Maand: mei 2015

De kritische waarnemer!

Geplaatst op Geupdate op

De kritische waarnemer heeft alweer een aantal dagen de overhand, je hebt iets gedeeld wat misschien achteraf niet zo handig was.. Waarom verbind je je niet eerst? Kijken wat voor toegevoegde waarde het heeft! Ook al is de info die je mee krijgt handig om voor jou te WETEN, wil nog niet zeggen dat de ander daar aan toe is…

Zo ratelt de criticus door je hoofd, word je weer even terug gegooid naar dat gevoel van minderwaardig zijn, dat je niet goed genoeg bent, je voelt je een beginnende leerling die alleen maar fouten maakt… Het goed willen doen, de perfectionist, het overzicht behouden, want dat geeft je rust.. Maar door deze actie bemerkt je dat er chaos in je hoofd komt! Je jezelf stom voelt… Net zo stom als alle andere ervaringen waar ik niet de juiste keuze in gemaakt heb in je mensen leventje.. Alles komt omhoog! En je ziet dat de criticus mij het dwangbuis strak heeft aan geritst..

Onder wat kilometers weg trappen vandaag neem ik het allemaal weer even waar.. Ik roep tegen mijzelf.. ”vergeef jezelf” Thema of geen thema! Het is weer een leermoment!

Verbinden dame!!

Ik zie het allen met mijn visuele oog voorbij gaan, het begint te stromen!

Het alles heeft een hoger plan! Er Is geen min of plus.!

Advertenties

Terug in de tijd….

Geplaatst op Geupdate op

Genietend van mijn extra baal dag zit ik heerlijk te luieren op mijn sofa en laat de ochtend over mij heen komen. Ik waan mij terug naar het verleden. Waar was ik? Wat voelde ik? Voelde ik überhaupt wel? Zo terug kijken, ga ik opzoek naar de ”antwoorden” De reis gaat ver terug..

Vanuit de diepte voelen, ervaren….
Herkenning… Vertrouwen..
Het laten gebeuren… ooo zo mooi…

Als ik mij verbind met deze woorden, voel ik een kille energieloze neergezette woord speling, die niet resoneert met wat er destijds in mijn systeem speelde.. Empathie, compassie is het volgende wat ik voel.. Een kleine glimlach naar dat meisje die honger had.. Honger naar kennis, LIEFDE, aandacht, waardering. Zich zelf verloor in de bubbel waar zij in leefde, zich zelf verloor in mooie zielen, omdat zij dacht dat daar die sleutel lag naar ver-lichting!

Haar weg keerde zich langzaam om…. Keerde om naar binnen, alles werd opeens aangeraakt, liefde, acceptatie van wie zij is, de zon ging schijnen!

De kennis wie ik jaren lang had vergaard, die als concepten in mijn hoofd waren gesetteld, kwamen vrij en daalde in, daalde in mijn hart… Eindelijk begon ik te voelen, voelde ik het waarom.. Begon ik het geheel te Zien.. Groeide het vertrouwen in mij, de liefde voor mijzelf… Zag en voelde ik dat het goed was… Dat alleen ik de weg naar vrijheid, naar het ver-lichte leven kan bewandelen… En, zodra ik mij verbonden voel met mijn essentie dit als een boemerang terug mag ervaren!

O, wat vond je het moeilijk destijds, om ruimte voor jezelf te nemen, om voor jezelf te kiezen.. De kracht die je toen had heeft mij Nu gebracht wie, wat en waarom Ik Ben..!

Dankbaar ben ik naar dat meisje die toen de stap durfde te zetten naar vrijheid…

Too much noise….

Geplaatst op Geupdate op

Weken kijk je er al naar, de doorkijk post van je heilige nest, elke keer geen ruimte, geen zin. Gisteren was het zover, eindelijk! Toch hield mij gedachten mij bezig ”tis mooi weer” wat doe je? Alleen dit, bedacht ik mij. Na een uurtje ruimte en rust voor mijzelf te hebben gecreëerd was ik klaar. Nu de zon in, met een goed boek en een kop kruiden thee!

Vanochtend hield het heilige nest mij weer bezig! Toch nog even….? Even dit, even dat! Voor je het wist had het late middag uur zich aangediend! Oke, ruimte en rust geeft het mij wel.. Maar toch…. in mijn binnenste voelt het op dit moment niet zo…

Jezelf voorbij aan het lopen ben je, het dagelijkse ritueel, where was i? Teveel aan de buitenkant bezig, terwijl je weet dat de basis voor een goede dag is eerst aan jezelf te denken, dit niet doen is ervoor zorgen dat de antennes hoog tij vieren, je te ontvankelijk bent voor alles.. Too much noise, je gaat overdonderen! Idioot, maar op het zelfde moment wonderlijk om te zien dat je dan onbewust de rust aan de buitenkant gaat creëren… Een mechanisme wie je wel bekend is maar deze slimme zet nog niet had gezien… Als je van slim mag spreken…..

Hoe dan ook.. morgen weer nieuwe dag ……

Old Sarum….

Geplaatst op Geupdate op

Het is half bewolkt en de wind waait stevig, je kijkt voor je uit en ziet het prachtige landschap, de glooiende heuvels, je neemt het allemaal in je op..  De eerste verkenning is de heuvel rechts voor je, The Old Sarum, gewoon om de buurt te verkennen en makkelijk omdat het tegenover de BB gelegen is.. Een heuvel die al sinds de ijstijd zich dient aan volkeren, stammen, hoog daarboven om zich te beschermen tegen invloeden van andere. Onder aan de heuvel neem je met een diepe ademhaling de energie en de schone lucht in je op en je begint rond om naar boven te lopen..

Bij de ingang, een weg die naar boven loopt naar het plateau, ZIE je daar opeens een boeren meisje met een keppeltje, een jurk van vodde met een schort om met tientallen grazende schapen om haar heen, het voelt vertrouwt, als een thuis komen… Boven aangekomen, liggen daar de ruïnes van de Salibury Cathedral, wie zijn hoog tijd 1000 na Christus had.. Niets vermoedend zie ik opeens dat wat voor de rationele mind onmogelijk is.. Een dame, ze wordt geslagen, gemolesteerd.. Hij met een kap over zijn hoofd, daar geen verantwoordelijkheid voor wilt nemen maar daar zeker wel de overtuiging is! Aan de zijlinie het meisje, angstig kijkt zij toe, aanschouwd zij het wrede schouwspel wie door de heiligen instituten wordt goed gekeurd..! Profaan is de dame en daar zal zij voor moeten boeten!  Het meisje voelt zich tussen twee vuren staan, de angst slachtoffer te worden van de heilige instituten, niet de stap durven te nemen, het voor haar op te nemen… Versteend kijkt zij toe, terwijl ze achter de visie staat van de natuur.. maar nee! Zij durft niet…

Ik draai mij om en zie haar in het Nu, mediterend, zittend op een steen…Zij zegt  ‘het leek wel of mijn mond gesnoerd werd, ik krijg geen lucht!

De kerk, het instituut, ik heb altijd die weerstand gehad, nooit wetende waarom.. Mij wel verbonden gevoelt, maar dan op mijn manier, de Christus, de drie eenheid!

We praten hier over en vertellen onze ervaring.. Tranen springen in mijn ogen, ik omarm haar, zij zegt.. ”Ik vergeef je”’

Dank je …

Geplaatst op Geupdate op

Als je jezelf werkelijk kent is daar geen behoefte om naar de ander te wijzen of überhaupt te oordelen… 

Het was weer zover, het jaarlijkse beoordeling/functionering gesprek… Zoals ik al vermoede was deze uitstekend, als ik na 12 en half jaar nog niet na behoren functioneer dan snap ik niet zo goed wat ik op mijn werk nog mag doen, toch? Wel mag ik zeggen dat ik met gepaste trots een enorme veer in mijn derrière heb gekregen vandaag. 🙂

Sinds 2 jaar zit ik na een leidinggevende functie van 7 jaar te hebben bekleed op een andere afdeling als archiefmedewerker, ik heb mijn functie zelf neergelegd om meerdere redenen maar daar gaat het stukje niet over vandaag ( ik wijk af lol )

Toen ik 2 jaar geleden op deze afdeling kwam was er een enorme af gescheidenheid op deze afdeling, de twee kantoren waar deze afdeling uit bestaat waren een soort van eilandjes geworden en een ieder beschermde hun eigen toko.. Ik had al wat verhalen gehoord maar als persoon ervaar ik liever ieder in het echt ipv de verhalen van anderen aan te horen… Zo langzaam aan begon ik iedereen beter te leren kennen en zag de grote boosdoener in het veld. Er was totale onbegrip tussen collega’s, als er conflicten waren werden deze nooit uitgesproken, er werd een oordeel geveld en dat was het.. Ik zag dat hierdoor irritatie hoog opliepen.. Ik snapte het wel, mensen zijn bang om te confronteren, om zich vanuit een kwetsbare positie te laten zien, zich te laten horen… Onzekerheid, vertrouwen, angst, grenzen, uiten… Ik ken ze allemaal, hierdoor begreep ik zo goed waar al mijn lieve collega’s tegen aan liepen….

Zo langzaam aan heb ik mij zo een beetje gesetteld tussen de twee afdelingen en een proces ( bewust en onbewust ) ingang gezet om het geheel te verbinden.. Spiegelen, praten, elkaar helpen, en vooral laten zien dat je kwetsbaar opstellen helemaal niet zo eng is…. Dat iedereen een aandeel heeft in situaties of dit nu plus of min is… Dat als we vanuit ons eigen ervaringen, innerlijk of uiterlijk, bewust of onbewust, gaan kijken,  we allemaal de zelfde issues hebben… Dat respect, iedereen laten zijn zoals hij of zij is met al zijn ballast, cultuur, godsdienst of what ever, dit gewoon OK IS.. Dat we in essentie met zin allen gelijk zijn…

Zo langzaam aan zag ik meer positiviteit komen en werden 2 afdelingen een dikke vette tropisch eiland 🙂 Collega’s hielpen elkaar, er werd weer een praatje gemaakt, het beeld veranderde en ik zag dat de verbinding opgang kwam … Mijn leidinggevende had mij al een x gecomplimenteerd, ”God Cat” Sinds dat jij op de afdeling zit is er zoveel veranderd! En vandaag werd er zelf in mijn gesprek gezegd! ”Het is in jaren nooit zo goed geweest op de afdeling” Dank je 🙂 #Bloos!

Dank je 🙂 Note: Mijn dochter en ik antwoorden bij elk compliment bewust ”Dank je” wij mensen wijken graag af en hebben vaak bij complimenten afwijkende antwoorden, bv oooo dat jurkje heb ik al jaren! O ja! Gisteren bij de kapper geweest!

Maar wat is voor mij de boodschap van vandaag!? Verbind, begrijp, begrip, van binnen naar buiten, compassie..

WhatYouGiveIsWhatYouGet!

Een nieuwe laag ….

Geplaatst op Geupdate op

Nieuwe lagen worden weer afgepeld, wetende dat dit moment ooit zou komen, omdat je er bewust van bent dat als je roept! ”Ik heb dit nu wel geleerd” als een boemerang die het universum wordt in gegooid, daar waar geen tijd en ruimte is, om vervolgens terug te komen in een ander jasje, in een andere ervaring… Het enige wat het zelfde is, is dat gevoel.. Het gevoel van onrust in je maagstreek, wat in ene opkomt, en aanklopt om gevoelt te worden.. Het mag er zijn, ik geef het de tijd.. Tijd om voldoende licht, maar vooral liefde op te schijnen.. Het mag er Zijn … Even wordt mijn zelf vertrouwen aangetast, wordt mijn onmacht aangesproken, wankel ik even tussen wal en ’t schip…. En dan…. De angst laat zich Zien… Het is maar een klein stukje waar het ego zich aan vast wilt houden.. Ik zeg het ego, want de werkelijkheid laat zien dat dit een illusie is, dat er niets is om zich aan vast te houden. Wat zou er in het ergste geval gebeuren als je los laat? NIETS….

Het is niet meer aan jou, met veel lef, kracht, en kwetsbaarheid heb je, je verantwoording genomen, van binnen naar buiten…

Have faith…

Langzaam wordt het rustiger….

<3

Geplaatst op Geupdate op

De straffe ego perceptie gaat steeds meer verleden tijd worden, ik bemerk vooral de laatste 4 maanden dat ik steeds meer resoneer tussen de vierde en de vijfde.. Mijn levens ervaringen in de afgelopen periode die veel met mijn verleden te maken hadden hebben mij de kans gegevens om de revue van toen weer eens op een ander niveau te laten passeren en te bekijken. Ik merkt door de vele transformaties waar ik veel oude zooi heb mogen los laten, ik het leven nu met rust, respect en liefdevol voor mijzelf mag aanschouwen en be-leven.. Verbondenheid heb ik mogen ervaren, deze diep gevoeld dat wij allen echt een Zijn, dat het een niet zonder de ander kan bestaan, dat wij de keuze van de vrije wil hebben maar het leven ons de mogelijkheid geeft, ons dirigeert om bepaalde keuze te maken. Hierdoor voelt mijn energie aangenamer aan, de integratie die stevig en heftig is geweest heeft zijn weg gevonden door al mijn centra’s en lichamen.. Af en toe komt er weer een nieuwe energie lading bij, maar deze bubbelt langzaam binnen, doet mij vaak denken aan een flesje frisdrank wie voor het openen nog even door elkaar is geschut om vervolgens al bruisend het flesje uit spuit…

Het zal nog wel wat aardse tijd nodig hebben om voorgoed het derde los te laten en vaarwel te zeggen.. 2000 jaar geleden is de initiatie van de vierde dimensie ingezet en de mensheid heeft al deze tijd nodig gehad om…… Dus laten we geduldig zijn naar onszelf, maar vooral naar elkaar en in Zien dat wij allen hier zijn, bewust of onbewust om deze universele klus te klaren..

2014-04-27 12.04.14

Bron foto: eigen foto