Maand: juni 2018

Gedragen…

Geplaatst op Geupdate op

Als ons iets overkomt, of dit nu tijdelijk is of voor altijd, hebben wij de neiging om te kijken wat er fout is, we hebben de neiging ons zelf naar beneden te halen, ons af te vragen, waarom ik? In eerste instantie reageren wij natuurlijk ook zo, dit omdat dit ons is aangeleerd en omdat wij de kennis van het “leven” zelf niet in ons bezit hebben. Maar stel dat je deze kennis wel hebt en anders naar bepaalde situatie of gebeurtenissen in je leven kan en mag gaan kijken, zou dat niet een verademing of wel een vorm van vrijheid kunnen geven? Onlangs is mij wat overkomen, dit zal niet voor tijdelijke zijn, het is een leren mee leven dingetje, zeg maar.. Ik geeft toe dat ik dit even heb moeten laten indalen, dit zou niet anders moeten zijn, we zijn gelukkig mensen met gevoelens en emoties.

Na het indalen kwam wel het besef dat ik een enorme geluksvogel ben, dat ik een beetje kennis van het leven hoe ik dit Nu zie, zo langzaam aan tot mij heb mogen nemen in al die jaren van bewustwording, ik geleerd heb om naar situaties en gebeurtenissen in mijn leventje anders te mogen kijken en zo ook nu wat mij overkomen is.. Overkomen voor mij best een zwaar woord is, want na het verwerken van, vind ik niet dat ik een slachtoffer ben.

Ik mij voor nu gedragen voel, er voor mij gezorgd wordt. Al lopend met mijn bruinharige vriend zie, dat het tijd wordt om nog meer te genieten, mijzelf nog meer te gunnen, er voor mijzelf te mogen zijn, de zijne hare Maria van Calcutta nu voorgoed met vakantie mag gaan sturen. Mijn beperking ervoor zorgt en laat zien dat ik niet “gestraft” wordt maar laat zien dat er geen enkele excuses meer zijn om te leven zoals het bedoelt Is … 💞

Advertenties

De vaststelling..

Geplaatst op Geupdate op

Flashback, daar zat zij weer, op het stapelbed, jankend van de pijn. Haar fiets was niet haar beste vriend geweest en heeft haar nogmaals aan de pols gevoeld.. De pijn is snijdend, dit letterlijk en figuurlijk omdat het oor en het oog, dat niet willen horen en zien, waar zij zo een behoefte aan heeft. De overtuiging is geboren, luisteren naar wat dat kleine lichaampje te vertellen heeft staat niet in jouw book of life, maar die pijn? Die is er , zij weet niet hoe zij daar mee om moet gaan en besluit het horen en zien in zwijgen om te dopen. Terug in de tegenwoordige tijd zorgt een cyclus van 9 maanden ervoor het snijdende gevoel, letterlijk en figuurlijk, datgeen in het licht zetten wat zij decennia geleden in een ritueel had neergezet. Zie je wel, zij is niet gek. Eindelijk wordt zij op haar waar(de)heid gelooft. Mag alles wat zij diep van binnen al voelde er zijn, gezien en gehoord worden..

Weer een stap(je) verder naar vrijheid 💞