Maand: oktober 2016

Are we good enough?

Geplaatst op Geupdate op

Zij, de criticus, of zij/hij nu huist, in een collega, een dochter, een zoon, een vriendin, je buren, je echtgenoot of wie dan ook, ze proberen er altijd met hun critische noot tussen te komen, hun oordeel te vellen, die nog steeds wordt gevoed, zo nu en dan door het egocentrische getraumatiseerde kleine ikketje. Zij het elke x weer voor elkaar krijgen, op een week en kwetsbaarheid moment, wanneer het contact met de heren van alle windrichtingen het niveau van solidariteit verbroken is, toe te slaan, waardoor het innerlijke kind angstig onder haar dekentje zich verstopt, weg vlucht voor hun brute uitlatingen.

Als de volwassenen zich ineens transformeerd in het opstandige kind, onder dat donkere dekentje, en de onzekerheid, het vertrouwen in de mens, maar vooral zich zo nietig voelt, waardoor zij alleen maar om zich heen gaat slaan, denkend dat dit de oplossing is. In de verdediging linies wil staan omdat het gevoel van onmacht naar beneden wordt getrokken, er geen enkele letter of geluid meer uit het strottenhoofd geperst kan worden! Daar machteloos achter blijft.

Hoe vaak komen wij dit archetype niet in ons tegen? De kritische ouder, bewust of onbewust kunnen wij ons tamelijk goed in de slachtoffer rol zetten als we deze tegen het lijf lopen. Een rol die zo in ons geïntegreerd is dat we de neiging hebben om in bepaalde situaties naar de ander te wijzen, waardoor de ander snel tot dader wordt gebombardeerd. Maar is dat in werkelijkheid zo? Of laten wij ons triggeren, omdat er in het verleden een ervaring is geweest die in het Nu wordt aangeraakt? De teleurstelling, je onzekerheid, zelf vertrouwen, waardering, het gezien worden? Allemaal thema’s die dit archetype gebruikt om de macht over te nemen. We zien dit niet en zijn dus geneigd om naar de dader te wijzen. Het gevoel van binnen pijn doet en je niet werkelijk wil voelen, omdat het destijds te pijnlijk was, dus weglopen het beste lijkt, zien wat de werkelijkheid inhoud teveel van onze zwakheden zal openbaren waardoor we angstig worden dat die dikke vette muur waar we ons voor de kritische ouder hadden afgesloten word afgebrokkeld.

Terwijl de enige oplossing is te weten dat je goed bent zoals je bent en juist dit is wat de boodschapper van het grote geheel je wilt vertellen, maar dit soms op brute wijze moet gebeuren omdat wij mensen niet durven, hardleers zijn, geen verantwoordelijkheids gevoel hebben, niet dieper durven kijken. Onwetendheid de hoofdrol blijft spelen in het grote spel wat we spelen.

Heb jij al kennis gemaakt met je kritische ouder ?

Advertenties

Toedeledokieeee, au revoir, bye bye, tjauw tjauw, dikke doegieeeeee… :/

Geplaatst op Geupdate op

Goedemorgen, even een vraagje? Mijn zoon belde jullie net, hij staat op de Polderdreef met autopech en hij vertelde mij omdat hij geen ANWB lid is, hij lekker pech heeft met de pech, hij zelf een lidmaatschap moet aanvragen omdat deze nu persoonlijk is en niet auto gerelateerd? Klopt dit? Uhm ja mevrouw, als hij dit wilt dan kan hij voor…. Ho Ho!! Stop, zeg ik en onderbreek de dame direct, met de melding dat ik het te asociaal voor woorden vind ( wel met de melding dat zij er niets aan kan doen, zij gewoon haar werk moet doen) dat deze maatschappij nog gekker aan het worden is, dat bij elke upgrade er dikke vette denaros neergeteld moeten worden! Dus nee! Mijn zoon gaat geen lidmaatschap nemen, ook niet als het goedkoper is. Maar mevrouw, zegt zij rustig als u in de auto reed dan was u wel gedekt dus het is beter dat u zoon…..

#grom Begint ze weer denk ik in gedachte..?  Dus als ik het goed begrijp, zeg ik, ga ik nu naar de auto die hier een kilometer verder op staat, bel ik jullie op en dan is het alles wel gedekt en word ik dus netjes geholpen? Nee mevrouw dat kan nu niet meer, u zoon heeft al gebeld! Na jaaaa zeg! Lekker klantvriendelijk na 17 plus jaren aan lidmaatschap!

Flabbergasted hang ik op en herriner het bezoekje van de zomer aan de plaatselijke ANWB winkel om een Europa totaal voor de reis van manlief en zoon vast te leggen voor hun reis naar Italië. Ik toen al met een bek vol tanden stond omdat ze een nieuwe regeling hebben dat Europa totaal nu niet meer van 1-1 tot 31-12 is maar per kalender jaar, waar ik vervolgens geen 45 euries maar, maarliefst 85 euries moest neerdokken voor een reisje van drie weken, ja drie weken want volgend jaar kan ik in juli weer van voor af aan beginnen! :((

Mijn innerlijke criticus, Italiaanse temperament en alle ander archetypes stonden op oorlog! Zijn ze gvd helemaal gek geworden! Het moet echt niet gekker worden in deze maatschappij van neertellen en maar afwachten of je er ook nog wat voor terug krijgt, ik was eruit, ik ben klaar met die ANWB, dat was ik in juli al, maar dit is de druppel!

Maar mevrouw dit is al twee jaar zo, daar heeft u een schrijven van gehad. Pffff tja dacht ik zelf, Cat? Dat lezen van die post moet toch eens beter dame! Mia culpa! Ik weet! 😦

Maar verder zeg ik, Toedeledokieeee, au revoir, bye bye, tjauw tjauw, dikke doegieeeeee… :/

Ps, het paradoxale van dit alles is dat ik de enige uit het gezin ben die 95% van de keren de fiets pak 🙂

 

angry_baby1

 

 

 

 

 

 

Bron foto: http://www.welive2care.com/2009/09/25/how-to-properly-handle-an-irate-customer/

Een engel is jarig..

Geplaatst op Geupdate op

Morgen, morgen is het alweer een jaar geleden dat je heerlijk als het opstandige kind een hele snit slagroom naar binnen werkte.. Je vond het moeilijk door verschillende redenen om tegen de gevestigde orde in te spreken, dus dit was je kans om je slag(room) te slaan 🙂 En daar heb ik enorm van genoten 🙂

In gedachte was ik al aan het verwerken lees wennen dat we dit volgend jaar niet meer samen zouden vieren, dat je aardse leeftijd zou stoppen op je 52ste.

Nu alweer een jaar verder ben ik al dagen intens met je bezig. Zoals het moment dat je in het ziekenhuis belande, en allerlei andere momenten dit jaar, is dit jaar alles van de eerste keren, van momenten die wij niet meer samen mogen beleven…

Een lichtje zal ik voor je branden en in gedachte een boek aan je schenken zoals wij wederzijds alle jaren aan elkaar geschonken hebben…

HappyBDay in heaven my dear brother…💋

Sempre nei miei pensieri 💕

 

angel-wings-nimbus-halo-hemera-1200xx2361-1328-135-0-900x506.jpg

 

 

 

 

 

 

Bron foto: http://ameliabert.com/energetic-angel-wings/

Toddlers and Tiaras

Geplaatst op Geupdate op

Al zombiend op de bank, omdat de griep mij in de greep heeft en deze dame niet gewend is hele dagen op de bank te vertoeven, gedwongen word #lol en al vervelends aan toe aan het zappen is, kijkend of er nog wat interessants te doen is in de wereld van de media. Stomme gedachte natuurlijk, normaal gesproken, behalve mijn vrienden van de npo dan, is er nooit wat te beleven op het medium wat eigenlijk nooit aanstaat…

Dus… Al zappen kom ik op TLC, o ja, dacht ik meteen, arme meisjes, of is het, arme ouders. Je weet wel dat overdreven Amerikaanse gedoe van gezien, gehoord, gewaardeerd worden tot aan het hysterische aan toe. Zoals ik dat al in een vorige blog schreef en ook nogmaals niet wil generaliseren heb ik gewoon weg niets met die waanzin die zij bezitten.

Toddlers and tiaras heet het programma waar kleine meisjes van 3 tot 7 jaar opgedoft worden tot ware vrouwen met nep gebitjes, voor een strakke Prodent smile en dikke vette make up laagjes om zoveel mogelijk hun kind zijn te vervagen.. Daarom heen de onbeheerste ouders, zowel vader als moeder en als het kind geluk heeft zijn de grootouders ook nog van de partij, als van die streberige sheerleeders die hysterisch mee doen als het kind op het podium staat zodat de participant alle gelaat trekkingen stuk voor stuk in scène zet wat zij waarschijnlijk naar mijn interpretatie maanden lang erin is geramd  :((

Vervolgens de uitreiking zich aandient, zij daar kleine, middel, grote of super grote prinses mag worden.. Er een moeder intussen verteld dat ze op zin minst wil dat haar kind super prinses moet worden omdat zij er zoveel tijd, energie en jaja “al for the money” geld erin heeft gestoken! Je snapt wel dat ik stijl achter over, ahum, lag op mijn bankje toch? Ondanks ik geen verwachtingen meer heb van die absurditeit van die overzeese Noordelingen!

Vervolgens een ander creature haar middel prinsessen tiara in ontvangst neemt en bij haar moeder helemaal hysterisch wordt omdat zij koste wat het kost de super prinsessen tiara wilde winnen. Roept er vanuit een andere hoek ook nog een moeder dat ze minder dan de super prijs het niet doet!  Ik werd bijna nog zieker dan dat ik was “believe me” :((((

Maar daar was een troost, een klein schattig meisje, of zijn het jongvolwassen ladies? Riep haar vriendinnetje, ondanks dat ze zelf niet de grote prijs had gewonnen, haar toe dat ze blij voor haar was… Phoeeee daar was even een opluchting zeg, van mijn kant! Het bestaat dus nog wel, aan de andere kant van de oceaan..

En dan wetende, met dit verhaal in ogenschouw, dat je een product van je opvoeding wordt en bent! Bloody hell! Wil ik dan weten hoe deze kindjes over 20 jaar in hun leven staan?

 

toddlers1

 

 

 

 

 

 

Bron foto: http://www.mirjamhildebrand.nl/toddlers-and-tiaras/