Maand: november 2016

365…

Geplaatst op Geupdate op

Vooral in de ochtend, als je jezelf klaar maakt voor de dag, als je in de 10x uitvergroot spiegel kijkt om je wimpertjes On fleek te draaien. Of de spiegel, je even uitvergroot wil zeggen “hallo dame, kijk even naar dat wat voorbij komt” Je ziet en voelt het maar laat het voorbij gaan, of je het gewoonweg even niet wil zien. Teveel indrukken waren er geweest het afgelopen jaar, waardoor je even met rust gelaten wilt worden..

Maar ons kent ons en het grote geheel. Ontsnappen, wegduwen geen optie is. Je weet hoe het mechanisme werkt. De lagen langzaam zich in het fysieke manifesteren waardoor je er niet meer om heen kan. De lever zich al schreeuwend laat voelen dat daar een ontgifting moet plaats vinden, hij het zwaar heeft, het niet aan kan, waardoor het hoofd het zwaar te voorduren heeft.. Hoe vaak moet je het hoofd stoten door niet naar het voelen te gaan? Het is zwaar, confronterend,  dat weet je…

De enige optie is er naar te kijken, de regie over te nemen, het deel van het verhaal wat ruim 365 dagen geleden was geschreven opnieuw aan je voorbij te laten gaan. De keuze die je maakte nog steeds de goede was, in liefde de enige optie was. De controle, de macht, de manipulatie, onwetendheid, het verkeerde beeld die zij kregen, een keuze van de vrije wil was… De frustratie, boosheid, onmacht een menselijke reactie van jou kant is, maar daar niets meer aan gedaan kon worden, jij ook daar een keuze (van de vrije wil) in had gemaakt. Ook al voel je, je in bepaalde thema’s nu schuldig omdat je dit anders had willen zien, je daar voor jezelf berusting in moet gaan vinden. (Zelf) vergeving daar op zin plaats is..

Nu precies 365 dagen geleden, je de kracht vindt om op te schrijven wat je van binnen voelt… Het in gang zetten van de healing, zo belangrijk is om verder te mogen gaan…

In liefde vergeef ik en laat ik los ❤

Advertenties

Heppie birdai toe mie! 💟

Geplaatst op Geupdate op

Het was een kort werk weekje, deze week, vandaag en morgen heerlijk vrij.. Dit omdat ik dit fysiek en mentaal even nodig heb. Afgelopen weken leek het wel of meneertje Mars boven ons huis gestationeerd was 😦  Soms heb je van die weken die lijken of het kruis boven op je huis even groter lijkt dan ieders ander.. Zo groot, dat zelfs ik als über positief mens het echt even helemaal niet meer zag zitten, mijn bril zodanig met roet beslagen was dat ik het eerlijk waar echt even niet meer zag zitten 😦

Cliché! Maar na regen komt zonneschijn. Uiteindelijk was de streng maar rechtvaardige Mars even nodig, om de grondvesten hier in huis te doen schudden om iedereen weer even op aarde te brengen.. Wat wel als gevoelig beestje veel van mijn systeem heeft gevergd, maar horens zeggen dit bij de wet van op offering hoort 🙂

Maar goed, ik ben vrij, dus nu even genieten van de tijd en ruimte die daar beschikbaar is gemaakt. Om een nieuw levensjaar in te luiden, ja ja die van de 49! Vandaag is het namelijk mijn 48ste verjaardag 🙂 Vorig jaar was deze even anders dan anders, niet dat ik deze met groot gejuich vier, want ik heb helemaal niets met feestdagen en vooral niets met mijn verjaardag. Maar toch stap ik dit jaar met een andere zienswijze het nieuwe jaar in.

Het besef, na het overlijden van mijn 52 jarige broer op mijn geboorte dag vorig jaar, het niet meer vanzelfsprekend is dat je 80 wordt, elk jaar een zegen is dat ik nog gezond op deze aarde mag rond huppelen. Het arrogant is om te zeggen, hoe gezond, mentaal, fysiek, en spiritueel ik ook in het leven probeer te staan, dat het mij niet zal gebeuren..

Hoe groot mijn kruis soms aanvoelt, ik eigenlijk, nu ik weer regenbogen zie 🙂 ik toch een geluksvogel ben 🙂

Heppie birdai toe mie! 💟