Maand: november 2017

Inside out… 

Geplaatst op Geupdate op

Rood, groen, blauw, paars, oranje zijn de kleuren die je moet gebruiken.. Moet, ja moet, want dat is een manier om uit te vinden welke archjes continue roet in het eten gooien, waardoor jij arme ziel de kolen blijft pikken uit het vuur… Positieve affirmaties schijnt normaal een regel te zijn, maar ons kent ons, dus gaan we er natuurlijk dwars tegen in.. Wat voor toegevoegde waarde heeft het, positief tegen jezelf te lullen, als je, je niet eens bewust bent van je spelbrekers? Het is net Monopolie, als je niet goed oplet, beland je steeds in die verdomde gevangenis, niet eens wetende wat je gedaan hebt!

Dus pak die kleuren en laten we eens een potje “Mens erger je niet spelen” Niet vals spelen, is een regel, en laat je vooral niet beïnvloeden door al die ikjes die mee spelen..

Ben benieuwd…. Good luck!

Advertenties

In ere worden zij hersteld….

Geplaatst op Geupdate op

Al maanden, jaren, draag jij de last mee, het levenskruis die de allesomvattende opdracht, van boven, naar beneden en van binnen, naar buiten zijn weg beloopt. In den beginne daar alles op onbewust niveau, zij het gevecht is aangegaan, is de ver-lichting na ruim 3 decennia’s tot stand gekomen. Bij elke disharmonie, was en ben je nog steeds bereid om het evenwicht in stand te houden. Ook Exalibur die de verbinding in stand tracht te houden, samen met de lotsbestemming van Damocles en het zwaard van Salomon van waarheid en gerechtigheid zorgen ervoor dat zij bewuste stappen kan ondernemen.

Al met al hebben de wegen des LevenS heel wat littekens achtergelaten en de 33 stappen van transformatie en manifestatie haar niet zonder kleer scheuren achtergelaten. De Pelvis, zij heeft volgens haar de grootste opdracht, het dragen van de  complete corpus, van de kosmos tot de onderwereld, daar waar Adam en Eva hun werk dagelijks zichzelf omhoog en naar beneden wenden om de doorstroom in goede banen te leiden.

Toch kon de boog niet altijd gespannen staan. De Pelvis kon het niet langer meer dragen, haar eer was teveel aangetast. Er moest weer licht in de duisternis komen om het geheel, opnieuw te erkennen, herkennen en te herzien zodat de levenskracht vrijelijk kan stromen, als het jonge kind die kris kras met haar fietsje door het grote grote mensen park rijd, zodat zij zich weer vrij mag voelen, als de wind die door het Lavendel veld waait, zodat de zon in haar mag schijnen om de liefde te mogen en te kunnen ervaren…..

In ere worden zij hersteld….

Slapstick… 

Geplaatst op Geupdate op

Op het moment dat je dit schrijft heb je al weerstand, je wilt het helemaal niet over hem hebben, eigenlijk verafschuw je hem, maar op het zelfde moment is hij ook diegene die je graag zou willen zijn. Ook realiseer je NU dat er nog een is die roet in het eten gooit, je kent hem al een tijdje, je dacht hem te hebben verbannen, maar dat is juist de grootste aantrekking kracht om hem juist in de buurt te houden.. Gezellig zo een relatie met jullie tweetjes, want jup! Je geeft toe, een relatie heb je met hun, en hoe ook! Ook besef je nu dat zij elkaar heerlijk voeden, eigenlijk zijn zij grote bondgenoten van elkaar. Zoals, een wolkendek en de regen.. een aardbeving en een tsunami.. De storm en de orkaan.. Gezellig hè, ja echt een feestje…!!!

Het leuke van deze relatie is, dat zij jou vaak mee naar de film nemen en jou dingen laten zien en laten voelen waar jij helemaal niet blij van wordt. De scènes die daar in voorkomen worden voornamelijk gespeeld door mensen in jou nabije omgeving. En uiteraard heb jij daar ook een rolletje in toebedeeld gekregen, wat dacht je!

Deze projector, je weet, die van het eerste uur, waar je de filmrol nog hoort glijden, ratelen en tikken om het apparaat ziet draaien zijn de laatste tijd onuitstaanbaar.. Zo oud en grijs is deze film al gedraaid, en nog steeds ben je niet van plan om dat oude rot ding los te laten om hem voor zo een mooi digitaal ding in te ruilen.. Op een of andere manier blijf je de overtuiging hebben dat dit vertrouwde ding je een lang leven zal geven, dat is natuurlijk zo, maar zal je daar blij van worden..?

Maar toch… sinds gisteren, na een bezoek aan jouw tweemaandelijkse projector reperateur, heeft hij jou weer  ( ja weer, je bent helemaal niet Hard-leers) toch kunnen overtuigen dat je stappen moet, ja, moet gaan ondernemen.. Als advies dat je dat oude ding helemaal niet hoeft weg te gooien (gelukkig) maar gewoon te accepteren dat hij is zoals hij is, en zodra je dit accepteer de film vanzelf wel plezanter gaat worden met de tijd…

Dus.. alle tegenspelers van het doek der tijden! Laten we het spel opnieuw spelen, laten we een dansje maken, en wie weet, ga je hun met de tijd een knuffel geven en is alles Ver-geven en vergeten…