren daar de Niagrafalls nog dagelijks of wekelijks aanwezig, maar dat boeide je niet zo, dat is het proces en dat mocht er zijn. De geest en het fysieke lichaam kon het aan, wat willen we nog van het leven…

Tot, tot dat het leven je even laat voelen of je dit wel helemaal strak tot in de puntjes voor jezelf geregeld had, je in ene weggeblazen werd. Al trillend op je benen kon er geen zinnig woord uitkomen, daar waren eigenlijk achteraf ook geen woorden voor. Vrij direct voelde jij je uit je illusionaire kracht getrokken worden wie je voor jezelf had gecreëerd.

Maar toch, zoals jij bent, begon je etmaal na etmaal je af te vragen wat jouw aandeel was, wilde je jouw verhaal kwijt, zoals altijd de waarheid boven tafel krijgen. De tegenspelers luisterde niet en dat frustreerde je. “zien jullie dan niet wat ik zie”

Door alle consternatie werd het bos wel heel erg groot en het enige wat je nog kon doen was zuchtend van levensmoeheid het spectakel aanschouwen…

Na wat afstand te hebben genomen en wat sparren in de ring lach je nu het leven weer een beetje toe… Deze projectie even nodig was om te laten zien dat het om jou gaat, je er mag zijn om wie je bent ondanks dat de ander dit niet kan zien.

Voelen, de enige manier was om je wakker te schudden, dat er grenzen aangegeven mochten worden niet alleen op fysiek niveau. De loyalist even op bezoek mag gaan bij de criticus zodat daar een balans gevonden mag worden. De criticus ook een deel van jou is en deze niet alleen maar zijn gang laten gaan in je veilige onvoorwaardelijke omgeving. Je dit eng vind, je de overtuiging hebt dat er dan een verkeerd beeld van jou wordt gecreëerd en zij anders tegen je op gaan kijken. Je doet Jezelf daar zo te kort mee ..

Je juist als je uit balans bent je nog meer getriggert wordt op dat wat je mag leren, denkend dat je ze wel meester bent maar toch even op een subtiele wijze je er aan herrinert wordt dat het lijntje tussen hoofd en hart weer even hersteld mag worden..

De overtuigingen  zo vastgeroest zijn ondanks ze al wat jaartjes uit gekristaliseerd worden, ze toch, zo nu en dan als een dik vet oud patroon de kop op steken. Dat loslaten een reis op zich is, wij gelukkig op aardsniveau tijd en ruimte tot onze beschikking hebben….

Zen.nl

Geplaatst op Geupdate op

De zetel staat klaar, al zittend probeer ik mijn weg te vinden, 1200 tellen in een rechte houding met luikende ogen, waarvan de mond met een kier openstaat te volbrengen. Vanuit mijn basis wat lucht te creëren om vervolgens met aandacht de eerste tel langzaam via mijn luchtwegen weg te laten vloeien.

Aandacht is de intentie, als men daar van afwijkt jezelf uit te nodigen wat het met je doet, hoe je ermee omgaat.

Een andere vorm van, anders, maar zeer intrigerend om te kijken, mijn voordurende drang naar onderzoeken is mijn dingetje, hoe leuk is het dan om te kijken wat dit dan met mij doet.

Na een aantal keer beoefenen komen er een aantal zaken aan het daglicht wie ik eigenlijk al wist maar nu meer verdieping in zie.. Mijn processor toch wat meer tijd en verwerking nodig heeft om bepaalde updates uit het leven te verwerken om vervolgens ze te defragmenteren lees te accepteren.. Mijn wijze stukje in mij wel ziet wie wat waarom maar toch dat kleine egootje steeds weer roet in het eten probeert te gooien of anders gezegd juist hij diegene is die alle updates qua tijdsbestek nodig heeft..

Mijn thema geduld daar heerlijk de advocaat van de duivel gaat spelen zodat tijd en ruimte de hoofdrol spelen in het spel wat ik aan het spelen ben.

Ik na twee jaar even niets doen, wat verdieping zocht, weer wat meer zielen toelaat die misschien op die weg lopen, zodat er weer even heerlijk gesparred kan worden… maar vooral weer even mie time! Even voor mij helemaal alleen….. Want dat was wel even nodig. Het besef hebben dat het NU niet alleen Eckhart teachings zijn maar aandacht is voor wat er is, wat er speelt en je behoefte zijn. Deze niet te lang op zich moet laten wachten, als er een mogelijkheid is dit gewoon te doen voordat het te laat is!

logo

 

 

 

 

Bron foto: zen.nl

Teardrops…

Geplaatst op Geupdate op

De beer is los of is het de berin?  Vrouwelijk is zij zeker als we het op die manier mogen bekijken. Ook al laat de beer zich standvastig zien gedurige de week, als afleiding, onbewust even niet stil staan bij, of bescherming om niet steeds de gezicht contouren te herstellen, ook al is er tegenwoordig ook aqua proef..

Maar op het moment dat er stilstand is breken de dammen door en is er geen houden meer aan. Oases zouden in een ruk opstaan in een woestijn vol dorheid en droogte. Geen houden aan of het besef nu pas echt realiteit wordt en elk ander eerder moment never ooit bestaan heeft…

Mozes niet meer naar de berg en de berg niet meer naar Mozes komt omdat dit gewoon weg fysiek niet meer realiseerbaar is maakt het verdomd moeilijk en dat is dan zacht uitgedrukt, het leven al heel wat voor de kiezen heeft gehad maar dit toch de grootste en heftigste test ever ooit is!

Clichés realiteiten zijn, deze niet voor niets zijn bedacht maar wijsheden van iedere dag zijn…

Acceptatie, tijd, liefde, vertrouwen, het alles omarmen, tranen, heel veel tranen en vooral heel veel geduld zal het vreselijke gemis ooit gaan verzachten…

Il mio grande amore….. 💜

Beeldmateriaal….

Geplaatst op Geupdate op

Het is al eens vaker voorgekomen, als visueel ingestelde komt het dan langs in mijn bewustzijn, als een film die continue opnieuw wordt afgespeeld en dan steeds vervolgens dieper in mijn bewustzijn wordt doorgedrukt! Of er een soort van alarm bel, je weet wel die van maandelijkse orde, steeds luider wordt afgespeeld om mij er van bewust te worden dat mijn ogen sluiten geen optie is, dat er naar kijken, de enige optie, de enige weg naar is…..

Kanten van mijzelf die kosten wat het kost door het leven in het licht gezet willen worden, “willen” want het blijft voor mij een keuze om er wel of niet naar te kijken… Het leven wil het zo graag, dat mijn nachtelijke sessies er in worden meegenomen, ik aan de hand van mijn dochter de stad doorloop niet wetende waar naar toe gaand omdat mijn ogen mij in de steek laten..

Deze een herhaling is van vorig beeld materiaal, een soort van 2.0 gewoon om er nog even naar te kijken, checken of ik het werkelijk wel allemaal begrepen heb.

Ik het soms nog steeds moeilijk vind om kritisch naar mensen te kijken, de bemiddelaar om de hoek komt kijken omdat ik altijd vanuit meerdere invalshoeken bekijk wie wat waarom iemand is… Het risico dat die roze wolk in stand blijft waardoor deze overtuiging nooit en never uit de weg geruimd wordt…

Zo zie je maar weer hoe liefdevol het leven kan zijn, door te spiegelen,  nog meer dichterbij jezelf mag komen om als doel uiteindelijk die balans de rust te voelen en te ervaren waar wij als mens een ieder bewust of onbewust naar opzoek zijn…

Begint lekker 2016.. 🙂 je zou zeggen grom? Nee hoor, niet in mijn geval! 🙂

Dag……

Geplaatst op Geupdate op

Ik laat je achter, eigenlijk moet ik blij zijn want het einde was bij jou niet echt het geen wat ik verwacht had. Maar toch is er iets in mij wat geen afscheid met jou wil nemen. Loslaten van jou betekend ook mooie herinneringen die achteraf de grootste kadootjes zijn geweest, deze ik niet op deze manier van jou voorgangers mocht ontvangen…

Maar toch…. De wet van de vooruitgang is die van deuren sluiten en nieuwe open maken… Het nieuwe onbekende betreden…

Het er vanavond uitstroomt als nog niet vorens, nog even in jou energie mag loslaten zodat ik je opvolger mag verwelkomen, niet omdat het dan klaar is want dat zou onmenselijk zijn…. maar het oude een stukje kunnen en mogen loslaten zodat we de mysteriën van ….. mogen omarmen…

Over een paar uur ga ik je verlaten, graag wil ik je danken voor dit mooie dan toch waardevolle jaar wat je mij gegeven hebt 2015…

Welkom 2016, dat het wederom een leerzaam jaar wordt met geniet, geluks en liefdevolle momenten met de mooie lieve mensjes om mij heen ❤

Happy 2016 lieve mensen.. dans, spring, zing ( ook zonder glas verzekering 🙂 ) doe gek, lach, geniet, wees lief voor jezelf zodat je dat automatisch ook naar de ander kan manifesteren!!  En vooral…. een licht mag zijn voor en naar de wereld…..

Injoy💜

Nosce te ipsum ( ken uzelf )

Geplaatst op Geupdate op

Fijne dagen en sterkte, het zal wel moeilijk worden? Afgelopen weken heb ik dit meerdere malen mogen horen van de lieve mensen om mij heen. Is verdriet en gemis te koppelen aan een bepaalde dag, een bepaald moment?

Als mens doen wij dit vaak, associëren, een bepaalde ervaring verbinden met wat je van binnen voelt.  Dat kunnen geluksmomentjes zijn, maar ook momenten van boosheid, verdriet en angsten! Zelf bepaalde woorden waar voor jou een lading op zit, zal een gevoel van…. kunnen creëren

Zo terug voelend zijn deze dagen heerlijk chill geweest, waarvan ik dag twee als enorm gezellig heb ervaren met vrienden.

Voor mij zijn het momenten zoals boven al genoemd waar ik voor mij een associatie mee maak! Er een beeld, als ik langzaam weg val om in slaap te komen, waardoor er herinneringen naar boven komen, zodat er even een traan over mijn wangen vloeit en daardoor ik het gemis voel, even het besef in daalt dat hij er echt niet meer is.

Dus… voor mij persoonlijk maken feestdagen geen koppeling met een gevoel van gemis. Dit omdat ik met deze dagen geen verbinding heb, geen associatie heb.

Samen met mijn dochter naar de kerst special van All You Need Is Love kijken en daar het platform met dansende KLM meisje zie, mij wel diep van binnen raakt, denkend dat hij deze opname niet meer beleefd heeft vanuit zijn kantoortje!

Door je bewust te zijn van de associaties die je maakt kan je een deel van je kanten die je niet van je zelf kent ont-dekken. Vaak zijn gevoelens en emoties onbewust. Door het letterlijk  Ont-dekken van deze zogenaamde schaduw kant, kan er ruimte komen in je systeem, in je leven.

Hoeveel mensen lopen rond met gevoelens waar ze niets van af weten, waar het vandaan komt? Onbewuste associaties maken, die, lees emoties, gevoelens, vervolgens dagen, jaren lang in de weg kunnen zitten.

Het mooie van dit onderzoeken is om te kijken of in dit geheel er een rode draad loopt, je kan zien of daar verbanden zijn, zodat je je Levenslessen eruit kan halen. Je Levenslessen herkennen is het meest waardevolle wat je mag zien als je op zoek bent naar jezelf. Daardoor zal je gebeurtenissen erkennen, kunnen veranderen, accepteren en het meest bevrijdende van alles, het kunnen loslaten…

Nosce te ipsum ( ken uzelf )

Leuk huiswerkje voor het nieuwe jaar?

Waar bewust of onbewust associeer jij je mee?

Accepteer wat je niet kan veranderen.

Geplaatst op Geupdate op

Accepteer wat je niet kan veranderen.

Een soort van lijf spreuk wie de afgelopen jaren en ook weer dit jaar volmondig aanwezig is geweest. Een ieder zijn eigen keuze heeft, daar jij en ik, niets over te vertellen hebben. Als je je daar aan ergert het dan meer iets over jezelf zegt dan over de ander.

Daar een verwachting kan zijn hoe de ander zich naar jouw waarheid zou moeten bewegen omdat jij dit zo vindt. Daar een overtuiging in heeft opgebouwd, voor jezelf etiketten hebt opgeplakt.

Maar waarom zou de ander zich moeten bewegen zoals jij dit doet? Vraag jezelf dan af of de ander dan mag zijn zoals hij of zij werkelijk is? Wat doet dit dan met je?

Mag jezelf überhaupt wel zijn wie jezelf werkelijk bent?

Komt er strijd naar boven? Wil je het er niet mee eens zijn? Wat voor toegevoegde waarde zou het hebben als je er tegen in gaat? Je zal er alleen maar moederlozer, bozer en geïrriteerder van raken!

Hoe mooi zou het zijn, als je kan zien dat een ieder zijn (leer) weg heeft of dit nu in jouw ogen goed of slecht zou moeten zijn?

Er een gemiste kans is voor de ander als je continue in zijn eigen wedstrijd wilt bemoeien, je diegene niet de mogelijkheid geeft te groeien waar het allemaal voor bedoelt is.

Hoe mooi zou het zijn als je naar jezelf zou durven kijken, situaties van binnen uit bekijkt in plaats van het te projecteren naar de buiten wereld? Verwachtingen los mag laten zodat de teleurstelling uit zal blijven?

Zou 2016 er dan niet alleen maar nog mooier op worden?

Ik denk van wel 🙂 Ik ga op vertrouwde voet verder…

Doe je met mij mee?

Graag zou ik onderstaande link met jullie willen delen, het is een video van de Soefidans, een dans zoals in de oude traditie van het Soefisme werd gedanst. Door om je as te draaien met een hand omhoog en een naar beneden wijzend je de verbinding maakt met het aardse en het goddelijke.. Je met andere woorden een bent met alles en het vertrouwen hebt met alles wat Is! Toepasselijk met de tekst boven, vind ik zelf 🙂

Soefidans

Het besef…

Geplaatst op Geupdate op

Al dragend in mijn hart neem ik je elke dag met mij mee. Door onze muziek te luisteren, verbind ik mij nog meer en komen er tranen, maar dans ik vervolgens ook ritmisch op mijn gestoorde manier door het huis omdat vreugde niet zonder verdriet kan en mag bestaan.

Het beeld van jouw laatste dagen nog scherp in mijn geheugen gegrift staat, dit mij pijn deed. Zo snel het gegaan is, nu in mijn bewustzijn komt, waar ik mij dit in al die weken niet realiseerde.

Zo langzaam komt het besef. Vooral vandaag toen ik voor je graf stond, dit mij enorm confronteert. Je mij niet meer aan het eind van de middag kan bellen of je kan mee eten, om vervolgens dan toch op het laatste moment af te bellen. Maar ook zo vaak aanschoof en je genoot van mijn gezin en het lekkere eten wat je zusje had gekookt.

Ik voor jouw graf sta en mij nietig voel, de tranen over mijn wangen weg laat vloeien, er zoveel intens verdriet in mijn systeem zit. Op dit soort momenten zich laat zien, ik even tegen mijn vriendje mag aanleunen, om samen het besef te mogen voelen en te ervaren..

❤ xx ❤

The Day after…..

Geplaatst op Geupdate op

Mijn leven staat even stil, dat is wel even nodig, ik merk dat ik mentaal vol zit en er voor zorgt dat er soms een crash onstaat wanneer ik iets wil vertellen, het gewoon even niet meer weet, zoekende naar woorden, ze gewoon even kwijt ben. Ook het geheugen laat mij hierdoor soms even in de steek.

De afgelopen 11 weken hebben ervoor gezorgd inzicht te krijgen over het gevoel waar ik eigenlijk al een tijd mee rond liep maar niet de kracht had om in te zien. Ik mij vast hield aan een jaren lange film, waar de hoofdrol speler voor mij een held was, ik liefde voor had, zijn verhaal geloofde.

Waar binnen 11 weken het scenario veranderd omdat er maskers af vielen en je gaat inzien dat het toch anders was wat jij in werkelijkheid voor ogen had. De bubbel waar je zolang in vertoefd hebt uit elkaar spat, en je even wordt terug geworpen om het zooitje weer opnieuw te herzien en te herplaatsen…

Ik de afgelopen periode, continu getriggert werd, het slechste in mij naar boven werd gehaald, maar ik elke keer weer de kracht vond om drie stappen achteruit te doen om in liefde te blijven te regeren te handelen!

Teleurstelling, boosheid staan recht tegenover het inmense verdriet wat er in mij omgaat.. Bijna in schizofrene toestand herkader ik de situatie en vooral voel ik wat ik mijzelf al die jaren heb aangedaan! Maar toch door in verbinding te gaan zie ik waar de leermomenten zijn. Het uitwerken van iets heel ouds, dankbaar dat ik dit, ondanks de heftige situatie heb mogen ervaren, doorstaan en mocht herzien! Het oude los mocht laten om het nieuwe te mogen ontvangen!

Ruimte creëren, zien van het grotere geheel, accepteren, vergeven, loslaten…

Onvoorwaardelijk blijf ik lief hebben….. ❤

Ci vediamo in Paradiso….

Geplaatst op Geupdate op

De laatste keer in het ziekenhuis riep je mij even alleen, je zei “toen je net geboren was, was ik op slag verliefd op je” ik weet het broer, antwoorden ik… Door het brede video 8 camera archief, wie onze moeder ons hele leven heeft verzameld, heb ik voor mijn gevoel duizenden keren de filmpjes gezien waar ik jouw aandacht trok, in de kinderwagen of in mijn wastobbe sessies waar je altijd bij was om je kleine zusje te vermaken..

Toen we wat ouder waren, ondanks ons 5 jaar leeftijd verschil, speelde we altijd samen, van zeeslag, tot stratego, of we maakte beiden een fort van de destijds beroemde plastiek soldaatjes, om vervolgens met onze kanonen lees de lucifersen elkaars fort te bombarderen, dit zou nu overigens zeer kind onvriendelijk zijn.. Uiteraard bij al deze spelletjes had je daar je eigen strategieën om je kleine zusje er in te luizen, want tegen je verlies kon je nooit! Erop of eronder, strijden om niet te verliezen was dan ook in je verdere leven een grote overtuiging geweest.

Die strijdlustige man liet je ook zien op je werk bij de KLM, als Havo afgestudeerde schroomde je niet om te beginnen als lader en losser, want dat hadden wij allebei van onze ouders mee gekregen, je nooit ergens te min voor voelen! Uiteindelijk is alles geschiedenis en heb je door hard werken je doel bereikt!

Buiten je carrière was je ook een familie man, ook gooide je daar op jouw eigenwijze soms wat rebelse manier je strijd in de ring om zoveel mogelijk je gezin en je familie bij elkaar te houden! Alles voor de lieve vrede, was tot het einde jouw levens motto maar zorgde er dan ook voor dat iedereen soms anders in de wedstrijd zat!

Een elftal aan kinderen was je wens, maar helaas heeft het leven je dit niet kunnen geven, of toch wel? Zo riep je altijd tegen iedereen dat je 4 kinderen had ipv 1 want mijn kinderen waren ook jouw kinderen en zo wist je op deze manier de leegte voor jezelf aan te vullen! Mijn kinderen mogen trots zijn op zo een surrogaat vader en oom als jij dat was!

Wij waren samen met je dochter het allerbelangrijkste in je leven, zoals jij dat ook voor ons was…

Diepgang env grenswetenschap….. dat is wat we samen deelde broer.. De psyche van de mens, het hoe, wat en waarom iemand in het leven staat.. Kort hebben wij deze visie van wetenschap gedeeld totdat ik een andere weg insloeg, ik haalde niet meer mijn voldoening en ging mij verdiepen in het onbereikbare, het ontasbare… Ondanks de sterke band die wij hadden konden wij in dit stuk elkaar niet goed vinden… De strijd liep vaak hoog op, het was niet tastbaar voor jou, geen wetenschappelijk feit! Reïncarnatie? Levenslessen? Welnee! Allemaal biologische en chemische stofjes die in het brein ontstaan was jou uitslag van vele discussies die wij hadden!

Maar toch op het eind deelde je mij “nu begrijp ik wat je bedoelde over pap en mam”

Het leven beleefde wij dus op ieder zijn eigenwijze.. Jij de diepgang vanuit Jung en ik vanuit andere wijsgeren.. Maar toch vulde wij elkaar zo mooi aan, een soort van ying, yang maar dan anders!

23 november, op mijn geboorte dag heb je de kracht gevonden om los te laten, het verdriet is inmens, maar wetende dat je nu verlost bent van deze verschrikkelijke ziekte en je daardoor de mensen die je liefhad weer kan omhelsen, zal deze dag toch als een dag van liefde in mijn geheugen geprint blijven!

Buon viaggio amore mio e grazie di essere esestito….

Ci vediamo in paradiso.. xx

Mijn lieve broer.!  Riposa in Pace 05-10-1963 ## 23-11-2015

Chronische ziekten vanuit een alternatieve kant bekeken

Geplaatst op

Must read! Een andere kijk op chronisch ziek zijn…

Het grote loslaten…

Geplaatst op Geupdate op

Een van de laatste fases zijn geinitieerd, je weet niet meer waarom alles is en dat is voor jou een grote zege. Ik zie door de verwarring in jouw bewustzijn dat voor mij nu het moment gekomen is om te beginnen met langszaam afscheid nemen, het grote loslaten is begonnen, mij er bewust van ben dat jou hier houden een acteren van grote egoisme is, naar huis gaan geen optie is, maar realiteit.

Vast houden geen enkele zin heeft, aardse hoop totaal niet meer aan de orde is, er al iets in gang is gezet, wij totaal geen controle hebben op wat er plaats gaat vinden, ondanks de mening verschilen van diegene die je uit angst, kosten wat het kost willen vasthouden, de verbondenheid niet willen inzien dat dit is wat het einde is van een nieuw begin.

Het gemis zwaar klote zal zijn en eigenlijk al is, want dat wat je was, je nu niet meer bent. Nog genietend van je heldere momenten die je hebt, waar je dan ouderwets mij er even van langs geeft, om vervolgens te zeggen dat het een geintje was en dat je van mij houd.

Het grote loslaten, waar ik zo een diep vertrouwen in heb, omdat ik weet dat jij alleen maar tijdelijk afscheid van mij gaat nemen, dit mij, ondanks mijn grote verdriet, mij veel kracht geeft om door te gaan, waardoor ik er voor mijzelf en mijn lieve gezinnetje kan zijn..

“ik begrijp nu wat je bedoelt” waren de woorden die jij mij gaf, wetende dat er nu een dieper weten is vanuit jou kant, dat er meer is dan ons aardse bestaan, je nu eindelijk een waardige kniebuiging durft te maken naar het leven en daar volwaardig vertrouwen in hebt, wetende dat er geen einde is maar een nieuw begin…..

Je zei: toen jij geboren werdt,  je opslag verliefd op mij was, maar het nu tijd is om naar huis te gaan…

Er is een weten…

Het grote loslaten is begonnen.. ❤❤

Kaatje…

Geplaatst op Geupdate op

Jij.. Jij bent… mijn grootste liefde.. kusjes, knipoogjes zendt jij mij miljoenvoudig toe, alsof je bang bent dat dit de laatste kunnen zijn.. Kaatje.. love you, nog een kusje en een knipoog, alsof het de laatste zouden zijn..

Kaatje…. ja? Dat ben ik..? Je herkent mij, je kleine grote zusje is daar in het collectieve nog rotsvast aanwezig.. Kaatje? Ja dat ben ik? Zo fijn, dat er daar in dat collectieve nog een stukje is… Kaatje? Ja ja ik ben hier…..

Ik geniet van je smile, je mooie hel blauwe ogen… Ik geniet…

Kaatje? Jaja, ik ben bij je……💕

For always and forever… ❤

Los gaan..

Geplaatst op Geupdate op

Iedereen heeft wel zon een manier om even de vrijheid te ervaren, even de stress van je af te gooien. Mijn manier is muziek luisteren, deze manier van uitlaten wil ik dan graag beluisteren op mijn beste vriend de stale ros en mijn wel verdiende gejatte oordopjes, ja ja met bananen vorm, wie ik van mijn jongste 17 jarige telg overmeesterd heb omdat hij voor de zoveelste x die van moi met zijn wel bekende verdwijn truc heeft laten verwdijnen 😦  Zo rijdend op mijn grootste vriend wil ik dit alles natuurlijk wel op een decibel zitten waar ik eigenlijk niet echt aan het veilig verkeer toe behoor, dat geeft ik toe, maar tis zo lekker om even uit te waaien en door de muziek al je cellen in je systeem te laten aanraken zodat thuis komend heerlijk wat stress van je hebt geschud… Maar het geluk lacht mij toe dat ik in een woonplaats woon waar alle fietspaden gescheiden zijn en er in iedergeval om 7 uur in de ochtend geen kip te zien is in deze wel beroemde slaapstad 🙂 Dus dat betekend dat zij in de ochtend helemaal los kan gaan 🙂

Mensjes

Geplaatst op Geupdate op

Al binnen lopend voel ik het, bijna vuurspuwend, in mijn alziende oog, ik zit in mijn bubbel en alleen al de verheven stem zorgt ervoor dat ik even in die veilige bubbel wil verblijven. Een aantal secondes word ik toch quasi gedwongen om de decibel die uit haar mond komt te ervaren..

Ze zegt met luide stem: Wtf!! Ze moeten blij zijn dat wij ze hier op willen vangen!!! Gaan ze nu ook zeuren dat ze ook hun eigen voedsel willen??? Dit gaat mij echt te ver!!

Ik meng mij niet in de discussie aangezien ik mij al irriteer aan de oordelen die de afgelopen weken op tafel zijn gegooid…. Dus ik blijf op de achtergrond…

Thuis komend ga ik het Net even op om te kijken wat er nou eigenlijk allemaal aan de hand is. Toevalliger wijs vind ik een artikel uit mijn thuisland, waar schijnt, een aantal mannen ontevreden waren over de plaatselijke keuken, zij laaiend waren omdat hun papieren nog niet klaar waren omdat ze verder wilde om hoe je het ook noemt, geluk, stabiliteit of what ever te vinden..

Een ding ben ik het mee eens dat we een gegeven paard niet in de bek moeten kijken, dit geld voor ons en voor iedereen! Maar is het niet een bubbel, propaganda, ik zal je even laten zien dat de vluchtelingen niet van deze aarde zijn maar van ergens ver weg komend nogmaals PROPAGANDA nieuws is??? Lekker haat zaaien??!! Ja!! Dat is de oplossing! Of deze mannen het voor-beeld zouden zijn van alle duizenden mensjes die hun heil ergens anders willen vinden, omdat er dagelijks een bom of explosie in hun nabije buurt neergeknald kan worden???!!

Mijn dochter komt vanavond thuis en verteld dat ze vandaag info heeft gehad, aanstaande donderdag gaat zij via haar opleiding in Amsterdam, mensjes die kersvers in Nederland zijn een dag begeleiden dmv activiteiten. Zij van de school nadrukkelijk de info heeft gekregen met deze mensen voorzichtig om te gaan omdat ze trauma’s hebben opgelopen, verkrachtingen, mishandelingen hebben ondergaan!! Kinderen zonder ouders aanwezig zijn, die vanaf nu gescheiden zijn van de mensen die zij lief hadden en zich waarschijnlijk dan ook heel onveilig voelen in dit koude kikkerlandje.. Hoe erg!

Ja!! Wijs hoor! Om al deze mensjes over een kam te scheren omdat een stelletje in Italië boos zijn geworden op de plaatselijk orde! Wat heeft dit in hemelsnaam met de andere mensjes te maken?? Te idioot voor woorden, hoe kortzichtig kunnen mensen zijn.

Kijk.. Ik snap het wel, er is een hoop angst! Angst om te verliezen, want samen alles delen hoort er natuurlijk niet bij, want Nederland is natuurlijk van ons toch? Schei toch uit! Tis de mens wie de grens heeft neergezet! Ooit ergens heel erg ver in het verleden!

De aarde is niet van ons, wij mogen hier verblijven en daar moeten we allemaal heel dankbaar voor zijn, wij zijn te gast, wij allemaal moeten ervoor zorgen dat onze samen-leef-ing gezond blijft en dat doe je alleen maar door samen er voor elkaar te zijn, elkaar te steunen.. Niet door haat te zaaien, want dat oogst je ooit weer, een voorbeeld naar de ander zijn.. Iedereen benaderen als mens en niet als vluchteling, bruin, geel, groen of zwart!

Zo… Dat is er uit…

#EindeBericht!

Aanverwanten artikelen …

Geplaatst op Geupdate op

Zo al reagerend op het stukje van Egoecho, borrelt er weer een blogje op, iets wat mij met tijd en wijle wel bezig houdt, niet omdat ik het niet begrijp maar gewoon omdat deze dame de diepgang van het leven graag langs ziet komen 🙂

Ik noem het aanverwante artikelen, menig jong(volwassenen) heeft hier in deze maatschappij mee te maken, niet dat het in onze tijd niet voor kwam, ik weet nog op de middelbare dat klasgenoten al om 8 uur in de ochtend binnen kwamen schoffelen met hun hoofd in de wolken, ja het gebeurde ook destijds, eigenlijk als je naar de geschiedenis kijkt is het er altijd al geweest..

Maar Nu, nu is het bijna ”gewoon” geworden, een avondje stappen, of een outdoor feestje betreden kan niet meer zonder.. Of dit nu in pil, rook, liquide of poeder vorm is, maakt tegenwoordig niet echt meer uit, geloof ik…

In mijn tijd was er al een toename van bv merk kleding, als je het niet had dan was je een buitenbeentje en hoorde je er niet bij. Als je nu niet mee doet in de aanverwanten artikelen dan ben je saai, serieus, waardoor je je bijna schuldig voelt dat je er niet aan mee doet.

Als ik even zo vanuit mijn Cat’s eyes kijk, zie ik dat de druk verhoogd is in al de jaren, de maatschappij veel eisen heeft, de grenzen alleen nog meer verlegd worden en jongeren maar ook volwassenen geen stop meer hebben, aan alles mee willen doen omdat ze bang zijn om te verliezen, bang zijn dat ze iets gaan missen. Tja… En hoe hou je dit leventje waar de bodem lees de grens verdwenen is, vol?

Voelen is er niet meer bij, de drug(k) zorgt ervoor dat ze letterlijk verdoofd, afgestompt worden, waarbij er een soort van mistbank om hun heen wordt gecreëerd, waardoor ze niet meer zien dat ze in het rad van de loutering zijn beland en zich daar ook niet bewust van zijn.. Ze worden letterlijk overgenomen in een staat van zombie zijn en laten zich leiden, beter gezegd lijden door de touwtjes van de aanverwanten artikelen waardoor zij zijn overgenomen.

Voelen, niet meer kunnen genieten en vooral niet meer jezelf kunnen zijn, zijn volgens mij de eerste stappen naar het gebruiken van, ik zie dat uiteindelijk het weg lopen van jezelf een voornaamste reden is om door te blijven gebruiken… Want tis toch makkelijker om je beter te voelen, om niet te voelen en je heerlijk te verdoven met? De Loutering kom hier om de hoek kijken, waardoor de vicieuze cirkels gesloten worden en ”in de Ban” van, een feit is..

In het verleden was een joint mij ook niet vreemd dus als ervaring deskundige kan ik hier dan ook volmondig in mee praten. Bij stress vluchten ik al heel snel weg, confrontatie’s waren te beangstigend voor mij omdat uiten destijds niet mijn sterkste kant was, laat staan voor mijzelf opkomen. Voelen was ook mijn grootste leermoment, wat ik toen niet wilde Zien.. Ga maar eens echt voelen? Voelen dat je er mag zijn? Dat je je ruimte in mag nemen, omdat je het gewoon weg waard bent? Dat harD zijn de weg naar beneden is en niet naar boven..

Het leven was voor mij gevoel te zwaar, dus vluchten in mijn mist bankje was voor mij een veilige manier om te overleven… Overleven, dat is wat ik zie, jongeren die niet geleerd hebben te voelen, net zoals ik destijds in mijn opvoeding, je kwetsbaar durven opstellen, gewoon lekker zeggen wat er in je omgaat is geen optie, want stel dat je hier op afgerekend wordt? Het lijkt erop dat de meeste wel open zijn, maar is dit wel zo? of is dit een schreeuwen naar hulp, en blijft de diepere communicatie, je diepere gevoelens uiten toch uit? Ik denk dat het het laatste is…

Nu wil ik natuurlijk niet alles over een kam scheren,  ik zie ook heeeeel veel jongeren en volwassenen die wel willen, zich er bewust van zijn dat alles van binnen uit MOET komen,, op onderzoek gaan omdat het leven wat zij tot nu toe beleefde niet is waar zij in willen verblijven. En ja 🙂 daar word ik blij van 🙂 Belangrijk is of althans voor mij en dit zie ik ook terug komen in mijn gezin met twee jongvolwassen, is de begeleiding.. Ondanks dat dit met pubers soms best veel energie kost, dat geef ik toe.. Maar in mijn geval pluk ik daar nu wel enkele vruchten van … Mama is toch niet zo gek als dat ze dachten haha 😉 Een trotse moeder met een bewuste dochter van 21 en een bijna 18 jarige die op het randje van zelfbewustzijn verkeerd  #Wink ..

Life through Cat’s eyes….

Geplaatst op Geupdate op

For your information….

Voordat u allen denkt, huh?? Wie is deze blogster, wanneer heb ik haar in hemelsnaam toegevoegd?

It’s only moi….. ( voorheen Insightmoments)

Bij deze xx :

de929f112845846f8a3295b1c276cde0.595x525x1

Koester….

Geplaatst op Geupdate op

Tranen! De behoefte was daar. Was daar, om ze te delen, samen, symbiotisch… In elkaars armen, Ying, Yang even samen smeltend, want dat is wat wij zijn! Even de vlakheid die jouw voordurend in de weg zit, meester over jou wilt nemen, buiten de deur gezet. Eindelijk had ik je weer even terug, ik miste het zo, hij die emotioneel altijd op de voorgrond stond, gewoon deelde wat er in hem om ging.. Een zucht van bevrijding, je bent er weer, al is het voor heel even tot je weer overgenomen wordt door… 

Nu, dit moment  van overgave, dat koester ik,  zal ik nooit vergeten, op mijn netvlies,  in mijn hart zal dit, ja, zal dit moment altijd in mij voort bestaan.. Van zulke kleine mooie momenten ga ik de aankomende tijden genieten, mijn kleine grote maatje… x

Rust….

Geplaatst op Geupdate op

3 weken van vallen en weer opstaan hebben ervoor gezorgd dat mijn hele systeem op volle toeren heeft gedraaid. Op fysiek, mentaal en emotioneel niveau is er heel wat in gang gezet… Schreeuwend, als een alarmbel fungeert dit mooie samenspel van lichamen die mij willen laten zien wie, wat en waarom er op het moment in mijn leven is..

Het ochtend ritueel met vreugdedans gaat wonderbaarlijk, perfecte passen, waar ik van opkijk, aangezien dit mijn primaire blokkade punt is bij rollercoster momentjes in mijn leven. Stress, met uiteraard niet onbelangrijk de onderliggende thema’s doen hun werk, ik zie wat mijn leermomenten zijn, ook op deze zware louteringsberg die ik op het moment beklim word ik niet bespaart, testen van deze omvang zijn mij niet vreemd, wetende dat alleen de beste leerlingen deze beproeving aangereikt krijgen en kunnen doorstaan.

Voor nu heb ik mij heerlijk terug getrokken in huiselijke kring, de Goliath tot stilstand gezet, uitstappend, rust erin te brengen.. ervoor mijzelf Zijn, een belangrijk gegeven om niet ziek te worden.. Zorgen van binnenuit, zodat er weer een moment kan komen om de ander te ondersteunen en er voor te zijn…

De bron…

Geplaatst op Geupdate op

Paniek in de tent! Begrijpelijk, daar waar (ver)liefde is, kan angst goed zijn werk doen. In deze situatie waar we collectief grip op willen hebben, maar het ongrijpbare is wat we mogen gaan omarmen.. Via verschillende wegen  wordt er gezocht naar heling. Het reguliere en het alternatieve bieden beide een weg naar een oplossing, of toch niet?

De bron is daar waar we naar toe moeten, de bron is daar waar zich het probleem heeft gemanifesteerd, de plek waar we moeten initiëren.

Symptoom bestrijding is niet de weg naar heling, maar uitstel van executie…

Waar ligt de keuze..?

Belangrijk te Weten, is waar en op welk niveau je wilt genezen, op welk niveau de bron van het lijden is, waar alles is ontstaan?

Naar de kern gaan, onderzoeken met ondersteuning van het reguliere vlak. Ook al dient over een tijd het einde van een nieuw begin zich aan, vraag jezelf af? Op welk niveau wil je het alles neerzetten, is daar de intentie, de bewustwording naar, om te helen voor waar je gekomen bent… ❤

De Bron…

Niet omdat het het einde is maar een nieuw begin..

Geplaatst op Geupdate op

Mijn mobieltje gaat af, en dan… Dan staat in eens je kleine wereldje op zin kop.. Dit kan toch niet waar zijn? Where am i? In a dream? Alles had ik verwacht maar dit? Of toch niet? Mijn gevoel zei twee weken geleden al dat er iets niet goed was, maar dit? Op een rollercoster wordt je gezet en als je niet uit kijkt zorgt de automatische piloot ervoor dat je niet meer weet of je van achter of van voren leeft!

In dit geval hebben we al wat voor onze kiezen gehad, als wees besef ik mij heel goed dat 5 jaar geleden jij en ik overbleven uit het gezin van vallen en weer opstaan.. Maar.. we zijn er sterk uitgekomen.. we geluksvogels zijn, dat onze relatie niet vier maar acht handen op een buik is.. Hoe mooi is dat? Om mij heen zie en ken ik heel wat mensen wie daar een voorbeeld aan kunnen nemen, zonder daar arrogant over te doen..

Nu? Nu zal de toekomst anders zijn, ons verhaal heeft een andere wending gekregen, stoffelijk gezien ben ik daar ook echt kapot van, kan ik als het moet de hele dag wel janken, janken op het moment te beseffen dat we over een tijd niet meer samen kunnen lachen, huilen, elkaar irriteren, het bloed onder de nagels vandaan halen via app, telefoon of ln levende lijve en dat we daar onderhuids toch elke x weer zo hard om moeten lachen! Jup! Want dat is onze humor!

Wetende dat de Dood niet het einde is maar slechts een nieuw begin, dat mij dit heel veel kracht geeft en ik er bewust van ben dat dit jouw weg is die je mag belopen, dit op je pad gekomen is omdat jij dit mag door-leven.. Hoe pijnlijk dit in het stoffelijke ook is, dit enerzijds mij rust geeft, dat het alleen maar een overgang fase is naar een mooie weg terug naar huis..

Niet omdat het het einde is maar een nieuw begin.. ❤