Me,Myself and i

In ere worden zij hersteld….

Geplaatst op Geupdate op

Al maanden, jaren, draag jij de last mee, het levenskruis die de allesomvattende opdracht, van boven, naar beneden en van binnen, naar buiten zijn weg beloopt. In den beginne daar alles op onbewust niveau, zij het gevecht is aangegaan, is de ver-lichting na ruim 3 decennia’s tot stand gekomen. Bij elke disharmonie, was en ben je nog steeds bereid om het evenwicht in stand te houden. Ook Exalibur die de verbinding in stand tracht te houden, samen met de lotsbestemming van Damocles en het zwaard van Salomon van waarheid en gerechtigheid zorgen ervoor dat zij bewuste stappen kan ondernemen.

Al met al hebben de wegen des LevenS heel wat littekens achtergelaten en de 33 stappen van transformatie en manifestatie haar niet zonder kleer scheuren achtergelaten. De Pelvis, zij heeft volgens haar de grootste opdracht, het dragen van de  complete corpus, van de kosmos tot de onderwereld, daar waar Adam en Eva hun werk dagelijks zichzelf omhoog en naar beneden wenden om de doorstroom in goede banen te leiden.

Toch kon de boog niet altijd gespannen staan. De Pelvis kon het niet langer meer dragen, haar eer was teveel aangetast. Er moest weer licht in de duisternis komen om het geheel, opnieuw te erkennen, herkennen en te herzien zodat de levenskracht vrijelijk kan stromen, als het jonge kind die kris kras met haar fietsje door het grote grote mensen park rijd, zodat zij zich weer vrij mag voelen, als de wind die door het Lavendel veld waait, zodat de zon in haar mag schijnen om de liefde te mogen en te kunnen ervaren…..

In ere worden zij hersteld….

Advertenties

De sigaar…

Geplaatst op Geupdate op

Daar zit je dan weer, de sigaar te zijn, een ander de schuld geven is geen optie en is uiteraard ook niet je intentie. Zo langzaam aan was het weer die sluip moordenaar die jouw grootste valkuil heeft neergezet. Slim is hij, dit keer zette hij de route anders uit, of toch niet? Als je de revue laat passeren heeft de (pak) ezel zich niet anders gedragen dan normaal. Tussentijds wist je goed de ander te vertellen dat de pak ezel niet meer dan 500 kilo aan kan, anders zou hij door zijn voegen gaan, zei je nog..

Toch liet je tempeltje je meerdere malen weten dat er een grens was bereikt, maar aangezien de last die je draagt van dagelijkse orde is, vind je het niet nodig om daar naar te luisteren. ‘Je bent toch geen watje.?’ Wat verandert het als ik er aan ga toegeven? Er mee leren leven en accepteren, dat is wat het is..

Stijfjes ben je, werd je gisteren gezegd, ik zal wat ruimte creëren.. Holistisch gezien zag je direct waar de knijppunten liggen, waardoor je ook kon zien dat die innerlijke ezel erweer voor gezorgd heeft, alles letterlijk strak te trekken zodat er geen beweging meer in zit. Je rug recht houden is niet altijd een optie. Alles wat van de ander is geef ik in liefde terug.. Je zou dat eens aan die ezel moeten geven en hem direct naar de ezel opvang moeten sturen voor onbepaalde tijd, vind je ook niet?

Een ezel stoot zich niet tweemaal aan de zelfde steen? Klopt.. ! Maar jouw ezel is hard-leers 😦

Toch ben je dankbaar op het ezeltje … Want alleen hij heeft je weer laten zien dat je invervolg hard-leers met een dikke vette T mag schrijven…

Versie 1.2.1

Geplaatst op Geupdate op

Antennes die open staan en alles ontvangen, zo ben jij een beetje,  oké een beetje veel. Al tijden probeer je daar een weg in te vinden. Dat er meerdere wegen naar Rome zijn dat heb je wel ervaren, waardoor je elke keer weer even opnieuw opzoek moest gaan naar een verbeterde versie, een soort van 1.2.0.

In Den beginne dacht je dat alles wat binnen kwam van jou was, gelukkig heb je geleerd daar onderscheid in te maken, waardoor je dit heerlijk in liefde kan terug geven.. Maar dan nog blijf je die sateliet, ondanks de bescherming die jij voor jezelf neerzet, blijf je nog steeds voelen wat de ander voelt.

Dus, soms is het stuiterballen zeg maar, niet voor niets ben jij een huismusje die heerlijk in haar eigen cocconetje zich het beste op haar plek voelt.

Dus al met al, heb je leren omgaan met je gevoeligheid, denkend dat het wel snor zat, of niet? Tot dat, door het lezen van een boek, een bepaald hoofdstuk wel heel erg binnen kwam.. Het Maria Teresa syndroom, was in het verleden je beste maat tot overleven, vooral voor de ander klaar staan zodat je niet met jezelf geconfronteerd hoefde te worden. Met vallen en opstaan heb je dit kunnen veranderen, waardoor dit je een rijker mens heeft gemaakt.. Maar toch door het stuk in het boek wat je aan het lezen was kwam je tot inzicht dat er toch nog een addertje onder het gras zat.

Je tot inzicht kwam dat je situaties manipuleerd om je eigen gemoedstoestand te laten bedaren. Elke x als de ander binnen komt je een disharmonie ervaart waar je weerstand tegen hebt, waarop je direct met Nivea gaat smeren om de boel te sussen , lees je eigen onrust te sussen, ipv de ander te laten zijn, en in te zien dat je de verantwoording daar mag laten waar het toebehoort.

Hop naar versie 1.2.1

Ieder zijn eigen weg, weet je nog?

365…

Geplaatst op Geupdate op

Vooral in de ochtend, als je jezelf klaar maakt voor de dag, als je in de 10x uitvergroot spiegel kijkt om je wimpertjes On fleek te draaien. Of de spiegel, je even uitvergroot wil zeggen “hallo dame, kijk even naar dat wat voorbij komt” Je ziet en voelt het maar laat het voorbij gaan, of je het gewoonweg even niet wil zien. Teveel indrukken waren er geweest het afgelopen jaar, waardoor je even met rust gelaten wilt worden..

Maar ons kent ons en het grote geheel. Ontsnappen, wegduwen geen optie is. Je weet hoe het mechanisme werkt. De lagen langzaam zich in het fysieke manifesteren waardoor je er niet meer om heen kan. De lever zich al schreeuwend laat voelen dat daar een ontgifting moet plaats vinden, hij het zwaar heeft, het niet aan kan, waardoor het hoofd het zwaar te voorduren heeft.. Hoe vaak moet je het hoofd stoten door niet naar het voelen te gaan? Het is zwaar, confronterend,  dat weet je…

De enige optie is er naar te kijken, de regie over te nemen, het deel van het verhaal wat ruim 365 dagen geleden was geschreven opnieuw aan je voorbij te laten gaan. De keuze die je maakte nog steeds de goede was, in liefde de enige optie was. De controle, de macht, de manipulatie, onwetendheid, het verkeerde beeld die zij kregen, een keuze van de vrije wil was… De frustratie, boosheid, onmacht een menselijke reactie van jou kant is, maar daar niets meer aan gedaan kon worden, jij ook daar een keuze (van de vrije wil) in had gemaakt. Ook al voel je, je in bepaalde thema’s nu schuldig omdat je dit anders had willen zien, je daar voor jezelf berusting in moet gaan vinden. (Zelf) vergeving daar op zin plaats is..

Nu precies 365 dagen geleden, je de kracht vindt om op te schrijven wat je van binnen voelt… Het in gang zetten van de healing, zo belangrijk is om verder te mogen gaan…

In liefde vergeef ik en laat ik los ❤

Heppie birdai toe mie! 💟

Geplaatst op Geupdate op

Het was een kort werk weekje, deze week, vandaag en morgen heerlijk vrij.. Dit omdat ik dit fysiek en mentaal even nodig heb. Afgelopen weken leek het wel of meneertje Mars boven ons huis gestationeerd was 😦  Soms heb je van die weken die lijken of het kruis boven op je huis even groter lijkt dan ieders ander.. Zo groot, dat zelfs ik als über positief mens het echt even helemaal niet meer zag zitten, mijn bril zodanig met roet beslagen was dat ik het eerlijk waar echt even niet meer zag zitten 😦

Cliché! Maar na regen komt zonneschijn. Uiteindelijk was de streng maar rechtvaardige Mars even nodig, om de grondvesten hier in huis te doen schudden om iedereen weer even op aarde te brengen.. Wat wel als gevoelig beestje veel van mijn systeem heeft gevergd, maar horens zeggen dit bij de wet van op offering hoort 🙂

Maar goed, ik ben vrij, dus nu even genieten van de tijd en ruimte die daar beschikbaar is gemaakt. Om een nieuw levensjaar in te luiden, ja ja die van de 49! Vandaag is het namelijk mijn 48ste verjaardag 🙂 Vorig jaar was deze even anders dan anders, niet dat ik deze met groot gejuich vier, want ik heb helemaal niets met feestdagen en vooral niets met mijn verjaardag. Maar toch stap ik dit jaar met een andere zienswijze het nieuwe jaar in.

Het besef, na het overlijden van mijn 52 jarige broer op mijn geboorte dag vorig jaar, het niet meer vanzelfsprekend is dat je 80 wordt, elk jaar een zegen is dat ik nog gezond op deze aarde mag rond huppelen. Het arrogant is om te zeggen, hoe gezond, mentaal, fysiek, en spiritueel ik ook in het leven probeer te staan, dat het mij niet zal gebeuren..

Hoe groot mijn kruis soms aanvoelt, ik eigenlijk, nu ik weer regenbogen zie 🙂 ik toch een geluksvogel ben 🙂

Heppie birdai toe mie! 💟

When the student is ready, the master appears…

Geplaatst op Geupdate op

Je weet het nog goed, strand Bloemendaal 24-8-2016. Je hebt nu gewoon heel veel tijd nodig om ervaringen te verwerken en dat mag je nu ook van jezelf. Inzicht krijgen in wat er speelde kan je immers alleen verkrijgen door het tijd te geven, het laten Indalen belangrijk is om de puzzel stukjes van het alles in elkaar te kunnen voegen. Ze zeggen niet voor niets dat tijd de grootste heelmeester is.

Dus strand Bloemendaal, in ene, of het licht je beviel was je er klaar voor, een lijstje van zielen kwamen voorbij. Zielen van recente gebeurtenissen, maar ook een ziel waar het je zo zoetjes aan 29 maanden van je leven hebt gekost om volledig inzicht te krijgen in de relatie en het loslaten daarvan en het belangrijkste de persoon te kunnen vergeven. Je was al geruime tijd zachter, maar toch was daar nog een scherp randje wat je weerstand gaf als je de persoon in kwestie langs zag lopen. Maar nu, je was er klaar voor en in verbondenheid zag je ook dat het allemaal een deel was van het grotere geheel waar je je bewust van bent.

Bevrijding kwam er voor je en je zag in en voelde vooral dat het goed was..

Het grote geheel is waar we allemaal voor gaan of dit nu op een bewust of een onbewust niveau zich plaatst vindt. Ook al Weet je dat je mee dingt, is het niet altijd gemakkelijk om daar ieder x in verbondenheid te voelen. Vertrouwen is dan ook het enige na vele ervaringen dat het komt wanneer de leerling gereed is.

Het wonderlijke is dat je nooit weet wanneer de meester verschijnt en het altijd op een manier komt wanneer jij het niet verwacht… Vertrouwen en vooral geduld is daar weer een les wat dan om de hoek komt kijken.

Tot vorige week vrijdag je bruinharige vriend ervoor zorgt dat daar eindelijk een mooie ont-moeting plaats vond… Zonder er erg in te hebben, stonden we daar ruim een uur te verbinden met elkaar, of er 29 maanden geleden niets gebeurt was. Op weg naar huis hebben we nog wat thee met elkaar genuttigd en zo waren we 4 uur verder..

Het was goed……

In de avond moest je het alle nog even verwerken. Bloemendaal was de initiatie tot heeling. Weer ben je je er nog meer van bewust dat vertrouwen op het grotere geheel en de keuze van de vrije wil ervoor zorgen je er bewust van te worden dat je die druppel bent van die grote oceaan, het een niet zonder de ander kan…

Vandaag 23-09-2016.. De leerling is pas klaar als de meester verschijnt….. Dankbaar mocht je het laatste stukje wat nodig was ontvangen om het gehele schouw-spel in zijn volle glorie  weer kracht en respect (terug) te geven..

Inzicht in het grotere geheel zorgt ervoor dat je her-kenning, accepatie, groei, vergeving en uiteindelijk het grote loslaten mag gaan ervaren….

img_20160923_142220

Bron foto: https://quotefancy.com/quote/1546870/Laozi-When-the-student-is-ready-the-teacher-will-appear

Het verhaal….

Geplaatst op Geupdate op

Wat een organisatie talent! Je geeft gisteren nog aan dat het in uiterste nood wel oké is, maar dan moet het wel echt een drama zijn. Vervolgens zorgt zij ervoor een collega op te dragen om de eerst volgende missie jou voor het karretje te spannen? Ja!! Want zo voelt het! Begrijp je het nou niet? Loop je nou echt met een ontzettende big size metaal bord voor je kop!

Drama alom! Ik ga haar straks aanspreken! Ze weet $#&@¥£€% dat ik niet meer voor 100% inzetbaar ben! Er zijn afspraken!

Even letterlijk loslaten zorgt ervoor dat je al handen wassend voor de spiegel jezelf toespreekt! Hallo! Adem in, adem uit! Goed zo! Wat is nou je probleem! Rustig! Laat het verhaal even los en ga nou eens dieper kijken wat hier aan de hand is…. inzicht daalt in! Kijk even wat voor toegevoegde waarde het heeft als je haar aanspreekt. Op geen enkel niveau gaat zij naar je luisteren dame! Dat is een feit! En wat wil je er in godsnaam mee bereiken? Dat ze je hoort? Dat ze begrip heeft. Je weet dat dit niet de weg is!

Grenzen! Ja die zouden wel handig zijn!

Je gaat rustig naar kantoor en merkt dat de wijze woorden die je naar jezelf toegesproken hebt rust geven en waarheid zijn.. Het gaat om de (je) kracht! Niet om het verhaal!

Een uurtje later vraagt zij wederom of je kan helpen..

Nee, ‘het spijt mij’, zeg je krachtig en wel bewust!

 

dreamstime_m_32443142__1456818615_28553small-700x400.jpg

 

 

 

 

Bron foto : http://www.vrouwenpassie.nl/artikelen/3-belangrijke-stappen-om-je-eigen-grenzen-aan-te-geven/