Maand: januari 2018

Schuddend op je grondvesten ..

Geplaatst op Geupdate op

Heel even, exact een etmaal, zorgt de storm die over raast, dat je grondvesten heftig schudden.. Alles wat je geleerd hebt, is voor even niet meer waarheid. De woestijn beproeving die waarheid werd, al waren deze geen 40 dagen, leken deze 24 uur van bezinning genoeg om je uit het oog van de storm halen.. Weggeblazen, zoals die oude plaatjes uit de vorige eeuw van een wolk die alles weg blaast en alles in het niets laat verdwijnen.

De geschiedenis had zich al meerdere herhaald en dat kon je zien, maar deze had je echt niet aan zien komen.. Je voelde naĆÆviteit jegens dat wat je geleerd had, klopt het wel allemaal? Of heb je jaren lang in een bubbel geleefd omdat je anders het leven zinloos vond?

Wakker wordend lijkt het of de storm is gaan liggen, maar gedurende de dag heb je nog nodig om de nodige cognitions te verwerken..

Terug in het oog van de storm is er een weten dat de beproeving op alle niveau’s weer een feit is.. šŸŒ·

Advertenties

Offer…

Geplaatst op Geupdate op

Wat is volgens jou het grootste offer dat een mens kan geven? Onvoorwaardelijk zonder enige verwachting?
Deze levens vraag doet mij (weer) beseffen, ondanks dat ik het Maria Teresa syndroom al heel wat getransformeerd heb, ik mij eigenlijk iedere dag opoffer voor mijn gezin.. Dit voornamelijk in het zorgen op materiƫel niveau.. Maar zeker ook om als lichtbaken te fungeren om zo ( ook al is dit op een onzichtbare wijze ) de weg aan hen te laten zien die ze op kunnen en mogen gaan..

De op-offeringĀ  ( het zorgen ) heeft voornamelijk te maken, Ć©Ć©n, omdat dit in mij zit als persoon, twee, ik graag de dingen alleen wil doen, dit omdat er een deel van mij perfectionistisch is en ik graag alles onder controle wil houden, dit voor mij het beste werkt, hoe paradoxaal dit ook klinkt, dit mij rust geeft en ruimte creĆ«ert.

Welk offer geef je aan jezelf?
Ik zie dat er soms ook een offer naar mijzelf gemaakt mag worden, nog meer dingen doen die IK leuk vind, en niet altijd naar de ogen van de ander hoef te kijken.. Dat het niet altijd belangrijk is hoe blij de ander ervan word, maar te zien hoe belangrijk het is hoe blij ik er zelf van wordt.. Dienstbaar zijn naar mijzelf, dit nog meer in Het licht gezet mag worden, dit ook een offer mag zijn… Ik zie het als kleine kadootjes, die ik af en toe naar het altaar breng, en ze helemaal alleen voor mijzelf offer. Niet alleen op materiĆ«el niveau, maar ook kadootjes als liefde, vertrouwen, waardering, genieten, gunnen, wat eigenlijk in essentie vele malen belangrijker is dan al die materie bij elkaar..

Ik hoor Marco al zingen ‘naakt zijn wij gekomen en naakt zullen wij weer gaan,

Conclusie…

Jezelf alleen maar aan de ander op-offeren is een vorm van zelfkastijding en voorwaardelijkheid, lees, zal dat altijd teleurstelling met zich mee brengen. Zolang je niet aan zelf op-offering doet zal je, je nooit, on-voorwaardelijk kunnen op-offeren naar de ander toe..

Jezelf een offer brengen is een energie, die ten alle tijden van binnen naar buiten loopt..